biografie: Theo Thijssen
1879 - 1943
[Amsterdam 1879 - 1943]
Theodorus Johannes Thijssen was van 1898 tot 1921 onderwijzer. Daarna wijdde hij zich aan schrijven en vakbondswerk. In 1933 werd hij kamerlid voor de SDAP, de voorloper van de PvdA.
Hij is de schrijver van (deels autobiografische) romans, die worden gekenmerkt door een empathische instelling en een subtiele sfeertekening.
Werk:
- 'Kinderlectuur' (1905)
- Barend Wels (1908)
- Jongensdagen (1909)
- Kees de jongen (1923)
- Schoolland (1925)
- De gelukkige klas (1926)
- Het grijze kind (1927)
- Egeltje (1929)
- Het taaie ongerief (1930)
- Een bonte bundel (1935)
- In de ochtend van het leven (1941)
Inzendingen van deze schrijver
7 resultaten.
verwijderd item
2.0 met 1 stemmen
0 We lagen netjes in ons propere bed. Moeder opende de levertraanfles, en toen ze de lepel vol goot, rook ik al de afschuwelijke traanlucht... We gingen met wanhoopsgezichten overeind zitten.
verwijderd item
3.0 met 1 stemmen
0 Ik verbied mezelf bij het schrijven van dit boek alle fantasie, zoals ik mezelf bij het schrijven van vroegere boeken alle herinnering verbood.
verwijderd item
4.7 met 15 stemmen
0 'Juist', zei ik plechtig, 'tiendelige breuken. Gaan we léren. Als jullie er tenminste zin in hebben'.
Ze werden weer stil, want ze hádden er zin in.
Golgotha
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 De Man der Smarte
Hangt aan het hout,
Geschuwd door allen
En uitgejouwd.
De middagzonne
Straalt brandend heet
Zij schroeit de Heiland:
Hem schut geen kleed.
Het volk verguist Hem,
Bespot Hem luid:
‘Gij, valse Godsman,
Uw spel is uit!’
Hij hoort zijn stemme
Zo vlijmend koud:
...
Onbedachtzaamheid
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Is eenmaal ‘t onbedachtzaam woord
Geuit, de winden dragen ’t voort
En voeren ’t naar de mensen heen.
Nu scheldt en schreeuwt er iedereen,
En noemt het dwaas, brutaal, gemeen…
Want ‘men’ weet in ’t eenvoudig zeggen
Een diepe, boze zin te leggen:
De mens is steeds geneigd het kwa...
Kosmografie
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Wie 's avonds bewonderend opwaarts kijkt,
Als de hemel met talloze sterrekens prijkt,
Die blikk'ren en flikk'ren
Als lichtende ogen,
En, zacht hem onttrekkend
Aan 't werelds gewoel,
Tot eerbied hem stemmen,
Tot ernstig geloven
Aan liefde, aan schoonheid, aan hoger gevoel...
Geniet wel d...
verwijderd item
3.6 met 10 stemmen
0 Allemaal goed-en-wel, maar dat het vroeger zo heel erg beroerd was,
is nog geen reden om tegenwoordig maar genoegen te nemen met de middelmatige beroerdheden...