biografie: M. Vasalis
Zij groeide op aan de rand van Scheveningen. Ze bezocht het Nederlandsch Lyceum in Den Haag. Daarna ging ze in Leiden geneeskunde studeren. Ze studeerde ook antropologie.
Vasalis was in haar studietijd bevriend met prinses Juliana.
Na haar studie verbleef ze een klein jaar in Zuid-Afrika.
Vasalis had een betrekkelijk klein oeuvre, zo'n 100 gepubliceerde gedichten.
Vasalis werkte vanaf 1939 als psychiater in Amsterdam.
Toen haar man benoemd werd tot hoogleraar in de psychiatrie in Groningen verhuisden ze naar Roden. Vasalis ging als kinderpsychiater in Assen werken.
Haar werk wordt gekenschetst als: sober romantisch-realistisch. Uit haar eenvoudig lijkende gedichten (wat betreft vormgeving en woordgebruik) spreekt een licht weemoedige kijk op het leven.
M. Vasalis overleed in 1998. Haar man overleed kort daarna.
In Roden zal een monument worden geplaatst om de herinnering aan Vasalis levend te houden. Vasalis ligt begraven op de begraafplaats Zorgvliet in Amstelveen.
Inzendingen van deze schrijver
11 resultaten.OUDERDOM
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik oefen als een jonge vogel op de rand
van 't nest, dat ik verlaten moet
in kleine haperende vluchten
en sper mijn snavel.
MOEDER
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Er was niets, dacht ik altijd, denk ik nog,
dat je niet kon. Heel mooie pakjes maken
ritselend met bruin papier -
de stroeve jampot opendoen,wonden verbinden
gireren, condoleancebrieven schrijven,
voorlezen, spreken in vijf talen, bijna
verdronken honden uit het water halen
levendig luisteren...
Droom
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik liep vannacht - van een optocht los-
geraakt - ineens onder een hoog en luchtig
viaduct, jong, naast mij liep een grote
vrij zware jonge man. De pijlers werden bomen
en het beton werd losse grond.
En ogenblikkelijk stonden we stil, zijn mond
boog zich half open neer, ik richtte
mijn gezich...
Aan een boom in het Vondelpark
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Er is een boom geveld met lange groene lokken.
Hij zuchtte ruisend als een kind
terwijl hij viel, nog vol van zomerwind.
Ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.
O, als een jonge man, als Hector aan de zegewagen,
met slepend haar en met de geur van jeugd
stromende uit zijn schone wo...
Sprookje
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Zij luistren beiden naar haar oud verhaal,
wondere dingen komen aangevlogen.
zichtbaar in hun verwijde ogen,
als bloemen, drijvend in een schaal.
Er is een zachte spanning in hun wezen,
zij zijn verloren en verzonken in elkaar,
- het witte en het blonde haar -
geloof het maar, geloof het m...
Op een recht, zwart kousenbeen
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Op een recht, zwart kousenbeen
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,
staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhoog gestegen,
vlinder-hoofden wijd omgeven
door hun allereerste dromen.
SUB FINEM
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 En nu nog maar alleen
het lichaam los te laten-
de liefste en de kinderen te laten gaan
alleen nog maar het sterke licht
het rode, zuivere van de late zon
te zien, te volgen-en de eigen weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan.
In de oudste lagen van mijn ziel
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 In de oudste lagen van mijn ziel,
waar hij van stenen is gemaakt,
bloeit als een gaaf ontkleurd fossiel,
de stenen bloem van uw gelaat.
Ik kan mij niet van U bevrijden,
er bloeit niets in mijn steen dan Gij,
de oude weelden zijn voorbij.
Maar niets kan mij meer van U scheiden.
herfst
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Uit het bewegenloze, stomme, zware, omhoog gedoken.
En daar stromen blaren zo bijna woordelijk, onverantwoordelijk.
Er loopt een kind met lange ruige haren,
Waar de herfstzon hees op wordt en dol.
Het water van de vaart stroomt uit de horizon
en woelt en wentelt om zichzelf en draait,
Zoals ee...
Herfst
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Nooit ben ik meer in mijn gedachten groot,
steeds zeldner denk ik dat mijn werklijk wezen
zich tonen zal en durven te genezen
van de steeds naderende duidelijker dood.
Vandaag zag ik de hemel door het weemlend lover
verbleken tot een doodlijk zuivere helderheid.
Ik heb mezelf nog van geen ding...
verwijderd item
3.9 met 47 stemmen
0 verdriet kit al mijn krachten samen
zodat ik roerloos word als steen
mijn hele wezen wordt materie
een ondoordringbaar star mysterie
o sla de rots, opdat ik ween