Alle inzendingen

Ik zie op mijn oude handen - hun taak is bijna gedaan - Brachten ze eer of schande? Brachten ze zegen aan? O mijn handen! Mijn handen! Nu moeten ze spoedig vergaan. Ze hebben al rimpels en vouwen, vlekken bruin, die geen water wist. Ach! Al te groot vertrouwen! Wat hebben ze vaak zich ver...

De vrouw, zij smelt tot 13 met de tijd. Of dat aan mij ligt; weet ik zeker dat mijn lijflied reeds geschreven was of is ieder mens uniek, zo flauw als spontaan. Wie rijdt er mee, langs teerbevlekte en schuimige zee en vertelt mij dan dat ik gelijk heb? Overdag of 's nachts zie ik de maan e...

Schichtig gaan zijn blikken heen en weer hij ziet de mensen naar hem staren. het lijkt alsof ze hem verwensen daarom wil hij moed vergaren. Schuifelend gaat hij stap voor stap door die mensenmenigte heen, Wil vluchten voor die massa want het liefst is hij alleen. Verwijderd van alles wat...

Een afdruk in bosgrond Veroorzaakt doordát. Achterblijvend als spoor Nietsvermoedend met doel. Gecreëerd in eenvoud Verdwenen in een flits. Sneeuw... Omgeving van creatie Ongelijkheid ten top. Misplaatst door mensheid Geaccepteerd heláás. Noodzaak als actie Overheersend qua beeld. S...

Daar stond je dan Tastbaar doch ongrijpbaar Geen illusie en toch weer wel Pratend over een ruzie Geschokt van de actie En onthutst van je verschijning Gevoel verlamt me Stotterend geraak ik niet uit mijn woorden Onzekerheid overwint mijn ziel Juist wanneer het niet moet Pratend baan ik me ...

Je eerste liefde Is de diepste wond Pijn die niet heelt Van tijd tot tijd terugkomt In een gedachte In een droom... Ik probeer je te vergeten En verder te leven Opnieuw verliefd te raken En niet steeds die steken De wond is te diep En het litteken te groot... Mijn eerste liefde Is...

Hoera, het is een... Nee, “het” is er nog niet niet gekomen, geboren geen nieuwe geluidjes spelen met mijn oren hijg, kreun, puf, steun hoelang nog? een week, een dag of twee vijf minuten? o wee o wee hijg, kreun, puf, steun ondersteboven op de bank massage, dansen, springen ...

Je was er niet, dus ik je zachtjes strelen dacht je nog mooier dan je bent dacht je wild en willig, ongeremd kon naar believen orgasmeren ik dacht, want ik had niets omhanden, jou in door mij gewenste standen bedacht de nooit geweeste keren Je had verdriet, dus ik je fantaseren ‘k was zo...

Zoenen doe je bij een aankomst, maar ook weer als je vertrekt, want ik heb nog nooit ervaren, dat een zoen wordt geplaybackt.

Jij maakt mijn leven mooi Completer en volmaakt. Een afdruk van jouw gedachte Raakt mij emotioneel Geeft voldoening En bepaalt mijn doen. Een leven zonder jou Is het gemis Van een visie. Nooit voltrokken Maar wel gezien. Wat misschien nog komt Is het laatste stukje puzzel Dat nooit past...

een lach verdreef duizend stille tranen één na één ongemerkt gelaten haar dromen kleurden het heden herleeft eens waren de jaren vergrauwd door verdriet maar liefde doorbrak het grijze verleden ontelbare tranen jij liet ze gaan om te ontwaken in de kleur van dromen jouw lach...

Dat binnenstappen in het klinisch wit niet wetend of het mee of tegen zit de dokter legt met een groots gebaar de röntgenfoto’s op het tafelblad vreemd, in ieder geval een beetje raar pak ik mijn gedichten, een stuk of wat leg ze schuchter vlak ernaast hij blikt, bloost en is verbaasd ...

