biografie: Prosper van Langendonck
1862 - 1920
[Brussel 1862 - 1920]
Prosper studeerde wijsbegeerte en letteren, maar moest de studie wegens familieomstandigheden stoppen. Daarna werd hij was beambte bij het ministerie van Justitie (1888-1898), daarna bij de vertaaldienst van de Kamer van Volksvertegenwoordigers (1899-1918). Vanaf 1890 openbaarde zijn erfelijke schizofrenie zich, die zich uitte in depressie en zwerfdrang. Hij stierf als krankzinnige in 1920 in een hospitaal te Brussel.
Van Langendonck richtte in 1893 samen met August Vermeylen, Emmanuel de Bom en Cyriel Bysse het literaire tijdschrift 'Van Nu en Straks' op, het tijdschrift dat de Vlaamse literatuur vernieuwde. Als enige Rooms-katholiek in de redactie nam hij hierin een bijzondere plaats in, sterker verbonden met het verleden dan zijn mederedachteuren. Toch gold zijn opstel het opstel van 1894 'De herleving van de Vlaamse poëzij', als manifest van de literaire vernieuwing.
Zijn eigen werk wordt behalve door het katholicisme vooral beïnvloed door zijn 'Weltschmerz'.
Naast zijn artikelen in 'Van nu en straks' schreef hij ook essays en kritieken in 'Nederlandse Dicht- en
Kunsthalle'. Verder werkte hij mee aan het tijdschrift 'Vlaanderen'. Hij liet slechts één dichtbundel
uitgeven, namelijk 'Verzen' (1900).
Inzendingen van deze schrijver
26 resultaten.'K WEET NIET OF IEMAND ...
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 'k Weet niet of iemand, door dit boek bekoord,
ooit meevoelt met het harte, dat daar klopt,
ziek van veel lijden, liefdeloos verkropt,
en van véél liefde, in lach en traan gesmoord.
't Zwelt niet, van al mijn voelen opgepropt:
soms kende ik vreugde of streed met daad en woord.
't Is slecht...
MATER DOLOROSA
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Nu was de lange marteltocht voltogen,
De kelk met gal en edik leeg gedronken.
Zijn doodsnik schudde de aarde, wijl zijn ogen
Nog liefdevol zijn beulen tegenblonken.
Verdiende ooit moeder zulk een mededogen?
Moeder der smarten, zwijmend neergezonken,
Gij in uw Zoon, Gods Zoon, gehoond, bespog...
'K BEN VREEMD TE MOEDE
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 'k Ben vreemd te moede .... er vlot iets om me henen
als grauwe mistlucht in Novemberlanen;
'k ben droef te moede als een, de borst vol tranen,
met 't naar gevoel van nimmermeer te wenen ....
'k Ben laf te moede .... o klaar in 't leven lezen,
o nimmer zich met mannenkracht omgorden;
o klaar...
MEI
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 En door de lichtbegraasde wei,
in ’t vonklend kleed van d’ uchtenddauw,
komt flink en fris de fiere Mei
en blaast de luchten lind* en lauw.
Langs bossen, heuvlen, vlakte en dal
zwaait hij zijn groene loverhoed
en luidend’ hymnen van kristal
weerkaatsen wijd zijn morgengroet.
Met goud...
De orgeldraaier
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Ik draag langs ’s Heren straten
mijn klagend orgel om,
en zing, op droeve maten,
mijn eigen ’t wellekom.
‘k Zing afgezaagde zangen
van ‘een gebroken hart‘
van ‘onvoldaan verlangen’
en ‘onbegrepen smart’
’t Volk luistert, onverschillig,
naar ’t lied, van ouds bekend...
Woluwe-Dal
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Van alle gulden heuvelkammen kentelen
lijnen, die lenig naar elkander wentelen
te zamen vloeiend in het dal,
als fijne ideeën, die heur draden mengelen,
uit elke geesteshoogte, en samenstrengelen
tot één harmonische gedachtenval.
