Alle inzendingen

Breekbaar als porselein poreus als craquelé Emoties stromend als golven van de woeste zee Maar van binnen sterker dan de hevigste storm Neem ik al mijn herinneringen met me mee De nachten die komen gaan weer langzaam lengen De afstand tussen ontmoeting en afscheid realiteit Dromen over jou ...

Met z'n duizenden uit Azië vertrokken En hier als een bedreiging aangemerkt De zevenstip is 'r haast uit gewerkt Ze moeten om hun bladbezit gaan knokken De kostgangers van Onze Lieve Heer Zijn ze hier voor een vakantie of voor meer?

Aan de donkere hemel, sterretjes rij aan rij, een van die diamantjes, schijnt daar speciaal voor mij Al heb ik je nooit mogen zien, en je niet eens gekend, weet dat je, waar ik ook ben, altijd bij me bent Soms droom ik wel eens, van hoe je nu zou zijn, dan droom ik dat je bij me bent, ...

Beredeneren, realtiteit, verstand gebruiken, van tijd tot tijd Orienteren, adequaat, concluderen, met regelmaat Emoties tonen, nemen en geven durf te voelen dat is leven!

Weergaloos gevoel gaat maar voort Raast door mijn hart en gedachten Zachtjes doe ik even mijn ogen dicht Denk aan alles wat de pijn kan verzachten Maar daar ben je weer terug in mijn systeem Terwijl jouw gevoel voor mij tot nul is gereduceerd Met mijn blik op oneindig pink ik een traan weg ...

duizend mooie woorden zweven door mijn hoofd maar mijn lippen volgen niet want jij hebt me verdoofd verdoofd door al je liefde de stem van het verlangen de warmte die je hart me schenkt jouw streling op mijn wangen ik wil je zoveel zeggen maar ik krijg het er niet uit en als ...

Het leven is een wedstrijd Vol prestatie en vol trots. Het is een wedstrijd Die ik niet winnen kan! Het is een wedstrijd Die niemand winnen kan! Het gaat maar om één man "Papa kijk dan!" --------------------------------------------------- (Gedicht gemaakt naar aanleiding van het numm...

ik deel een glimlach met de nacht wetend dat wij straks weer samen zijn ik geniet nog elke dag voor wat er is en nog moet komen geen tranen zal ik laten omdat je even niet bij me bent missen doe ik je wel maar het delen gaat om leven een leven waarin wij liefde delen met dagen van allee...

Alaila kom, de bloemen bloeien hun geuren drijven door de nacht mystiek en zoet als de stille kracht die jij in je aderen voelt vloeien Alaila hoor, de liefdeszee golft ruisend haar gezangen in een branding van verlangen voor jou, mijn zwarte orchidee Alaila lach, onze verbintenis breek...

en soms als dan ineens die ijzeren band beklemd zo onverwacht mijn hart omsluit voel ik me zo geremd de angst die ik niet toe wil staan niet in mijn leven wil ik voel me eenzaam dan alleen en soms zo koud en stil...

Goudgele zon Koele bries Asfalt strekt zich uit Glanzend chroom Lak en leer Donderend geluid Zonder doel Alle tijd Eeuwig wordt tot even Zorgeloos Jij en ik Rollend door het leven

Als de vogels vloog jij naar het zuiden terwijl ik de klokken al had horen luiden Al die vrijheid opeens gaf jou de vleugels niet meer vast niet meer in die beugels En nu... nu ben je weg en kan ik je niet meer vinden jij en ik die elkaar zo beminden zoeken doe ik nog steeds tot ik niet meer...

ach ik weet wel dat morgen komt en de herrie en ellende niet verstomt en tuurlijk slaap ik ook al is het niet lang weer een dag dezelfde pijn dezelfde gang en die dag die dag komt eraan heel snel dan gaat de gong voor de laatste keer de bel dan is het over en ga ik rusten voor altijd terwijl ...

Door liefde verblind. Aan jouw verwachtingen voldoen. Mezelf willen overtreffen. Verlangend naar een eerste zoen. Tot ik ziek werd van verdriet. Ook al zag je het niet. Voel ik me als herboren. Of ik je nu wel of niet kan bekoren. Tevreden met mezelf. En jouw liefde zal altijd bij me ho...

Als de wind je tranen droogt En de zon je hart verwarmt De volle maan je laat dromen Door de sterren omarmd Wil ik met jou genieten Van het leven om ons heen Zoek voor jou de mooiste bloemen En schenk mijn hart aan jou alleen Wil ik de wind zijn Zacht jouw ogen strelen Langs je heen wa...

