Alle inzendingen

overal waar jij kijkt is de wereld opeens een stukje zachter en als ik week word zit je zachte stem er vast weer achter je handen zijn gemaakt om mij zachtjes te strelen en je zachte hart klopt omdat je het met mij wilde delen nee, ik ken geen zachtere vrouw en je hebt het vast al ge...

hij vervloekt de inkt die zijn verdriet niet verdrinkt slechts weet te vloeien

Vele mensen voeren een strijd soms met hun eigen geweten ze doen een ander zoveel pijn maar dat willen ze vergeten. Ze zeggen dat ze zelfmoord plegen, dat ze met zichzelf de strijd aangaan. er zullen toch voor deze mensen ook wel goede instanties bestaan ? Het verlangen naar hun eigen e...

Hier sta ik met mijn handen in de lucht een stil protest tegen alles wat haat wie voedt jou steeds weer met wreedheid dat je het menselijk leven niet in zijn waarde laat Ik dood je niet ik verneder je niet maar blijf je voor altijd strak in de ogen kijken om je daarmee te laten zien d...

Je weet het zelf niet Maar als je eens wist Hoeveel ik van je lichaam geniet Zou je het niet kunnen geloven Elk moment dat je me raakt Opent de hemel even zijn deuren Is de tijd even niet aanwezig En zijn er geen verloren kansen te betreuren Dan is er slechts het gevoel Dat mijn lijf en...

kamelen met slappe bulten de brug waarop wij stonden die in reparatie nergens naar leidde mijn armen om jou heen bewoog jij leunde voor en achteruit, raakte mij met koude, rode wangen die vanzelf leek het wel mijn warme lippen vonden je was gevangen en je ontsnapte hoog boven ons in de luc...

Lopen door de koude straten, een warm lichaam naast me. Hand in hand. Niets zeggen. Gedachten in elkaar laten vloeien en ons simpelweg gelukkig voelen. Niets zien. Niets horen. Dan de blazende wind, de verlichte ramen met gordijnen en de weg die voor ons uitgestrekt ligt. Ik leg mij...

Onderhuids en binnensmonds fluister jij mijn ogen open.. Blootvoets loop jij over mijn huid; stralend kom jij in mij op.. Ik fluister terug in 't onvergetene, doop me in een bad van licht.. En bemin in mijn eigen spiegelbeeld de vormen van jouw gezicht.. En de muren zuchten om me hee...

De strengste vrouw van onze mooie natie Werd laatst op een bezoek van Pronk vergast Daar zat ze dan vlak voor haar boekenkast Ze luisterde met volle concentratie Toen ging ze zes miljoen keer heftig stampen En deelde hen daarmee zo in twee kampen

Als een verwante, met niemand heb ik de hoop gemeen Met niemand de keuze van de liefde Waarmee ik eenzaam leef, waarmee ik wankel Bewegend maar bedwongen door het mateloze landschap Waarin de dood de aren leest. Ons blijft alleen de tijd en niet het vluchten En alles dat op de aarde beweegt, ...

ik heb je eerst ontkleed de laatste sluiers weggenomen je naaktheid was niet bloot je droeg onschuldig roze- rood ik zocht je ziel verwoord in ronde lijnen ik voelde kwetsbaarheid in zachte strelingen verdwijnen mijn handen raakten je met diep en warm verlangen je lippen openden maar ...

Op 21 april 1965, 20 jaar na de bevrijding gaf de auteur Ed Hoornik in het NCRV-televisieprogramma Literair Tijdschrift zijn indrukken weer van de dag van de bevrijding van het concentratiekamp Dachau. Zondagmiddag 29 april 1945, concentratiekamp Dachau. De gevangenen, ruim dertigduizend, zi...

Lange dikke grijze lijnen schilderen het tere blauwe linnen, je ziet de zonneschijn verdwijnen waar die vieze wolken beginnen Het zicht word je ongevraagd ontnomen, het landschap is niet wat het is geweest, grote schoorstenen in plaats van bomen maar niemand die het ergste vreest. De gro...

