biografie: Peter van Lier
Peter van Lier [1960 - ....]
Van Lier is dichter en filosoof: een combinatie, die tot mooie dingen kan leiden.
Van Liers debuut 'Miniem gebaar' (1995) werd alom geprezen.
In zijn tweede bundel, 'Gegroet, o...' (1998) staat het gedicht 'Fietsen, door bossen'. Voor deze poëziebundel ontving hij de Jan Campertprijs.
In zijn nieuwe, derde boek 'Links, rechts: twee wandelingen' blijkt Van Lier opnieuw een uitstekend observator. Zijn nieuwe boek ligt op het breukvlak van proza en poëzie. De twee wandelingen zijn de basis voor allerlei poëtische overpeinzingen: over diverse bijna-aanrijdingen, over galmende kerkklokken, over de samenstelling van uilenballen, over tandpijn en over groeten op straat. Het boek vormt een intrigrerende combinatie van introspectie en observatie.
Inzendingen van deze schrijver
4 resultaten.Vanuit een grote stad (2)
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 In de tram zit een stadsman (aktetas, bepaald montuur) gemiddeld voor zich uit te kijken.
Als hij echter een aantekenboekje en een balpen uit de
binnenzak van de jas neemt (wat momenteel ook gebeurt), met iets in de ogen van: 'Goed dat ik er nog aan dacht',
een aantekening plaatst (zo'n korte, kordate aantekening), bestaat de mogelijkheid dat…
Omtrent Duiven
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Aan de waterkant rust een duif (zijn vleugels glanzen).
Een duif is een edel dier (in al zijn gedragingen;
vooral ook overvliegend).
Een duif die eet (oppikken noemt men de wijze waarop
duiven het voedsel tot zich nemen)
koert (niet veel later).
Een voorbij wandelende duif (en-toeval?-nog een;
grappig).
Duiven hebben geen oren (althans…
Stadslucht 1
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Op een bankje
in het park, de zon al laag
met honger die het denken verslapt:
een blik, opgeschrikt maar traag zich opwaarts richtend
van het gras tot
boven de bomen,
ziet het hart van de stad - zonder huizen, met amper wegen - niet
van mensen zijn, maar overvliegend, in tientallen,
als honderdtal – wat brieft daar over,
100 procent…
Van die avonden
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Van die avonden
met huisdieren,
met
kinderen ook,
aanvankelijk, in achtertuinen gezeten, wat
keuvelend, wat aaiend, natuurlijk drinkend, en zuchtend,
zo nu en dan,
met die muggen,
totdat men maar naar bed gaat zonder daartoe werkelijk
besloten te hebben -
van die avonden
waarop men - vreemd voldaan - op wat voor wijze dan ook
echt…
