biografie: M. Vasalis

Zij groeide op aan de rand van Scheveningen. Ze bezocht het Nederlandsch Lyceum in Den Haag. Daarna ging ze in Leiden geneeskunde studeren. Ze studeerde ook antropologie. Vasalis was in haar studietijd bevriend met prinses Juliana. Na haar studie verbleef ze een klein jaar in Zuid-Afrika. Vasalis had een betrekkelijk klein oeuvre, zo'n 100 gepubliceerde gedichten. Vasalis werkte vanaf 1939 als psychiater in Amsterdam. Toen haar man benoemd werd tot hoogleraar in de psychiatrie in Groningen verhuisden ze naar Roden. Vasalis ging als kinderpsychiater in Assen werken. Haar werk wordt gekenschetst als: sober romantisch-realistisch. Uit haar eenvoudig lijkende gedichten (wat betreft vormgeving en woordgebruik) spreekt een licht weemoedige kijk op het leven. M. Vasalis overleed in 1998. Haar man overleed kort daarna. In Roden zal een monument worden geplaatst om de herinnering aan Vasalis levend te houden. Vasalis ligt begraven op de begraafplaats Zorgvliet in Amstelveen.

Inzendingen van deze schrijver

11 resultaten.

OUDERDOM

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik oefen als een jonge vogel op de rand van 't nest, dat ik verlaten moet in kleine haperende vluchten en sper mijn snavel.

MOEDER

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Er was niets, dacht ik altijd, denk ik nog, dat je niet kon. Heel mooie pakjes maken ritselend met bruin papier - de stroeve jampot opendoen,wonden verbinden gireren, condoleancebrieven schrijven, voorlezen, spreken in vijf talen, bijna verdronken honden uit het water halen levendig luisteren...

Droom

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik liep vannacht - van een optocht los- geraakt - ineens onder een hoog en luchtig viaduct, jong, naast mij liep een grote vrij zware jonge man. De pijlers werden bomen en het beton werd losse grond. En ogenblikkelijk stonden we stil, zijn mond boog zich half open neer, ik richtte mijn gezich...

Aan een boom in het Vondelpark

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Er is een boom geveld met lange groene lokken. Hij zuchtte ruisend als een kind terwijl hij viel, nog vol van zomerwind. Ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken. O, als een jonge man, als Hector aan de zegewagen, met slepend haar en met de geur van jeugd stromende uit zijn schone wo...
M. Vasalis17 december 2003Lees meer >

Sprookje

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Zij luistren beiden naar haar oud verhaal, wondere dingen komen aangevlogen. zichtbaar in hun verwijde ogen, als bloemen, drijvend in een schaal. Er is een zachte spanning in hun wezen, zij zijn verloren en verzonken in elkaar, - het witte en het blonde haar - geloof het maar, geloof het m...
M. Vasalis26 oktober 2003Lees meer >

Op een recht, zwart kousenbeen

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Op een recht, zwart kousenbeen dunne rokjes opgeheven, dansend in de vroege regen en de tuin voor zich alleen, staan twee jonge appelbomen, 't witte bloed omhoog gestegen, vlinder-hoofden wijd omgeven door hun allereerste dromen.
M. Vasalis18 september 2003Lees meer >

SUB FINEM

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
En nu nog maar alleen het lichaam los te laten- de liefste en de kinderen te laten gaan alleen nog maar het sterke licht het rode, zuivere van de late zon te zien, te volgen-en de eigen weg te gaan. Het werd, het was, het is gedaan.

In de oudste lagen van mijn ziel

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
In de oudste lagen van mijn ziel, waar hij van stenen is gemaakt, bloeit als een gaaf ontkleurd fossiel, de stenen bloem van uw gelaat. Ik kan mij niet van U bevrijden, er bloeit niets in mijn steen dan Gij, de oude weelden zijn voorbij. Maar niets kan mij meer van U scheiden.

herfst

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Uit het bewegenloze, stomme, zware, omhoog gedoken. En daar stromen blaren zo bijna woordelijk, onverantwoordelijk. Er loopt een kind met lange ruige haren, Waar de herfstzon hees op wordt en dol. Het water van de vaart stroomt uit de horizon en woelt en wentelt om zichzelf en draait, Zoals ee...

Herfst

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Nooit ben ik meer in mijn gedachten groot, steeds zeldner denk ik dat mijn werklijk wezen zich tonen zal en durven te genezen van de steeds naderende duidelijker dood. Vandaag zag ik de hemel door het weemlend lover verbleken tot een doodlijk zuivere helderheid. Ik heb mezelf nog van geen ding...
M. Vasalis14 oktober 2002Lees meer >

verwijderd item
3.9 met 47 stemmen aantal keer bekeken 0
verdriet kit al mijn krachten samen zodat ik roerloos word als steen mijn hele wezen wordt materie een ondoordringbaar star mysterie o sla de rots, opdat ik ween