Van alle verre kruinen wellen wateren,
die speels in s...
DE LINDEN DER ABDIJ VAN TONGERLO
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Aan de Eerwaarde Heer kannunik Daems,
dichter van 'Luit en fluit'
Sieraad en glorie dezer vlakke, kalme streken,
steunvaste en eeuwenoude wachters der abdij,
staan pal de linden, die in vrede of stormgetij,
geen voet, geen vingerbreed van hun standplaats weken.
Wat hebben ze ál getr...
En dit wilde ik u zeggen...
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 En dit wilde ik u zeggen:
VOEL MIJN HART!
Het is het hart eens mans, zo vaak gebroken,
maar toch herrezen boven ramp en smart
en weer in wonderbare jeugd ontloken.
'k Heb vaak, in overmoed, het Lot getart
en 't Lot heeft zich, met slag op slag, gewroken,
maar 'k sta weer pal en tegen 't Lot...
'k Zag steeds een bleke Christus
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 'k Zag steeds een bleke Christus, aan zijn kruis,
voor al de zonden van het mensdom lijden
en in 't gejoel van 't woedend volksgespuis,
nog stervend zijne beulen benedijden*.
Maar 'k zie hem thans, door 't buldrend stormgedruis,
in volle luister op de watren schrijden,
de sjacheraar verjagen...
O laat me...
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 O laat me eerbiedig tot u komen,
die staamlend voor u nederboog,
en in mijn oog de blikken stromen,
in volle lichtstroom, uit uw oog;
ik kwam door nacht en storm getogen;
mijn borst is zwaar, mijn voet is loom;
maar slechts één hoopstraal uit uwe ogen,
en 't àl hergloort: één len...
O weest mij goed
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 O weest mij goed, gij die mijn vrienden zijt
of simpel mensen, die de mensen mint;
ik ben zo zwak, zo droef, zo lafgezind,
zo zonder veerkracht in de mannenstrijd.
Ik ben als 't arm verlaten zwervend kind,
dat om zijn heengegangen moeder schreit, -
steeds zoekend dat heur stem zijn ziel verb...
Hannibal
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Daar op den ruwe kant der Alpen, als een slang
in pijnlijk zwoegen opwaarts kronklend, wild omstoven
door sneeuwjacht, klimt langs steile rotsen, diepe kloven
het heir* van Hannibal reeds uren, uren lang ...
En ijslijk wordt de kamp en eindloos schijnt het sloven
en wroeten; wanhoop grijpt he...
Ik was aan u, gij waart aan mij...
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Ik was aan u, gij waart aan mij, wij waren
elkander voorbestemd van den beginne;
nooit mocht ge in 't leven smart of weelde ervaren
die niet bij mij weertrilde in ziel en zinnen!
Wij zagen nooit elkaar; met wondre snaren
vereende ons onbewust verborgen minne;
eens kwam de stonde dat bij 't...
Gij dichter...
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Gij dichter, die uw gangen gaat
langs 't druk gewoel des levens
als u de smaad in 't aanzicht slaat
van vriend en vijand tevens,
leg nooit de fiere vrije kop
en laat u nooit verlammen,
al dagen zij zo talrijk op
met honende epigrammen.
Want wie u tergend smaadt en slaat,
omwro...
Zomeravond
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 O zomeravond, smachtend neergevlijd
op 't gele veld, in 't Westen goudgetint...
Teerkreunend ruisen van de avondwind,
die langs de vlakte in zware weemoed glijdt...
O melodie uit lang verleden tijd,
waarvan ik zin noch woorden wedervind...
O rust, o stilte, blauwige avonddoom!
Doorzichtig...
Genot bindt niet...
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Genot bindt niet voor immer: lichaamspracht
verschemert onder de eedle zieleglans:
mijn geest omhult u met de stralenkrans,
door kunstnaars slechts aan heilgen toebedacht.
