Alle inzendingen

Razendsnellen speren hun ware doel voorbij geen kracht om af te weren zijn ze een deel van mij. Hun plekjes gevonden onzichtbaar aan de wand tonen ze geen wonden alleen hun scherpe kant. Dankbaar voor mijn zorgen stralen ze keer op keer gemeen groetend...tot morgen dan treffen wij...

Als er een eind is gekomen aan al je dromen dan moet je je ogen openen en kijken wat de mensen de wereld aandoen en dan vraag jij je misschien ook af: "Waar ben ik (in Godsnaam) dat men dat mag?"

Elke dag een nieuwe kans Maar ook een nieuw gevecht Zenuwen gieren door me heen Ons leven is totaal uit balans Woedend, teleurgesteld en BOOS Probeer ik me te beheersen Kalmte te bewaren in ongeduld Hij is beslist niet kansloos Samen zullen we gaan tot daar aan de overkant Vechtend tege...

Nu het herfstbruin weer door de bomen snelt en de zomergloed haar laatste dagen telt vlucht dan niet naar sombere oorden beluister het bos, de klank van de verwaaide woorden.

mezelf in het hier van gisteren, uren en dagen berichtten wie ik was verdwenen in het schuim van een onbekend lichaam, de onmeetbare afstand schokkend geschuwd uitgespuugd door meedogenloze wijzers weerkaatst de tijd dichtgeknoopte gaten en herhalend geroep misschien leidt mo...

De meeste lezers zetten hun boeken in hun boekenkast en de meeste schrijvers hun boekenkast in hun boeken.

Eens liep zij daar in de tuin over de zachte rose rozenblaadjes en luisterde naar zijn woorden zacht fluisterend in het donker van de nacht nu rest haar enkel nog de herinnering van zijn lichte wapperende haren rondom de rafels van haar gezicht haar zilveren huid bestoven met de...

Nu ik door jouw ogen dwaal als door een bos waar ik geen duisternis meer van schaduw onderscheiden kan Waarschuw jij me voor de wolven in het struikgewas En toch, het enige dat ik zie zijn zwarte schapen en een volle maan

Als al mijn dromen gelijkwaardig waren aan de realiteit zoals die gisteren was Als alle verleden jaren nog beter waren ongebonden van tijd gedragen door Atlas Als alle verloren uren verzameld waren in zeeën van spijt en tijdloosheid er was Als het eeuwig zou duren en...

Gelukkig zijn; en niet weten waarom; en soms naar buiten kijken waar de lucht donkerder is dan de steen, alleen een fabriekspijp nog donkerder afsteekt, en bang en gelukkig zijn. Een geluk dat geen raad weet; men bekijkt een glas met aandacht, er is een barst in en lacht en wiegelt het hoo...

kleine dingen zitten soms dwars en maken het ook mooi -het leven- kleine dingen geven soms impuls en doen wat met je - het leeft-

Bedil mijn Dichten niet, besteed er geen verwijt aan, Zij hebben ’t niet verdiend. Ik hang er toch geen Tijd aan: ’t Is een klein buiten-werk, een bij-werk, zeg ik 't best, Van beter bezigheid; ’t is kakelen op ’t nest. Kunt gij of timmerman of wever niet vergeven Een deuntje uit de bo...

Door het oog van een naald kroop zij vlijmscherp meer was niet nodig genaaid was zij toch al

De zomer hangt nog in het huis en zonder jas ga ik naar buiten de avondkoelte laat ik mij omhullen draden van spinrag houden mij niet tegen het vallend populierenblad ruikt kruidig ik loop de mij bekende weg waarlangs seizoenen zich verdringen en waar geen dag hetzelfde toont: geen crocus ...

“ ’t Is waar dat je een zeer riante baan had maar denk eens aan de achterklap, laat staan dat de oppositie zo’n affaire aanvat voor openlijk protest, dus je moet gaan schat. Als troostprijs bied ik je dan twee ton aan wat ik vlot uit de gemeenschapskas vandaan jat”.

