Dagcolumns over sport

Jammer dat ik geen profvoetballer ben geworden. Och, ik kon best wel een balletje trappen op ons veldje in de stad. Maar voor zo ver ik kan nagaan stond er nooit een man te turen naar mij en mijn vriendjes. En dus bleven we onbekende talenten. Helaas, want als voetballer had ik wel geweten hoe je geld moet verdienen. Niet alleen met profvoetbal natuurlijk…

Hoog bezoek op komst deze week. Nog net geen koningin, landspresident of dictator, maar hij gedraagt zich er wel naar. De president-directeur van de wereldvoetbalbond komt persoonlijk naar Nederland en België. In zijn kielzog reist natuurlijk een leger bedienden mee, al was het alleen maar om de baas meer status te verlenen. Er zijn al geruchten verspreid…

Er is geen nieuws vandaag. Vanochtend keek ik even naar het NOS Journaal. Het had, als gebruikelijk, verschillende items. Dit keer ging het om de volgende onderwerpen: Nederland wint de halve finale van Uruguay. Feesten naar aanleiding van de overwinning in de halve finale. Weinig rellen naar aanleiding van de overwinning in de halve finale.…

Het is zover. De grote dag is aangebroken. Vandaag speelt Nederland tegen Brazilië. Omdat ik geen zin heb weer in een voetbalfile te raken maakte ik vandaag geen externe afspraken. Pal voor Nederland – Slowakije belandde ik op de A1 in een rijdende file. Al die automobilisten wilden maar één ding: thuis voor hun scherm zitten als de wedstrijd begint…

De wereldkampioenschappen voetbal is een voetbaltoernooitje van een aantal miljonairs, bijgestaan door uitgebreide medische en tactische teams, omringd door camera’s en miljoenen toeschouwers die normaal vinden dat je normaal moet doen, want dan doe je al gek genoeg, maar die ineens besluiten gek te doen en dat normaal vinden. Die miljonairs zijn…

Vier jaar geleden was mijn collega er nog. Toen liepen we bijna elke middag een rondje langs de voetbalvelden bij ons werk. Gewoon een beetje wandelen, ook al ging dat wat moeizaam want mijn collega liep een beetje mank. In ieder geval even er uit en een beetje kletsen. Ja, ook over voetbal, af en toe. Maar dan op onze eigen manier, alleen over vroeger…

Het WK voetbal gaat beginnen. Het manvolk verschanst zich met een krat pils bij de hand achter de tv. Als Oranje scoort stijgt een massaal gejuich op uit de wijken. ‘We’ staan voor. We liggen op ramkoers. We gaan de gouden beker ophalen. Waar is dat nationaal optimisme toch op gebaseerd? Zijn ‘we’ inderdaad zo arrogant? In 1974 dachten we dat…

Ineens is er weer kleur op straat. De natuur schudt de winter van zich af, maar de mens ook. De veelkleurige shirts van fietsers zijn weer terug. Aan de overkant van de weg, maar ook vlak bij. Terwijl ik rustig fiets van huis naar mijn werk, flitst er weer eentje langs. Ik probeer heel even bij te blijven. Ik ben er niet op gekleed, maar met het lentegevoel…

Mijn schoonmoeder ligt op de Intensive Care. Morgen op de kop af drie weken. Ze herstelt van een bijna fatale darmperforatie, ze is vier dagen lang bijna dood geweest. Nu kan ze af en toe even zitten. Maar praten lukt nog niet want ze wordt beademd via een buis. Vannacht is er een meisje binnen gebracht. In coma. Door te veel pretpillen in combinatie…

Na twee weken Nederlandse enclave in Vancouver weten we alles over onze landgenoten. Iedere Nederlander die daar rondliep met een pen of microfoon in de hand stortte zich dagelijks op alles wat met ons land te maken heeft. Natuurlijk was er de sport- of wanprestatie zelf. Maar we hoorden of zagen ook welke sporters goed sliepen, wat ze aten, wie het…

