Alle inzendingen

zilvermeeuwen zeilen imposant door de avondstilte die geen raad weet met krassende kraaien en buren in tuinen door barbecues en GSM’s vervuild winterkoninkjes wantrouwen luidruchtig doezelende katten zwaluwen geven op hoog niveau een voorstelling grijsblauwe lucht als décor merels...

De wankele wal van de tijd gebouwd op de grens van ons leven draagt planten en bloemen die geven wat troost aan een wereld die schreit. Zijn stenen, gekleurd en geleid, langs grillige lijnen geweven vertellen verhalen en geven gedachten aan vreugde en spijt. De weg rond die wal vol met h...

Zou Alex, net als Bernhard heeft gedaan Steeds weer proberen om een prins te maken En pas zijn driften en zijn daden staken Als er een mannelijk lid is opgestaan? Kom op nou en steek opa naar de kroon En maak, bij wie dan ook, een leuke zoon

Eenzaam in duister, sta ik en luister regen op straat - de dikke droppen, die rusteloos kloppen, zijn aan de praat. Zij vallen en springen omhoog en hun zingen, melodisch en zacht, is vreugd om te horen in dromen verloren in windstille nacht. Heel de omtrek is donker, geen sterrengeflonk...

Maar de poort naar terug was hermetisch gesloten raadselachtig klonk door het sleutelgat de stem Wil je terug naar start los eerst dit raadsel op waarom kraait de kraai niet en de haan wel? Daar zit hij nu compleet met grijze lange baard geen gouden haantje maar een oude kraai wien...

Water kabbelt zich uit beeld door haast en herrie overstemd om dan weer zingend te verschijnen alsof het nooit zijn loop verloor aorta van het paradijs dat als Breesaap moest verdwijnen het tempo geeft het afschot aan maar ook de plens die valt bij regen de wereld komt zichzelf daa...

Dorpsgevoel nèt buiten de stad in de muziektent speelt Thé Lau met band onweer heeft vannacht de lucht geklaard warme geslotenheid open gemaakt het is afgekoeld hier op straat feestgedruis maskeert een slecht moment ik geef me over aan de roes van de muziek en geniet van ...

de vergezichten worden zachtjes besproken geur van meloenen

Zodra het mooi weer werd, zette zij haar zonnebril af. Ze wilde de zon recht in de ogen zien. Kijken was een poging om te constateren dat. Bij bewolkte dagen vroeg ze zich af waarom ze zo deed. De hemel gaf geen antwoord, sloot het wolkendek tot de zon weer ging schijnen.

- en ik creëer - zelfs perfectie beseft zijn kwetsbaarheid cirkelend in verlangen naar onhaalbare doelen vluchtige inspiratie bindt zich aan zuurstof ik teken met gebroken schrijfgerei explosies in schetsen van imperfectie tijdloze secondes verzinken in diepgang mijn tegelvloer ve...

oranje trekken ze omhoog in het rood wit blauw waait ook opnieuw openvallend fier wel een dozijn vlaggen en gebakjes sieren op en in een blik het Binnenhof hoezee een schoot beviel ik zing even mee in een deinende oranje gekleurde mensenzee

het is niet wat ze zeggen het is wat ze niet zeggen van het meiske met een palmpje uit handen geboren liefde het is niet wat ze zeggen het is wat ze niet zeggen en dat ze gezond en blakend een prinsesje is dat zat al in de lucht de stand van de buik zo'n voortijdige vingervlugge ge...

Aan normen en waarden Huizen en haarden Koninkrijken moeten komen, hier Deuren dicht, zelfs niet op een kier Ik kwam dus achterom Tuindeur wagenwijd open, wat stom De tuinman was aardig Zelfs ietwat eigenaardig Liet mij zijn kwekelingen zien Was hij plantengek, misschien ? Des huizes...

