biografie: Marc Tritsmans
Marc TRITSMANS (1959)
werkt als milieuambtenaar bij een gemeentebestuur. Als dichter debuteerde hij in 1992 met De wetten van de zwaartekracht (Lannoo). Daarna volgden de bundels Onder bomen (1994), Oog van de tijd (1997), Van aarde (1999), Sterk water (2000) en Kritische massa (2002). Sinds 2001 geeft hij poëzielessen aan de Antwerpse SchrijversAcademie. In 2004 verschijnt een verzameling met Engelse vertalingen van zijn gedichten door James Brockway.
Inzendingen van deze schrijver
5 resultaten.Schatbewaarder
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Van dit landschap ben ik de krenterige
schatbewaarder die met haviksogen alle
bomen telt en de konijnen, hazen en
fazanten raad aan hun geritsel.
Met koude blik weeg ik de schaarse
wandelaars, want iemands stap verraadt
zijn plannen. Een streepjespak, een hand
die schrijft, alles maakt me achterdochtig.
Ik noteer het kleinste teken van…
Gebaren
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Dat mijn overgrootvader op straat als groet
even de rand van zijn hoge hoed beroerde
en elke avond op de trap de kaarsvlam
met zijn hand tegen tocht behoedde
terwijl zijn vrouw zo elegant haar lange
rokken ruisend over de treden tilde.
En hoe wij dag na dag met vergelijkbare
onachtzaamheid de gordijnen sluiten, een
bladzij van een boek omslaan…
Merel
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Om vier uur opgestaan. De nok van dit dak
heroverd. Op slag beginnen fluiten als een
gek. Pas opgehouden toen iedereen hier
zijn plaats weer leek te kennen. Vervolgens
voor het eten gezorgd voor die smekende,
zeurende, zich nooit sluitende snavels waarin
wormen eindeloos blijven verdwijnen. En weer
medelijden gevoeld met de logge, pluimloze…
1999 n. Chr. Hier, nu
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Vanwaar ik droom en schrijf en liefheb
ingescheept voor deze vreemde reis.
Slechts gewapend met de zekerheid
dat door eeuwen en ijstijden, dwars
doorheen het eindeloze strijdgewoel
de ononderbroken draad van Ariadne
loopt waarmee ik aan het begin van alle
tijd zit vastgeknoopt. En onderweg
is iets van mij ooit alles al geweest.
In de…
Nou Camp - beslissende strafschop
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Grijnzend ligt de bal te wachten op
mijn zo vaak geroemde linkervoet, die
door tachtigduizend ogen met argwaan
wordt begluurd. Mijn beschadigd lijf
wil hier alleen nog snel vandaan maar
moet nog wel verschalken die arrogante
panter in een onbegrijpelijk gekrompen doel.
Ik buig het hoofd voor felle tegenwind, die uit
open monden giert en…
