biografie: Maria van Daalen
Maria van Daalen (Voorburg, 1950) studeeerde Nederlandse taal- en letterkunde met als specialisatie middeleeuwse liedkunst. Deze studie werd in 1983 afgerond met een korte onderbreking tijdens welke ze werkte als docent Nederlands (Chr. Atheneum Arnhem) in 1976 en 1977 en als student-assistent (KUN) in 1978 en 1979. In 1981 verhuisde Maria van Daalen van Apeldoorn naar Groningen, waar ze van 1982 tot en met 1987 werkzaam was en als freelance dagbladjournalist voor o.a. het Dagblad Trouw. In 1992 was ze verbonden aan de Noordelijke Hogeschool als docent 16e/17e-eeuws. Na 1987 richtte ze zich meer op de literatuur als schrijver, docent creative writing en als organisator. Bij 'De Revisor' was ze corrector en redacteur van 1992 tot 1994. Van 1995 tot eind 1996 verbleef ze als writer/scolar in residence en festival organisator in Iowa, Amerika.
Inzendingen van deze schrijver
4 resultaten.In een nacht toen het volle maan was
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
74 iemand opent het venster
iemand houdt de nacht over ons heen als een nieuw tentdoek
iemand kent de weg
iemand legt mij zijn oude tweedjasje over de schouders
iemand zegt honing, iemand zingt honing, iemand proeft
iemand gaat met mij de rivier in
iemand zoekt tussen de schelpen
naar de allerkleinste
geopende schelp
iemand zoekt naar een…
Nieuwsdienst
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Hij staat met een plastic tas in zijn hand
en weet niet welke kant hij uit moet.
Linksonder loopt de klok met grote snelheid door.
Later zie ik hem met geopende mond
achterover liggen: een paardebloem
bloeit tot pluis toe tussen zijn lippen.
Het is diep geworteld: werkelijkheid,
verval, eierdoppen die krakend
barsten onder schoenzolen.…
Rozen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 voor je verjaardag koop ik 42 rozen
ik zet ze op mijn altaar neer ik geef ze water
en dan laat ik ze drinken en verwelken later
nog wacht ik tot de cirkel van verdorde loze
blaadjes bruin en knisperend is ik tel hun broze
stiltes dat weet je niet je viert het niet je gaat er-
van uit dat ik er niet meer ben de waarheid staat er
te lezen blad…
Onderweg naar Egypte
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 We zaten samen op mijn lange waxcoat.
Het was oktober in een bos in Drenthe,
de zon warm op het gras, het leek wel lente.
Zij had de picknicktas met kaas, fruit en brood.
We keken naar de letters in de beuk, groot
gegroeid sinds onze geboorte, we prentten
ons de stilte in, de taal die niet went en
'op jouw jas ben ik altijd veilig' besloot…
