wisgedicht
0.0 met 1 stemmen 
0
0Je wilt dat ik terug ben en je zacht uitkleed in bed en in je kom en om je heen slaap later. Goed dan. Het is hier treurig. Straten zonder een voetstap, een zwart net tussen de blinde huizen.…
biografie: Willem van Toorn
[Amsterdam 1935 - ....]
Nederlands dichter en prozaschrijver. Hij is opgeleid voor chemisch-analist en onderwijzer en in die laatste functie is hij werkzaam geweest in Dwingeloo. Voorts was hij enige tijd redacteur bij een uitgeverij.
Hij debuteerde in 1959 met de novelle De explosie, in 1960 gevolgd door de novelle De feesten zijn voorbij. In afwisseling met dit proza schreef hij poëzie die gebundeld werd in Terug in het dorp (1960) en Kijkdoos (1962).
Van Toorns proza wordt gekenmerkt door een zakelijke stijl en een licht ironische toets. Het duidelijkst komt dit tot uiting in het verhaal De neger (1966), een van de langste verhalen uit de gelijknamige bundel. Veel somberder is zijn romandebuut De toeschouwers (1963), dat speelt in de Drentse omgeving waar hij als onderwijzer werkzaam was.
Ook Van Toorns poëzie is doortrokken van wat wel genoemd is `liefdevolle ironie'. Daarbij staat het thema (on)zekerheid centraal.
In 1977 maakte hij een keuze uit zijn tot dan toe verschenen poëzie in Herhaalde wandeling, gedichten 1960-1975. Ook van een keuze uit zijn verhalen verschenen bundelingen in Een opstand (1980) en Pestvogels en andere verhalen (1980). Zijn poëziebundel Het landleven (1981) werd bekroond met de Jan Campertprijs.
Van Toorn vertaalde voorts veel uit het Engels, o.m. werk van Huxley, Isherwood en Updike.
 | Inzendingen van deze schrijver |
Inzendingen van deze schrijver
6 resultaten.wisgedicht
2.0 met 2 stemmen 0
0Bevend van liefde ingepakt, toilettas, ondergoed, de pil, bikini's ook, condooms, ik kende hem zo kort, zomerjurken, iPod, mobiel met beltegoed en opgeladen, nieuwe rode schoenen voor dansen in het okeren hotel aan de folderblauwe zee. Hij was er niet.…
wisgedicht
2.3 met 3 stemmen 0
0Klankverwantschappen zijn iets heel geheimzinnigs, we weten allemaal dat ‘bereik’ niet alleen door die ‘ei’ familie moet zijn van ‘eindeloos’, maar toch werkt het welzo. Zo ontstaat het netwerk dat het gedicht ook is. De wonderlijke mengeling van een mededeling en de manier waarop die zich voor wenst te doen.…
Fabrique
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Is dit nog wel een tuin? Wat moet ik met
deze pagode zonder goden, obelisk
die slechts zichzelf gedenkt, een niks
met niks verbindende brug uit Tibet.
Vijvers waar je ook kijkt. Wolken erin
maar van een mens geen spiegelbeeld. Ik buig
mij over leegte. Een jachthuis
waar nooit een jager in woonde. Onzin.
Vond ik je hier, was je een herderin…
Nieuwbouw
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Zwevend achter de ruit
zijn wij in onze slaapkamer
vissen in lamplichtwater,
kleden ons schichtig uit.
Betasten angstig het lichaam,
buiken, ruggen en benen:
nog niets gebeurd. Behoedzaam
durven wij ons weer te kleden.
Op een avond, vroeger of later,
als we ons lichaam zien
is het zover: vinnen, water-
vingers. De eerste kieuw.
---…
In memoriam
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Vanmorgen zag ik Van der Z in zijn Mercedes
Op het plein staan wachten voor het stoplicht.
Stak mijn hand op, maar geen teken van leven.
Vreemd, ik keek toch recht in zijn gezicht.
Daarna bedacht ik dat hij al weet ik hoe lang
dood is, van de weg geraakt bij regen
en dat ik geen gevolg had gegeven
aan de uitnodiging het cremeren bij te wonen…