biografie: Wiel Kusters
Wiel Kusters [Kerkrade 1947]
Hij woont in Maastricht waar hij aan de Faculteit der Cultuurwetenschappen als hoogleraar Algemene en Nederlandse letterkunde werkt.
Zijn 'kinderlijke' nieuwsgierigheid en verwondering leiden hem telkens weer naar 'Al dat Andere, dat wat niemand hier ziet'. Deze dichtregels van Pierre Kemp gebruikte Kusters als motto bij zijn recente 'Velerhande gedichten'. Het is een noemer waaronder zijn gehele oeuvre, inclusief zijn kindergedichten almede zijn kritisch en essayistisch werk, te verenigen valt.
Inzendingen van deze schrijver
4 resultaten.Maan
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 In de golven, de jaren,
beweegt het sluiteroog door de Titanic,
ziet een kristallen luchter,
gave luchter, een voetstap
op de maan.
-------------------
uit: 'Laatst', 1989.…
Vlag
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een vlaggenmast houdt
vlaggen vast.
Een windvlaag vindt dat
ongepast.
Maar als de vlag
gestreken wordt,
is er geen windvlaag meer
die mort.
Dan wappert fier en vrij
de wind:
er is geen vlag die hem
nog bindt.
---------------------------------
uit: 'Velerhande gedichten', 1997.…
Doodstil
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik ging eens niet op reis,
bleef zitten in mijn stoel.
Mijn reis ging razendsnel.
Ik was nog niet vertrokken
of ik was al weer thuis.
Ik ging eens niet graag dood,
bleef zitten tot ik stierf.
Mijn dood was een soort dood.
Ik was nog niet geboren
of ik was nog steeds in leven.
---------------------------------
uit: 'Velerhande gedichten…
De schillenboer gaat door het dorp
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De schillenboer gaat door het dorp
en haalt de groenteresten op.
Het is zomer en zijn kar
rijdt afvalgeurig rond.
Ik ben geen stronkje en geen schil,
mag naast hem zitten op de bok.
Het duurt uren, dagen, maanden,
straks is de herfst alweer voorbij,
de winter komt en ook het groen.
Het is al laat, ik groei maar door,
thuis is iedereen…