Ik weet niet waarover het ging, dat gesprek tussen man en vrouw al kibbelend over straat. “Als ik niets zeg, wil je het horen, als ik het zeg wil je niet luisteren”, zei ze luid en nogal kwaad. Zijn antwoord ging helaas verloren, ze kozen een andere weg. Maar de opmaat wist ...

jouw kilte laat zich soms zo voelen als een bevroren sloot waarin een reiger vastgevroren roerloos wachtend op zijn dood onder het ijs zijn prooi bespiedt maar weet volgende lente ben ik er niet.

ik heb mijn vleugels weer versteld de flarden opgelapt mijn kleuren bijgesteld en kan weer vliegen je had me weggetrapt ineens was ik oud vuil te min om naar te kijken in blinde haat ging je agressie over lijken je ogen openden het weten niet vergeten hoe het was we spiegelden de...

avondrood met goudomrande ogen waaruit gespleten stralen het laatste licht ombogen van ondergaande zon hittegolvende warmte gekleefd als plakkerige kauwgom aan ons bijna naakte lijf vertrouwen droop eraf in de verte had gekondigd een donderig gerommel en vurig werd gestuwd door menig...

De jonkvrouw flaneert door de balzaal Dansend zoekt zij haar ridder uit Haar weelderige kledij siert haar In een prachtige jurk tot op de kuit… Een sluier bedekt haar begerige ogen Het oude spel van verleiden siert haar Zwierig danst ze om de ridders heen Straks zal ze haar geliefde zien...

Stuurse blikken, ingeblikt Verwijtogend gadegeslagen op wielen Fronsende achteruitkijkspiegels Ik vlucht in stroken

Den Haag Holland Spoor Dat merkt u wel hoor Als u er bent Wordt het u bekend Men Brengt Het ten gehoor: Den Haag Holland Spoor! Station Den Haag Holland Spoor

Jouw naam Op mijn hand geschreven Jouw lieve woorden in mijn geheugen vereeuwigd Jouw vriendschap in mijn hart gebeiteld Dit alles om niet te vergeten dat jij er was Dit alles om jou niet te vergeten want jij was mij en ik was jou en wij, wij waren één

hoor ze gaggelen de eerste wilde zwanen wieken naar de zon

De man bezat een restaurant in Goor. Het was een zaak, die ONDIEREETHUIS heette, voor mensen die geen beesten wilden eten. Hij zette steeds z'n beste beentje voor. Zo werd de gast bediend als koning klant in 't dure kannibalenrestaurant.

Het roze aderwerk: de lijnen met een dun penseel gezet, en hoe het aan de slapen marmert. Ledematen die in steen verstomden- de vingertoppen broos, in kringen heeft de tijd korstmossen, algen afgezet op schouderblad, een borstbeen dat, nog niet gebarsten, lijkt te spreken- nee, alles is sti...

ik ken je in beweging een arm die me groet je haar dat ik in kleur bij anderen ontmoet jij bent in alle weging een vage flits die me steeds spitst op een spontaan ontmoeten in verwachtingsvolle ogen zie ik al je welkomsgroeten ik droom je overal waar stappen zijn gezet onmogelij...

Zwervend als een warme wind Dwalen gedachten vol van vuur In een zucht vol met tederheid Vlammend hart zo teer en puur Zuiver als een kabbelende beek Met druppeltjes zo helder en fijn Deinend op golfjes van verlangen Stroomt liefde oprecht en rein Geluksgevoel gekleurd in rozen Met een ...

Voor Achmed was het nieuwe-burgersdag: Al was het hemd hem van het lijf gevraagd, Hij was met vlag en wimpel toch geslaagd En dus nam hij de Nederlandse vlag En trots hees onze nieuwe landgenoot Toen voor de eerste keer het blauw-wit-rood.

Aan het zwerk een zwerm vogels meerkoetjes fluisteren in het riet de hitte hangt in huis buiten begint het langzaam aan te schemeren een vleermuis schiet langs mijn hoofd mijmerend nip ik aan mijn glas de langste dag alweer verstreken straks valt de nacht als een warme de...

O de heilige onsterflijke sterren, hoog boven mijn sterfelijk hoofd, Waar 't geloof met zijn kindervertrouwen mij een hemel eens had beloofd, Als deze ogen zich sluiten voor eeuwig en dit lijf wordt ten grave gebracht, O de stille onbegrijpelijke sterren! o 't mysteriënheir van de nacht! Li...

Bij het krieken van uur tien (een enkeling nog te vroeg) in slakkentred zwalkend met voor verslaafden een snuifje stop de nicotine na de lunch verder tot Burgt der Valken Getooid met helmenpracht en nageslacht knellend geklooid dwalend door vochtige ruimten met soms brullende geesten to...