biografie: Nico van Suchtelen

1878 - 1949

[Amsterdam 1878 - Ermelo 1949]

Nico van Suchtelen studeerde natuurkunde, wiskunde en filosofie.

In 1913 ging hij werken bij de Wereldbibliotheek, waarvan hij in de periode 1925 - 1948 directeur was.

Hij werd in leven en werken beïnvloed door de ideeën van de psychiater, wereldverbeteraar  en dichter Frederik van Eeden en door de ethicus Spinoza.  Hij was als humanistisch intellectueel tegen het naturalisme en tegen vormen van geweld.


Inzendingen van deze schrijver


Inzendingen van deze schrijver

4 resultaten.

Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik vloek de dag dat mij voor ’t eerst verblijd het licht heeft dier verraderlijke ogen; en ’t uur dat ge in mijn hart gekomen zijt en hebt er mijn ziel ganslijk aan onttogen! Ik vloek de vijl van mijn kunstvaardigheid, die blank sleep al dier schone woorden logen, die ’k voor u vond en heb in rijm gerijd, opdat men eeuwig u zoude eren mogen…

DE VERLATENE

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Eens had ik bloemen lief en was om ’t springen Van beekjes blij zoals een eenzaam kind; En dromend zocht, en onder spel en zingen, Ik ’t leven door naar wat ik nimmer vind. Mijn waarheid zocht ik en ik droomde een logen; Om ’t eigen zelf heb ik mij zelf bedrogen. Ik heb verlangd naar lippen die mij kusten, Naar ’t lachen van een diep geliefde…

Onstilbaar

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Waar ik mij wendde is heel het woud betoverd: Onder de stammen spreidt een glanzig trijp* Van ijsmos en de ruiselende rijp Heeft wonderlijk weer boom en struik geloverd. Roerloze rust omfloerst het wit gewemel: Kristalbos op een dik-bevroren ruit Gelijkt het woud, en wind noch één geluid Beweegt de bleke stilte van de hemel. De grauwe berg…

HOOGSTE LIEFDE

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Heet mij niet vals en trouweloos Wanneer mijn arm, verdolend hart, Van zorgen moe en blind van smart, Een waanbeeld voor uw waarheid koos. Ik heb u lief, nu en altoos, En of mijn droef en moede hart Bij andren rust of eenzaam mart* Om u: gij zijt mijn liefde, altoos. En zagen…