biografie: Marieke Jonkman

Ent, Anton

Pseudoniem van Henk van der Ent, eerder van Anton Ent, Nederlands dichter en prozaschrijver (Rotterdam 20.1.1939). Ent studeerde Nederlands en gaf vervolgens les in Apeldoorn. In zijn poëzie behandelt hij vooral christelijke thema's, zoals het lijden en de problemen rond de religie. In zijn verhalend proza wordt het moderne levensgevoel geconfronteerd met het geloof.

Ent debuteerde in 1969 met de poëziebundel Hagel en sneeuw, in 1971 gevolgd door de bundel De grote verzoendag. Verhalen verschenen in Op vrije voeten (1974), een bundel waarin ook gedichten zijn opgenomen.

In de uit cycli opgebouwde bundel gedichten De hoed van Kierkegaard (1983) is sprake van dood, mysterie en eenzaamheid, thema's die worden opgehangen aan de filosoof Kierkegaard en diens verbroken liefdesrelatie met Regina Olsen. In een van de cycli wordt het alledaagse voetbalspel omgesmeed tot een metafoor voor het leven. In veel van Ents poëzie wordt een wereld vol waanzin en agressie opgeroepen, die vervolgens bezworen wordt door een vonk van de goddelijke inspiratie.

Onder het pseudoniem Marieke Jonkman publiceerde Ent de dichtbundels Dochters van het donker (1991), Plejaden (1992), Dieptevrees (1993) en Amazonen (1996). Deze poëzie wijkt af van zijn onder Ent gepubliceerde werk door de ironische, zelfs sarcastische toon en thema's als ziekte, haat, zelfmoord en incest. In 1993 maakte Ent bekend dat hij zich achter Marieke Jonkman verborg.


Inzendingen van deze schrijver


Inzendingen van deze schrijver

3 resultaten.

Foto

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Vader, moeder, drie toekomstige gezinnen. Zoals ik vader haat, strijker die genas. Hij wil zich voor de eerste hap bezinnen op honger, armoe, de schepper die er was, is, toch geweest moet zijn, etcetera. Hij krijgt bijna geen voedsel binnen want onze vrienden komen hem te na. Rode koppen boven glanzend tafellinnen. Dezelfde koppen in de…

Houding

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Achterover dit hoofd, vrij de keel, de kin hoog in de lucht, ik hang nog niet, ik speel maar wat. Waarom zo bang en zo gespannen, doodsbang voor de boom die wurgt en voor de struik die wondt? Weg van toezicht, uit het gebied van achterdocht kreun ik het uit: er is voor mij geen therapeut. Ik kan niet rusten in de onbeheerde tuinen die…

Begrafenis

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik mag vandaag niet vloeken en dat valt mij zwaar. Ook het binnenhouden van de tranen. Wat staan mijn ogen raar. Welke kleren trek ik aan? De hemelsblauwe blouse, de zwarte rok? Sneeuwstorm verwacht. Heerlijk: laat het jagen. In de aarde sneeuwt het niet. Ik zal vragen niet te lachen als ik huil. Mijn moeder hoor ik roepen in de kist: god…