De mens houdt niet van de natuur die bijt en overstroomt en zijn eigen gang zoekt en gaat in een wereld van mensen gesteld op rust en regelmaat het nuttig maken van wat blijkbaar geen waarde heeft Zo lang het duurt gemalen tijgerknoken hoorns van rhinoceros haaievinnen, Spaanse vlieg e...

niet de plensbui van vanmiddag noch de miezerige regen van zonet niet de moddervoeten en de zweetlucht of de WC die langdurig is bezet niet de rijen voor de kassa noch de jeugd die ongeordend hangt niet de stugge vissers langs het water of de jonge hond die angstig jankt zelfs niet de ti...

Diamanten wegen van de nacht Verbergen duistere paden van het leven Aarzelend trekken ze de aandacht Door herinneringen gedreven Verborgen tussen ster en duisternis Roerloos verzonken Zoekend naar vergiffenis In pijn verdronken Gewond door het verleden De toekomst staat stil Zich...

Ze danst de sterren van de hemel Gepassioneerd passievol en gedreven Mannen plotseling van hun onschuld vervreemd Ze willen haar hun lijf en liefde geven Kort gerokt met slanke gespierde benen Soepel draaiende heupen en haar strakke buik Maakt ze de salsa tot een ongekende kunst En vangt ze...

Het koude staal streelt langs mijn rug, en verdwijnt in een rozenbloesem. Er ontstaat een zachte druk in mijn borst. Ik ben gestoken, door de wijzers van de klok. Het heeft zich gewroken, en mijn tijd is op. Voor mij zal het niet meer tikken, voor mij zal het niet meer slaan. Een mes st...

De stilte. Wat is ze? Een bestraffing, Voor diegenen, Die te luid praten? Een weldaad, Voor diegenen, Die het zoeken? Of de taal, Die ons vertelt, Wat we missen?

Je zal maar regenschermen staan verkopen op de wekelijkse marktdag, terwijl de thermometer 30 graden aanwijst. Of even erg, proberen zonnebrillen aan de man (of vrouw) te brengen wanneer het pijpenstelen regent. Dat is zo van die dagen waarop je zegt, hoe is het in godsnaam mogelijk, waar ben ik m...

De zomer is op zijn hoogtepunt Maar toch, het gaat aan mij voorbij De volgels mogen prachtig zingen Maar al dat bloeien, niet voor mij Het bladerdek en 't zachte gras Zijn zij een zachte deken? Wie weet op mijn gewonde hart Ik wil het niet eens weten Het zachte ruisen van de wind is ...

Wij zaten neer in 't heidekruid; daar vloog Een wolk voor 't zonlicht en een zwarte stip Streek langs het bos, als waar 't een floers van krip,* De schaduw van een ziel, die henentoog;* Verschrikt schoot ginds een vogel wild omhoog Van uit de lage kant, een schuwe snip, Terwijl de donkre schim...

Voor H.C. ten Berge Dat de veerboot langs de kustlijn kruipt, tussen zeeen door wij het einde van de dag betreuren. Zwak gestommel, middernacht reeds lang voorbij, ruw het oppervlak - en niemand het merkt. We zijn al weg, denken ons een haven in. Het past zo nauw: de auto in het ruim...

De zomer (zon schijnt onophoudelijk door dagen warmte heeft een hoge prioriteit ’s nachts is slaap nog slechts te vatten in volkomen naakte overgave doch vakantiegangers dompelen zich in vreugde evenals de vele gewassen) is in volle gang.

ze branden in mijn lijf vingers zonder handen ze graaien en ze woelen bepalen wat ik schrijf tasten naar gedachten die ik liever nog laat wachten raken aan emoties die ik liever niet ontbloot zie halen alles overhoop wat reeds geordend is waarmee de dagen zijn gevuld in het stille le...

De maan en daaronder wij. Ik voel ze bewegen wanneer ze ons draagt. Langs het hemelse raam tref ik de stilte aan, slapend in mijn armen. Ik kijk naar een bloem in de nacht ontvouwd, broos en teder neergedaald. Verzadigd in het licht zijn sterren hees gezongen, spelend met de woor...

langzaam kom ik daar op de berg van geluk en op de top daar plant ik mijn ziel lijkt al lang geleden dat ik naar beneden viel maar naar boven ben ik geklommen langs die hele lange weg in mijn eentje zonder kaart en boven kan ik zeggen het was de val meer dan waard

Twee weken later op datzelfde land lag jij daar weer. Die boer had reeds het vlas gewiekt - zag ik - en naakter dan die droge stoppels kon niemand zijn toen ik daarlangs mijn dagelijkse wandel maakte. Jij zag me niet, ik zag je wel: ik zag jou in je zomervel.