Ramp zalig het gevoel loos de woorden schat ik ook van jou wéér galmen gehate klanken vormen zinnen sprakeloos mond dood moe gestreden uitgedroogde levens ader en door stromen haperend ader latend walgende weerzin

wirwar van draden in de knoop door elkaar ergens is een begin en een einde

hier en daar slingeren magazines ik tracht geen blijk te geven van mijn zenuwen ze jagen immers toch zinloos door mijn hele zijn. iedere verzekerde sterveling is bekend met het geschoffel in het gebit de verdoving tot en met het onverbiddelijke meesleuren met wortel en al. het besef zal ...

Bij discussies over de recente toename van het CO2-gehalte in de atmosfeer realiseert men zich onvoldoende dat reeds eerder in het verleden (150.000 jaar geleden) een verdubbeling van het CO2-gehalte heeft plaatsgevonden.

Ergens tussen nu en morgen ligt een hele donkere nacht. Waar misschien de maan zal schijnen en een mooie sterrenpracht. Het licht aan de hemel verschenen zal verlichten het pad dat we gaan. Waar we in het donker verdwijnen of even stil blijven staan. Om het wereldgebeuren te overdenken ...

Nederland Verpakt in rood wit blauw Met oranje strik samen gebonden Strak georganiseerd Precies volgens de regels Nederland Het rood wit blauw pakket Met oranje strik Mocht jarenlang genieten Van aanzien en bewondering Nederland Langzaam aan wordt duidelijk Dat dit eens zó mooie pak...

de ijzige wind geeft de crocussen een kus van roestend ijzer de roos steekt alles bottels en uitbottende blaadjes in de zon de forsythia aarzelt tussen groen en geel haar eerste lente doe de kalverdans rondom de watertoren in de zonnedauw

voor het verkeersplan voor de singel een terras en meer wachttorens

uw bagage - reizigers in de doodstrein na de explosie

Al dit feesten leidde tot een soort van ultimatum kwam dag kwam doel kwam eind Ik duwde je weg op de fiets net als bij de Spelen maar dan minder enthousiast we hebben niet verloren leerden doden en bekoren hadden ‘t beste met elkaar voor Waar wacht je op? Tot je me ziet huilen? T...

Mijn passie voor ballet doet me de das om; de regels zijn te strak Dus als de lerares roept op strenge toon: 'rug recht!' buig ik mij opzettelijk ietwat voorover En zo zijn ook mijn pirouettes altijd rond, maar nooit volmaakt Soms stamp ik met mijn voeten, maar altijd op de maat

Ach, je hebt het niet gezegd maar ik heb het wel gehoord Wij zijn niet alles omvattend ik heb gedacht van wel En ik hoor nog je zweeg in woorden en sprak in stilte En ik heb geleerd tussen de regels door te lezen maar ik vergat het veel te vaak

het verhaal van mijn leven in één wens geschreven vervulde dromen oeverloos vergaan zachtjes mijn verdriet in vloeiende tranen stil is de pijn als wanhoop schreeuwt in gekregen tijd door liefde omringd waar dromen zelf als leven vergaan

Een werkbij woonachtig in Neede, Leeft enkel maar in het verleden. Hij is zo dement Dat ieder hem kent Uitsluitend als bij zonder heden.

De kameel heet wel het schip van de woestijn, daar kan ieder over meepraten die op zo'n beest gezeten heeft. Je zit hoog op een stoel als het ware, je gaat wel heen en weer, maar je voelt je daarbij op je gemak, terwijl in de diepte de kop van het beest gelijkmatig naar voren glijdt als...

je cirkelt in mijn mond waarom is rond uitdagender dan hoekig of kaarsrecht ik volg je lijnen van alpha naar de omega geen plaats om te verdwijnen daar waar het leven snijdt zijn cirkelgang vermijdt zal ons bestaan gaan botsen het kruisen hoekt met schaduwen van pijn, wie laat de a...

Heerlijk ruikt het in het bos naar kruiden rijk aan geuren, lelies die de kussens kleuren van het dauw gepareld mos. Waar de beekjes helder stromen langs de bloemen die ik ken, is daar waar ik het liefste ben in de schaduw van de bomen. Oeverloos kan ik hier toeven en de smaak van lie...