Nederland heeft behoefte aan een Sterke Man. Onze twee vermaarde leiders hebben gefaald. Ze zijn lijders geworden. Aan een vertrouwensbreuk. Balkenende en Bos braken het stuur van het schip der staat. Als falende bestuurders dobberen wij machteloos met hen mee. We hoeven niet eens aan wal te blijven staan om als beste stuurlui commentaar te leveren.…

Bij Senegal heb ik nooit aan een vakantiebestemming gedacht. Eerder aan hoofdstad Dakar. Bekend van de rally Parijs-Dakar die tegenwoordig niet eens meer door Afrika gaat, maar door Zuid-Amerika. Het land Senegal doet mij dus denken aan sport. En na vandaag zal dat wel vaker gebeuren. Wielrenner Frank Vandenbroucke ging op vakantie naar Senegal…

De helft van de tweebaansweg is afgesloten en ook het enige fietspad is opgebroken. Het is zondagochtend vroeg en dus rustig op die ene rijbaan. Geen auto’s voor en achter me op het vijf kilometer lange stuk tussen twee dorpen. Wel een fietser in de verte. Die moest kiezen. Hobbelen op het zand van de opgebroken weg of een eind omrijden. Hij koos voor…

Er zijn maar drie plaatsen waar vrouwen ongebreideld mogen kreunen. In bed, in de film en op het tennisveld. Vroeger had je nog wel eens een veelgedraaid liedje met een kreunende vrouw. Beroemdste voorbeeld daarvan is 'je t’aime, moi non plus'. Leuk liedje, helemaal niks mis mee. Dat soort liedjes hoor je nu niet zo vaak meer, het is een randverschijnsel…

Het is eindelijk weer begin juli als de sportieve media aandacht zich verplaatst van Wimbledon naar Frankrijk. Het grote jaarlijkse wielerspektakel, La Grande Boucle, begint weer. Twee honderd negenennegentig renners aan de start met die kleurrijke wielerhemden, gesponsord door banken, telefoonbedrijven, drank- en voedingsconcerns en andere bedrijven…

De betere sjoeler vreest de oneffen bak, hij kan niet precies richten en op maat schuiven. Toeval regeert slechte bakken. Toptennisser Federer slaat op maatgevoel maar wel op een effen baan. Daarnaast is hij windgevoeliger dan wij. Haas had onlangs op Roland Garos bij een 2-0 voorsprong geen schijn van kans meer tegen de Zwitserse tovenaar toen de wind…

Ooit heb ik gezworen nooit een stropdas te dragen. Een stropdas dragen stond voor mij gelijk aan je overgeven aan zinloze etiquetteregels, die alleen maar bestonden om zichzelf in stand te houden. Ik ging me toch zeker niet vrijwillig opknopen omdat anderen dat van me eisten. Als een sollicitatiecommissie me een baan niet wilde geven omdat ik geweigerd…

Hij zou fysiek contact hebben gezocht met een medewerker van de club nadat hij was overgeslagen bij het uitdelen van de bitterballen. Hij zou een jeugdige stagiaire op de club seksueel hebben geïntimideerd ("Ga je mee een ritje op de achterbank maken?"). Hij zou hebben geweigerd de jas van de sponsor te dragen. Hij zou zijn auto verkeerd hebben…

Bijna zou ik zeggen, dat de hang naar de koloniale tijd is teruggekeerd in voormalig Nederlands Indië. De Indonesische voetbalbond wil Guus Hiddink als bondscoach. Ik hoor verbitterde oude Nederlanders in mijn oren schallen: - Zie je wel. Ze geven eindelijk toe dat ze niets voorstellen zonder ons. Wablieft? Een nauwelijks serieus te nemen poging…

Beng! Van het ene op het andere moment onderuit. Glad ijs, overmoed, te hard geschaatst, te veel risico in de bocht? In ieder geval even niet nagedacht. Domme pech, dommigheid of iets daar tussenin. In een reflex stak ik mijn hand uit. Zonder te kijken, zonder te voelen, besef ik dat het serieus is. Toch een voorzichtige blik. Jawel, die anders zo soepel…

