biografie: Piet Gerbrandy
Piet Gerbrandy (Den Haag, 1958) is classicus, dichter en essayist. Hij schrijft beschouwingen voor De Groene en poëziekritieken voor de Volkskrant. Zijn debuut werd bekroond met de Van der Hoogtprijs 1997; 'Nors en zonder haten' werd genomineerd voor de VSB Poëzieprijs 2000.
Piet Gerbrandy heeft het dikke retorica handboek van Quintilianus, 'De opleiding tot redenaar' in het Nederlands vertaald.
Van de drie dichtbundels die Piet Gerbrandy sinds 1996 publiceerde, zijn er twee met een literaire prijs bekroond. Geen slechte score voor een dichter die als criticus flink van leer trekt tegen poëzie die hem niet zint. In kortaangebonden stijl schrijft hij gedichten over het dagelijks bestaan in een provincieplaats, maar de thema's zijn internationaal en klassiek tegelijk: angst en weerzin. De titelwoorden van zijn bundels geven al veel prijs: weloverwogen, nors en niet bitter is dit werk dat hij zelf omschrijft als 'een soort cyclopische muren' die zijn opgetrokken om de wereld buiten te sluiten. Hij gebruikt weinig lidwoorden, maakt zinnen niet af, stelt raadsels op, lapt de grammatica aan zijn laars en maakt met deze middelen duidelijk wat hij wil.
Zijn buitenwereld is bevolkt door demonen en heksen, de binnenwereld is het terrein van verleidingen, die het hoofd worden geboden door te schrijven over boezems, masturbatie, wildplassers en chemokarren. En als het om sterven gaat, luidt het advies: sterf als een heer, onopgemerkt
Inzendingen van deze schrijver
7 resultaten.
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Alle gedichten zijn eindig, ons samenzijn is een gedicht, ons samenzijn is dus eindig.
verwijderd item
2.9 met 7 stemmen 0 Evenals placebo's werken gedichten alleen bij wie er in gelooft.
verwijderd item
1.8 met 5 stemmen 0 Wilt u ook graag ontsporen?
Leg eerst rails.
verwijderd item
2.8 met 4 stemmen 0 Er moet helemaal niet gedicht worden, dichten maakt het soms zelfs erger. Maar dat neemt niet weg dat de poëzie mij helpt om een bolwerk op te richten tegen de boze wereld: gedichten zijn een soort cyclopische muren. Het leven is een voortdurend gevecht, tegen de wanhoop, de angst, de zinloosheid, ...
Val
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Wij houden
wij houden graag vallende
vrienden gezelschap hun falend
hun jasjes ontglippend
gereedschap onderscheppen wij met een glimlach.
Wij bouwen aan een toekomst zonder doden.
Wij wrikken aan de pijlers van pest.
Onze hartstocht geldt een leven zonder jou.
Derhalve onze goedendags g...
verwijderd item
4.0 met 8 stemmen 0 In de twintigste eeuw is er echter iets ergs gebeurd dat Plato noch Shelley had kunnen voorzien: de poëzie heeft niet alleen haar aanspraken op het Ware en het Goede afgelegd, maar wil ook niet meer Schoon zijn, en tot overmaat van ramp is ze ook onbegrijpelijk geworden. In onze eigen eeuw komt daa...
Sluitende man I
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Te midden van jaarloze flessen tast
schrander de gymnasiast naar contact in een muur
want aantocht van mensen is denkbaar.
Uit rokzak puilt een zinderende schuimkraag.
Staat kroegjool op springen, het lekt
in zijn aards gewelf - ach daar velt hem
vonkende stroom, stuipt zijn hart.
In ba...
