biografie: Paul Claes

Vlaams classicus, essayist, dichter, romancier en vertaler (Leuven, 1943). Studeerde klassieke letteren en vervolgens Germaanse filologie (Nederlands en Engels). Deze studies stelden hem in staat onderzoek te doen naar klassieke tekstverwijzingen in het werk van Hugo Claus, resulterend in zijn proefschrift De mot zit in de mythe (1981). Claes' proefschrift werd bekroond met de Prijs voor de Kunstkritiek in 1984 en met de Literaire Prijs van de stad Antwerpen in 1985. Als wetenschappelijk medewerker was hij verbonden aan de universiteit van Leuven (1984-1985) en Nijmegen (1985-1988).

In 1988 verscheen de essaybundel Echo's echo's, de kunst van de allusie, waarin Claes allerlei vormen van intertekstualiteit en hun betekenis voor het literaire werk beschrijft. De bundel werd in 1991 bekroond met de Driejaarlijkse Belgische Staatsprijs voor het essay.

Intussen had Claes ook gedichten geschreven: in 1983 debuteerde hij met sonnetten in De zonen van de zon, later opgenomen in de dichtbundel Rebis (1989). Deze laatste bundel bestaat uit vijfentwintig sonnetten die elk een letter van het Griekse alfabet dragen. De gedichten vertonen een ingenieus gebruik van allerlei literaire codes, waarbij Claes ernaar streeft om de gecompliceerde verhouding tussen man en vrouw in al zijn facetten tot uiting te brengen. Daarmee plaatst Claes zich in de maniëristische traditie die vanaf de zestiende eeuw deel uitmaakt van de Europese literatuur. Claes maakt gebruik van allerlei bronnen die uit zeer verschillende disciplines stammen: alchemie, bijbel, kunst, literatuur, mythlogie, muziek etcetera.

In de verhalenbundel Het laatste boek (1992) trekt Claes de consequenties van zijn geobsedeerdheid voor tekstverwijzingen tot in het absurde door. Zijn held pleegt zelfmoord door zich met een omgekeerde letter A in het hart te steken. De kameleon (2001) is de verwerking van het soort memoires zoals die tijdens de Verlichting geschreven werden en waarin een beeld gegeven wordt van het spel dat daarin gespeeld wordt met de waarheid.

Claes heeft een groot aantal vertalingen op zijn naam staan. Hij vertaalde werk van onder meer Catullus, Sappho, Mallarmé, Rimbaud en Pound. Zijn magnum opus op dit gebied is de vertaling van Ulysses van James Joyce in 1994. Omgekeerd vertaalde hij ook veel Nederlandstalige auteurs in het Engels en het Latijn: Claus, Gezelle en Leopold. Voor zijn gehele vertalersactiviteit werd hij in 1996 bekroond met de Martinus Nijhoffprijs.


Inzendingen van deze schrijver

3 resultaten.

verwijderd item
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 0
Verre van ons te hinderen, wakkerde het verwarrende verschil van kleding en geslacht onze verbeelding aan. Wat een verrassing was het voor mij om onder het losgeknoopte uniform de zachte zwelling van een boezem te ontdekken! Wat een vondst was het voor haar om door mijn rokken heen het geheim van on...
Paul Claes13 oktober 2010Lees meer >

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik heb niet geslapen vannacht. Honderd maal heb ik haar in gedachten omhelsd, duizend maal heb ik haar naam gefluisterd. Waarom heb ik haar alleen naar haar kamer laten gaan? Wij hadden nu samen in dit bed kunnen liggen. Ik had haar harde heup gevoeld, ik had haar buik gestreeld, ik had haar knop vo...
Paul Claes11 oktober 2010Lees meer >

Syntaxis*)

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Obscure selecties van pure projecties: reflecties, figuren, connecties, structuren, Daartussen: de rozen die razen in broze extase van kussen. *) Het geheel van regels waaraan het gebruik van een taal gebonden is. ----------------- uit: 'Rebis' 1989.
Paul Claes17 december 2004Lees meer >