verwijderd item
5.0 met 3 stemmen 
0
0Alles gaat voorbij maar niks gaat over...
biografie: Willem Elsschot
Willem Elsschot werd geboren als ALFONS DE RIDDER te Antwerpen in 1882 als zoon van een bakker. Zijn moeder kwam uit de Antwerpse Kempen en was zeer gevoelig, een eigenschap die de zoon ongetwijfeld heeft geërfd, alhoewel zijn latere carrière in de zakenwereld laat vermoeden dat het veeleer de handelsgeest van zijn vader is geweest die hem leidde. Hij studeerde te Antwerpen aan het atheneum, maar voltooide zijn middelbare studie niet. Hij verliet de school en oefende een paar jaar verschillende beroepen uit. Reeds in zijn atheneumtijd stelde hij belang in de literatuur en de Vlaamse Beweging. Met enkele vrienden richtte hij een letterkundige kring op. In het tijdschrift "Alvoorder" debuteerde Elsschot met zijn eerste gedichten die echter nooit gebundeld werden. Onder druk van zijn broer ging hij in 1901 opnieuw studeren aan de Antwerpse Handelshogeschool in de handelswetenschappen. Hij nam actief aan het studentenleven deel en componeerde verschillende studentenliederen. Na zijn studies werkte hij eerst op kantoren te Parijs, Rotterdam en Brussel, tot hij zich in 1914 vestigde te Antwerpen. Ondertussen was hij gehuwd en vader geworden van vier kinderen. Tijdens de eerste wereldoorlog was hij secretaris bij het Provinciaal Oorlogsbureau van het Nationaal Comité voor Hulp en Voeding. Na de eerste wereldoorlog startte hij een reclamebureau, dat hij leidde tot aan zijn dood.
In Parijs en Rotterdam schreef hij al gedichten die later werden gebundeld tot "Verzen van vroeger". Zijn eerste roman verschijnt in 1913 : "Villa des Roses", gevolgd door "Een ontgoocheling" in 1921 en "De Verlossing". Het zijn 
semi-naturalistische werken. In zijn latere werken "Lijmen" (1924), "Kaas" (1933), "Tsip" (1934), "Het been" (1938), "De leeuwentemmer" (1940), "Het tankschip" (1942), "Het dwaallicht" (1946), profileert de schrijver meestal een ik-figuur, een soort alter ego, waarvan hij de lotgevallen met een niet aflatend cynisme, soms op groteske wijze beschrijft. Het oeuvre van Elsschot, alhoewel niet omvangrijk, is een monument in de Nederlandstalige litteratuur.
Zijn pseudoniem werd gekozen naar de toen nog woeste streek gelegen tussen Herselt en Veerle bekend onder de benaming "Elsschot".
Willem Elsschot overleed te Antwerpen in 1960. Zijn vrouw overleed één dag later. Zij werden begraven in hetzelfde graf dat zich bevindt op het kerkhof Schoonselhof te Antwerpen (zie afbeelding).
De schrijver kreeg postuum de Staatsprijs voor litteratuur.
Bibliografie :
* Villa des roses (1913)
* Een ontgoocheling (1921)
* De verlossing (1921)
* Lijmen (1924) "Lijmen - Het been" werd verfimd.
* Kaas (1933)
* Tsjip (1934)
* Verzen van vroeger (1934, gedichten)
* Pensioen (1937)
* Het been (1938)
* De leeuwentemmer (1940)
* Het tankschip (1942)
* Het dwaallicht (1946)
* Verzameld werd (1957)
* Vierspan (1962)
* De wijze gaat liefst onopgemerkt voorbij : citaten en ongebundelde teksten (1975)
* Zwijgen kan niet verbeterd worden : ongebundelde teksten (1979)
Inzendingen van deze schrijver
13 resultaten.verwijderd item
2.7 met 6 stemmen 0
0In kunst mag niet geprobeerd worden. Men probeert geen schepping. Men probeert ook niet te baren.
verwijderd item
1.8 met 11 stemmen 0
0Ik las eens voor op een meisjesschool. Kort voor het eind werd het zo raak dat ik dacht: nu heb ik mijn zakdoek nodig.
Op datzelfde ogenblik barstten tot mijn schrik alle meisjes in de zaal in snikken uit.
verwijderd item
3.0 met 3 stemmen 0
0Die onsympathieke, jonge Duitser uit mijn eerste boek 'VILLA des ROSES' was ik zelf.
verwijderd item
2.6 met 16 stemmen 0
0O jeugd! O tijd van smarten!
Van vreugd en wilde harten!
verwijderd item
2.6 met 28 stemmen 0
0Wraak is een zoete, maar vluchtige drank.
verwijderd item
3.5 met 15 stemmen 0
0In kunst mag niet geprobeerd worden. Probeer niet te schelden als gij niet toornig zijt, niet te schreien als uw ziel droog staat, niet te juichen zolang gij niet vol zijt van vreugde.
verwijderd item
2.8 met 11 stemmen 0
0Schud de mensen als rupsen van je af,
dan pas kruipen ze naar je toe.
verwijderd item
3.4 met 59 stemmen 1
1Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren.
verwijderd item
2.9 met 11 stemmen 0
0Wees dus maar stil, gij zijt toch spoedig dood:
als gij in 't water kijkt dan kunt gij 't lezen.
BRIEF
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Lamme smeerlap, met je baard,
dor van geest maar dicht behaard,
die ons daar stond aan te staren
of wij huursoldaten waren.
'k Weet nog alles, luizig dier,
ook al zit je ver van hier,
teruggetrokken en stokoud
in een blokhuis vol met goud.
Dat je er Stein hebt uitgetrapt
nadat hij...
MOEDER
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1
1Mijn moederken, ik kan het niet verkroppen
dat gij gekromd, verdroogd zijt en versleten,
zoals een pop waarin een hart zou kloppen,
door 't volk bij 't heengaan in een huis vergeten.
Ik zie uw knoken door uw kaken steken
en diep uw ogen in het hoofd gedrongen.
En ik ben gans ontroerd ...
Het Huwelijk
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1
1Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijd
in d'ogen van zijn vrouw de vonken uit kwam doven,
haar wangen had verweerd, haar voorhoofd had doorkloven
toen wendde hij zich af en vrat zich op van spijt.
Hij vloekte en ging te keer en trok zich bij de baard
en mat haar met de blik, maar kon ni...