Ferry Pirard. Een naam uit het verleden. Zeker vijfendertig jaar niet gehoord. Maar toen ik vorige week vernam dat hij plotseling overleden was, was het alsof ik zijn naam gisteren nog gehoord had. En ook het bijbehorende hoofd verscheen meteen voor mijn geestesoog. Dat wil zeggen het hoofd van ruim vijfendertig jaar geleden, met de strakke scheiding…

“Kijk je wel uit,” zei mijn vrouw, toen ik afgelopen zondag dan eindelijk tijd gevonden had samen met mijn zoon een grote bevroren plas te gaan zoeken om daar de ijzers onder te binden. Al is het al meer dan vijfentwintig jaar geleden, ze is nog altijd niet vergeten hoe ze me eens door het ijs heeft zien zakken. Het was op een afgraving achter haar…

Het hoogtepunt uit mijn carrière als supporter. Ja, zo mag je het bereiken van de derde ronde van de UEFA Cup wel noemen. Dat ik dit nog mag meemaken! Jarenlang werd NEC gezien als het lelijke eendje van het betaalde voetbal, maar die tijd is voorbij. Zelfs de Azijnbode komt tegenwoordig superlatieven tekort. "De club die zichzelf en daarmee ook…

Mijn lief vindt korfbal een ‘mietjessport’. Desalniettemin is ze weinig gerust op het gemengd douchen waar deze sport bekend om staat. Wegens deze malle hetze ben ik nooit met korfbal begonnen en wel met volleybal. Mijn eerste vereniging was een waar pottenbolwerk, dus daar werd niet gemend gedoucht. Bij mijn huidige club wordt helemaal niet gedoucht…

In de loop van volgend jaar zullen topvoetballers in Nederland verplicht worden iedere dag te melden waar ze zich bevinden. Dit op last van het antidopingburo WADA. De FIFA onder leiding van voorzitter Sepp Blatter is er mee akkoord gegaan. Ruim 850 Nederlands topsporters van 58 sportbonden moeten anno 2009 aan deze ridicule eis voldoen. Waarom…

Achter mijn bureau zittend sla ik de krant open. Had ik beter niet kunnen doen zo vroeg in de ochtend: “verplicht fitness voor werknemer”. Verzekeraar Ohra wil dat fitness voor werknemers verplicht wordt gesteld. Ik dacht al: wanneer komt het? Eerst rookverboden. Dan snackverboden en nu dan verplicht fitnessen. Hoe gaan ze dat controleren. Fitnesspolitie…

Arbiter Jack van Hulten heeft van de Commissie van Beroep het voordeel van de twijfel gekregen. Gelukkig, want als ook de Commissie van Beroep deze leidsman tot 3 wedstrijden schorsing zou hebben veroordeeld, kon deze topscheidsrechter zijn fluit beter aan de wilgen hangen. Volgens mij was zijn functioneren op de velden dan onwenselijk en onmogelijk…

Wat bevalt mij niet in Marts Studio Sportzomer? Als sportliefhebber heb ik met de Olympische Spelen een tweeslachtige relatie. Fantastische wereldsport: dat wel! Maar voor mij vertonen de OS ook een onbegrijpelijke mengeling van amateurs (10-meter-kleiduiven-schieters) en duur betaalde professionals (topbasketballers, toptennissers), een aantal…

Commentaar geven bij een Tourreportage kan soms kinderlijk eenvoudig zijn. Tenminste in Nederland, want daar hebben ze de instructie gekregen om vooral de Nederlanders op te zoeken. Vóór, tijdens en na de wedstrijd. Makkelijk zat. Komt er een met een oranje shirt aanrijden, geheid dat-ie in de remmen moet om weer iets te melden over de afgelopen nacht…

Na het EK-voetbal stap ik massaal over naar Wimbledon. Hoewel ik tijd te kort kom om alle wedstrijden in extenso te zien probeer ik ’s avonds in de herhalingen en samenvattingen een balletje mee te pakken. Mijn eerste teleurstellingen vinden in de eerste ronden plaats als de Nederlanders hun verliezen pakken. Ik geniet er al van als dat eervol…