Uw zachte glorie glijdt om mij en windt
mij in heur helder licht, - en lange nacht verzwindt.
Slechts ziele minnen: wat ...
Waarom uw blik...
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Waarom uw blik mijn blik niet boeit?
Waarom uw lach mijn lach niet wekt?
Waarom niet heel mijn hart ontgloeit
bij 't schittren van de reinste schatten
dat elk gemoed naar 't uwe trekt?
Eens zwom mijn ziel, als uwe ziel,
in wondre wonne* en zonneschijn;
maar 't leven kwam, de sluier viel,...
Aan Guido Gezelle
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Zwaar peinzend hoofd, met eeuwigheid omtogen,
doorgroefd van voren, door de idee geleid,
diep over al dat werelds wee gebogen,
dat, staag opwellend, in Uw boezem schreit;
schoon hoofd, wars van versiering, los van logen,*
wijd-stralend brandpunt van al-menselijkheid,
waarop, nu 't aardse le...
Ik weet niet waar ik ga
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Ik weet niet waar ik ga,
Ik weet niet waar ik sta,
en waar ik waar en vaar
en angstig henenstaar,
waarheen mij feller sart,
hoe lastiger het viel,
het jagen van mijn hart,
het smachten van mijn ziel.
Mijn ziel is moe en krank*
en hoort geen stemmenklank,
en vindt geen vaste baan
in 't ...
Ik had u niet gevraagd...
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen...
Veel bloemen bloeiden in mijn stille tuin;
de zoele Meiwind wiegde kruin tot kruin
vol tere bloesems, fris als lentedromen.
Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen,
Muze der smarten, in mijn stille tuin;
daar bogen levenloos nu twijg en kruin,
en...
Muziek en poëzie
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Laat de schelle tonen vlieten
uit de zangerige keel
en als vooglen henenschieten
in hun wislend klankgespeel.
Want dan reppen tong en veren
vrije liedren, lang versperd,
vooglen die hun kop bezeren
aan de traliën van mijn hert*.
Laat de rijke klanken stromen
als een vloed in de avondprac...
MASKERS
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 De wereld lacht; steeds klinkt haar spotlied ons in de oren.
't Vliegt, weergekaatst van d'een naar d'andre kant der straat.
Verzwonden schijnt de smart, wijl 't treurspel ledig staat
en klucht of boert alleen nog hart en geest bekoren.
Ach! ieder ding heeft thans zijn zin verloren!
't W...
Ik voel mijn leven...
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Ik voel mijn leven door mijn vingren vlieten,
dat leven zonder liefde en zonder zegen,
en de allerlaatste hoop dit hart ontschieten,
zo afgebeuld langs alle martelwegen.
Geen trouwe borst zwelt ooit de mijne tegen;
geen milde hand zal mij genadig gieten
de zoete wijn des levens. - Kalm beweg...
WRANGHEID
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Ik heb weer, tuk op de oude mijmeringen,
't bevallig kronkelende dal doorlopen,
waar eens mijn kinderlijke stappen gingen
in dartle levenslust en dwepend hopen;
bij d'ommezwaai der heimelijke paden,
weer eensklaps de onverwachte vergezichten
zien scheemren, die in blauwe dampen baden,
en ee...
AAN ENE ONBEKENDE
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 'k Liet door de schouwburg onbestemd mijn blikken waren
terwijl ginds de opera wegschemerde in de vert'.
Bewustloos scheen mijn geest en 't bleef koud om 't hert.
Dan kwaamt ge - een lichtglans - voor mijn dolend oog gevaren.
En eensklaps trilde een wonder zingen op de snaren,
een lang vermis...
En verre tochten...
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 En verre tochten gaan en zullen gaan...
en schepen varen heen en zullen varen...
en ogen staren na en zullen staren...
't slaat wild, mijn harte, en wilder zal het slaan!...
Geen woud, doorkruist van wegel, baan en laan,
- een oerwoud!... Ach! een droom, die op kan klaren,
en is geen droom...
