Dagcolumns over emoties

Er zijn van die ochtenden, dan sta ik onzeker op. Ik voel het in mijn buik, een onrust die kenmerkend is voor de twijfel die me de rest van de dag zal achtervolgen. Twijfel met keuzes maken, twijfel over discipline, op het vlak van hoop en verwachtingen. Kortom, twijfel over wat er nou precies goed is om te doen en wat niet. Op zo'n ochtend weet ik…

De zon stond hoog aan de hemel, de warmte straalde van de struiken af en het stof van het pad kringelde bij iedere stap om mijn voeten. De wind kwam uit het oosten, wat bestendig weer betekende. Zo anders voelde ik mij van binnen. Mijn auto staat al maanden te koop. Ik zit te wachten tot mijn lessen aan een instituut mogen beginnen. Ik wacht op…

Het gebeurde even na middernacht. Het was net vrijdag de dertiende. Een jonge studente gaat uit in Amsterdam. In een café in de binnenstad let ze even niet op en weg is haar tasje. Foetsie portemonnee met OV-kaart, collegekaart, pinpas, sleutels. Een ramp voor iemand die hard werkt maar weinig heeft. Ze zit in zak en as, is boos op de wereld en bang…

Ik heb al wat droevige dingen gezien in mijn leven. Een kind dat zijn eigen vader zag doodgeschoten worden in een kapotgeschoten stad en daarna zelf een kogel in de keel kreeg, op vier uur vliegen van hier. Vertederende zeehondjes die met een hakbijl doodgeknuppeld worden. Mijn bejaarde buurman die nu alleen boodschappen doet. En vroeger waren ze…

Een mens is geneigd om het plezier op korte termijn te stellen boven plezier op de langere termijn. In de jaren zestig deed Walter Mischel een experiment met vierjarigen. Zij werden twintig minuten alleen gelaten met een schuimpje. Als ze het schuimpje niet op zouden eten, dan kregen ze nog meer schuimpjes. Voor een vierjarige is dat natuurlijk…

Een tijdje geleden las ik in NRC Handelsblad dat je verslaafd kunt raken aan verdriet. De meeste mensen wennen uiteindelijk aan het verlies van een dierbare. Sommige mensen houden vast aan een verlangen naar de dierbare en blijven dagdromen over de tijd dat die persoon er nog was. Het blijkt dat daarbij delen van de hersenen worden geactiveerd die…

Hoe noem je je boek als je beste vriendin is vermoord? Nataschja van der Stelt koos voor ‘Verdriet zonder tranen’: emoties en Putten gaan nou eenmaal niet samen. Zij kon niet huilen na de dood van Christel Ambrosius. Om de gebeurtenis toch een plekje te geven, besloot ze een boek te schrijven. Volgens de uitgever is het nu al een 'megaseller' en wordt…

De minister-president en zijn vazallen vonden het wel meevallen, de gemiddelde allochtoon vond het zelfs gewoon. Vliegtuigen in gebouwen, besneden en gestenigde vrouwen, ongelovigen de keel afgesneden en de herenliefde knalhard van de hoogste etage. Thee drinken is een optie, voorbijgaand aan een profeet die geilt op een meisje van negen jaar. Ik…

We hebben allemaal onze zwakke punten. Het mijne is boeken. En dan is een boekenbeurs een onweerstaanbaar iets. Zo nu en dan organiseert het Centraal Boekhuis een boekenfestijn, zoals ze het zelf noemen. Dan verkopen ze hun restanten en lichtbeschadigde boeken met korting. Eén keer per jaar is dat circus in Rotterdam. Een hal vol boeken. Lang…

Twee weken geleden ging ik een workshop geven. Ik was met de trein en moest nog een stukje lopen om bij de locatie te komen. Het was het begin van de avond en mooi weer. De weg leidde door een parkje in een nieuwbouwwijk en het was er heerlijk rustig. Toen ik eenmaal gezien had waar ik moest zijn, had ik nog een kwartiertje over en ik ben even op…