In een kringloop van falen en van hoop rijg ik de dagen en weken aaneen twijfelen aan mezelf wachten op verlossing geloven in bevrijding herkauwen van verdriet vechten voor vooruitgang trachten naar zoveel dat van belang schijnt te zijn zoeken naar vernieuwing Verwacht ik te veel?

De kwaliteit van de meester mete men aan de vorderingen van de zwakste leerling.

zaterdagmiddag en verwarde rijen elf september tweeduizend vijf dringt die vrouw nou voor of is ze assertief? gemonkel zwelt aan tot een vonkende vraag: waarom wacht u niet op uw beurt? waarom vraagt u dat aan mij en niet aan haar? hoge luchtdruk, hoofden rood stemmen hard en ogen groot...

Uit mijn ogen druppelen tranen bitter van onmacht zilt van smaak bloedrood over wangen Liggen van pijn donker verscholen diep beschaamd De gloed van opluchting zilver twinkelen de ogen vurige gouden tranen in stromen van geluk met zoete smaak De mens voelt zich eindelijk ge...

Jij verdween zwart voor mij ik leef verder in de wereld vol kleur vouwen mijn vingers dromen vogels stijgen onbewolkt dagen knippen lentegaten zomers zoenen het licht zo groot ik vraag niet meer tussen rijen bomen je blik versmalt bedroeft mijn longen in laven...

Donkere paden, duistere velden. Je bent bang, maar weet niet waarvoor Je wilt weg, maar weet niet waarheen Kom op. Spring, over de paden, door de velden. Kijk niet achterom, wees niet bang Want ik, ik vang je als je valt.

Wat er nooit was, valt niet te missen! Een waarheid die er zijn mag en voor wie in ‘weelde’ leeft gaat die stelling ook nog op. Je leeft goed, niets tekort en familiaal zit alles op rozen. Gewoon, het voelt prima en verlangt dan ook geen ‘extraatjes’. Je hebt geen rijkdom, hoeft ook niet!...

Die nacht van zelfvernedering van deemoed aan de dodensponde in een gestage preveling; "vergeef mijn zonden." Van pogen, dat mijn leven, al mijn zijn ik u uitgeven konde en woorden mij niet kwamen dan "vergeef mijn zonden." Een simpel woord van leniging het enigst, wat ik heb gevonden, ...

Lieveheersbeestjes zijn van die schattige kleine kevertjes en tevens het symbool van zinloos geweld. Laatst heb ik er eentje onder een microscoop bekeken, terwijl hij net op dat moment een bladluis aan het verpulveren was. Mijn conclusie was toen snel getrokken. ZINVOL GEWELD BESTAAT!

Het is in Nederland nog steeds verboden een kind te verkopen zolang het nog geen goeie voetballer blijkt te zijn.

Ik hechtte mijn Roos aan het Kruis En ben op reis gegaan. Ik was vroom en kuis En hoopte niet te vergaan. Mijn weg was wild en doornvol En ik werd uitgeput. Maar ik bleef maar hoopvol Ook al was ik ver van mijn hut. De Graal was mijn doel en moeten, Ik wist dat Hij bestond. Da Vinci C...

ik dweil mijn geheugen met een sopje amnesie schrob de herinnering weg in de tijd ik hoop dat het water de sporen zal wissen die jij achterliet maar mij nog verwijt ik schoon mijn gedachten van loze beloften krop de frustratie niet langer op ik leeg de emmer vol onzuiver verleden d...

al droog ik met tedere overgave een traan de weg naar jouw pijn kan ik niet gaan ook al raak ik zo nabij een hand eenzaamheid is voor mij een onbereikbaar schaduwland

is altijd informatief over fameus leed en lief: ‘wittgenstein en einstein zwijgen nu in zweinstein’ ‘tachtigers worden gemeden behalve de perk van eden’ ‘billy woodcocker tracht te verblommen dat hij komt om jerry’s tenen krommen’ ‘Coetzee is nu echt van den zotte schudt h...

ik hoor ze weer die zachte stemmen zoetgevooisd als een orkest zingend van die nieuwe wereld want met zijn allen lukt dat best maar ik zag slechts bronzen haken op zwarte staken tegen een loden lucht en met een braaksmaak in mijn mond ben ik halsoverkop gevlucht