biografie: Stefaan van den Bremt
van den Bremt, Stefaan
Vlaams dichter en essayist (Aalst,1941).
Hij studeerde Romaanse taalkunde in Leuven en werd leraar Frans en geschiedenis te Brussel. Hij werd redacteur van het tijdschrift Kreatief. Zijn bezoek aan de Palestijnse vluchtelingenkampen in Jordanië in 1969 bracht hem in contact met het Palestijnse verzet en dit leidde uiteindelijk in 1974 tot een veroordeling wegens medeplichtigheid aan de Palestijnse aanslag van 1972 die hem zijn baan kostte.
Van den Bremt debuteerde in 1968 onder het pseudoniem Stevi Braem met de dichtbundel Sextant. Zowel in deze bundel als in de erop volgende Een valkuil in de wolken (1971) en Van het een komt het ander (1973) is zijn thematiek gericht op de verhouding tussen de versimpelde weergave en de complexheid van de werkelijkheid. In zijn Dossier Latijns Amerika (1972) en in Het spel van Angèle en Adèle (1976) richt hij zich op maatschappelijke en politieke vraagstukken. Zijn engagement blijkt ook uit de vertalingen die hij maakte van werk van o.a. Bertolt Brecht. In 1980 werd hem de L.P. Boonprijs voor zijn werk toegekend.
Werken:
Bommerskonten (samen met anderen, 1978); Andere gedichten (1980).
Inzendingen van deze schrijver
3 resultaten.Men kwam en ging. Men was en bleef...,
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Men kwam en ging. Men was en bleef
die nam en gaf. Die bad en at.
Bezat. Bedreef. Men las. Men schreef.
Men nam en ging. Vernam. Vergat.
Je kwam en ging. Je was en bleef
die nam wie nam. Die gaf wie gaf.
Het was te geef. Ik las. Ik schreef.
Je ging. Je gaf. Gaaf en onaf.
---------------------------------
uit: 'In een mum van taal', 2002…
Aftelwerk
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Aftellen van ouderdom tot kind -
nog een zorgenkindje, oud geboren,
jonggestorven, moederziel verloren
in de hoop de het bijna ontbindt,
terwijl de dwaze nagels, haar en baard
blijven groeien. En maar knippen, scheren
al wie zich op tijd niet weg kan scheren
moet de bidder met zijn zwaluwstaart
van de dooddoener met varkenssnuit.
Nog één…
Motief op reis
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Het motief was moe
maar een patroon te zijn
in het vloerkleed. 't Wou
de wijde wereld in, en ging
als een klimoprank in het
ijle. 't Rekte zich, op zoek
naar een verband, dat er niet
was dan in het kleed. Dapper
steigerde het motief tegen
de hemel, helmboswuivend.
Omweef nu, hand, met wand,
met warme kleur en klank,
die wandelende tak.…
