wisgedicht
0.5 met 2 stemmen 
0
0Nog dagelijks bid ik: neem mij heer.
Ik paai en vlei en kruip en smeer.
Maar hoe ik stroop en honing strijk,
ik kom niet in zijn koninkrijk.…
biografie: Neeltje Maria MIn
Neeltje Maria Min (Bergen, 1944) Vanaf haar veertiende jaar schrijft Neeltje Maria Min poezie. Toen ze negentien was werd onder het pseudoniem Sophie Perk voor het eerst een gedicht van haar gepubliceerd in de jongeren rubriek 'Dichtershoek' van het Algemeen Handelsblad. Vanaf dat moment werd haar werk geregeld geplaatst. In 1964 kwamen drie van haar gedichten in De Gids en in 1966 dertien in Maatstaf. Zij debuteerde in 1966 met 'Voor wie ik liefheb wil ik heten'. Deze veelbesproken bundel kreeg een hoop publiciteit en haalde het voor dichtbundels ongebruikelijke aantal van 20 herdrukken. Door haar vaak autobiografische en open gedichten, introduceerde zij de dichtkunst bij een nieuw publiek . Ze publiceerde hierna met grote tussenpozen nog enkele bundels en het duurde geruime tijd, tot 1985, voor haar bundel 'Een vrouw bezoeken' verscheen. Deze bundel was een duidelijk bewijs dat zij nog steeds zichzelf was en haar positie als dichter had behouden. De gedichten beschreven zowel de onvoorspelbare, liefdevolle als tragische aspekten van de relatie tussen ouders en kinderen. Haar latere bundel 'Kindsbeen', bevat grootse poezie. Volgens Arie den Berg in het NRC Handelsblad geeft Min in veertig gedichten uitdrukking aan het geluk, spanning en desillusies in de levens van het kind, ouders en grootouders. Ze doet dat in gewoonlijk strak metrische verzen maar aarzelt niet haar lezer op het verkeerde been te zetten als dat nodig is. De taal is simpel maar de uitdrukking krachtig. | Inzendingen van deze schrijver |
Inzendingen van deze schrijver
10 resultaten.wisgedicht
3.4 met 8 stemmen 0
0In de winterslaap van het hart sterft de herinnering aan jouw gebaar, wat ik aan angst en schuld gehad heb, wordt door jou geërfd. Niets heb ik meer en jij hebt wat ik had, jouw wanhoop en verdriet bewijzen dat.…
De hele dag bleef het bij me
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0De hele dag bleef het bij me,
de geur van naderend gevaar,
om wat ik droomde dat ik je zei.
Kwam dreigend onheil dichtertbij
[van welke omvang en van waar?]
door wat ik droomde dat je zei?
Achter elke meubel dacht ik dat
mijn duistere belager zat.
En opgezwiept tot razernij
verliet tenslotte doodsangst mij:
ik sloeg de kamer kort en…
Jij was een avond in mijn tuin
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Jij was een avond in mijn tuin.
Regen deed vogels zwaarder vliegen,
grassen en mossen sneller groeien,
mijn huis een vreemde schuilplaats zijn.
De kamer onherkenbaar, kromp;
geruisloos vielen deuren dicht,
de tafel, waar de kat op sliep,
verschoof - heel langzaam - maar verschoof.
Een bloempot in de hand, stond,
ongemerkt veranderd, ik…
Het huis herinnert zich mij.
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Het huis herinnert zich mij.
Hier heb ik lopen geleerd.
In deze kamer begon
de aanloop die eindigde in
een ontzettende sprong.
Hier is de keuken ontdaan
van gestapelde vaat en gerei.
Bij deze kraan waste ik mij.
Stram van ouderdom staan
tafel en stoel in hun recht.
Mat en zeil zijn al lang
aan elkaar gehecht.
De trap naar de zolder…
Diep in de put
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Diep in de put waar haar gebeente ligt,
verschijnt hij elke avond als haar slaaf
en maakt haar uit elkaar gevallen lichaam gaaf
en brengt weer trekken aan op haar gezicht.
Wanneer zij op haar voetstuk zich verheft,
kracht, aan zijn spijt ontleend, haar schouders schraagt
en hij - van schuld vervulde dwerg - vergeving vraagt
voor wat zijn hand…
o nacht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0O nacht, bevestig dat ik leef,
ontken dat ik gelukkig ben,
sta toe, dat de liefde mij bijstaat,
dat ik wakend het slapen herken.
Als ik van wolken en nevels niet weet,
als ik neig naar wat niet is te vangen,
is, wat mijn lichaam is, dood.
Nacht, ik kom om van verlangen.…
Van deze plaats af kan ik alles horen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Van deze plaats af kan ik alles horen.
Ik hoor de tafel kraken onder het gewicht van borden.
Ik hoor dat er kinderen worden geboren.
Steeds hoor ik kinderen geboren worden.
De kamer vult zich met geluid.
Ik hoor het roesten van het slot.
Ik hoor het rotten van het fruit.
Steeds hoor ik hoe het fruit verrot.
Ik kan alleen maar luisteren en…
Zij staat over de kom gebogen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Zij staat over de kom gebogen,
beslag tot aan haar ellebogen.
De onheilstijding die hij brengt
wordt opgevangen door haar rug.
Als zij zich los wil maken trekt
het brood in wording haar weer terug.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -- - --
uit 'Kindsbeen' van Neeltje Maria Min (1944)…
wisgedicht
3.8 met 53 stemmen 0
0noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.
voor wie ik liefheb wil ik heten.…