Toen ik niets meer deed wist ik wie ik was van alle mogelijkheden nog het meest simon vinkenoog uit stilte ontstaan af- en aanwezig, warm en koud, waterpas. Wat ik tot nader order was bekend en onbekend niet langer meer dat maar een en al oor in de wetenschap dat ------------------...

de brekebenen konden het leven bewaren noch dragen ik was er wanhopig hoe dood je ook was je was machteloos mooi in die oneindige tel ik barst van verloren vreugde ben in mijn voegen vergaan je bent in mijn lijf geschreven door een analfabeet wat mij van nature niet was wordt mij elke...

er heeft zich angst genesteld in mijn buik hoe ik ook rek de spanning trek ik er niet uit naast warmte van weten van woorden die ik niet meer wil vergeten zinnen die je sprak toen je mijn zon nog in je ogen had handen je nog streelden stilte niet verveelde in het koesteren van elkaar...

Lief maar onwillig Koppig kleurt hij stenen grijs Stoot jij je soms ook ?

Een plek waar je alle gevoel van tijd verliest, waar er een blijvende, indrukwekkende stilte heerst een plek waar je een gevoel van leegte ervaart, waar hete tranen je de adem afsnijden een plek waar het in je binnenste woelt, waar je gedachten kunnen vluchten in een beven bang ...

Alleen vandaag nog. Dan is ’t weer gedaan Met après ski-gebonk en oversekste Diep treurige Neanderthalerteksten Die bij de gratie van dit feest bestaan Zo blijkt maar weer de geest van deze tijd (Alsook Wim Kersten’s onnavolgbaarheid)

Om één jaar jong te zijn, gaf 'k ziel en God, Ik, die geluksdorst met ekstazen les: Ja, ja stompzinnig ergens in de Nes Met dronken prolen slaan de boel kapot, Dan met een meid naar bed, en van genot Schreeuwen en schreeuwen doen, een keer of zes: 'K zou Brahman, vond ik Mephistopheles, ...

Wie van zichzelf een kameel maakt, moet niet protesteren tegen de last.

De ware aard van een mens ontdek je aan boord van een kleine zeilboot.

Ooit, op een dag, zal ik je weer zien. Zou je dan lachen, of huilen, misschien? Ooit op een morgen, zal ik weer naast je staan. Zouden we dan misschien weer samen verder gaan? Ooit zal ik weer samen zijn met jou, en lieverd, dan hou ik nog steeds van jou. Maar nu zijn er tranen, ...

net als een boom in het voorjaar bot ik naar alle kanten uit groen en slank van binnen mollig in de etalageruit

Het heeft geen zin dit wanproduct te lezen. Ten koste van de inhoud gaat de vorm. Totale leegheid irriteert enorm. Zeg niet, dat u er niet op bent gewezen. Het verder lezen is beslist een straf. Ik ben volkomen ongeïnspireerd. 't Is beter, dat u halverwege keert. De holheid van de frasen ...

Er was eens een tuinman zo'n oude, bejaarde Als hij zijn vrouw eens water gaf Had dat heel wat voeten in de aarde

De muziek heeft de tijd verloren en stampt met de oude vrolijkheid die weer is begonnen. Stemmen staan nog stil. Schmink is plezier en de koude zon glimlacht zoals de maskers en de wagens wachten en kilometers lang deze dag versieren met warme kleuren omdat de ti...

Holland is tegenwoordig goed gevuld met heel veel goed gevuld uitziende mensen die zich toch graag wat slanker zouden wensen als 't lijf in hobbezakken moet gehuld. Dan worden pondjes mondjesmaat geduld -aan ieders draagvermogen komen grenzen- dus gaan ze hollen met hun dikke penzen en min...

Na een tijd van wachten, waarin honger tijdelijk werd gestild, beleef ik nu sensuele nachten, heb ik eindelijk m'n bed gedeeld. Ik heb m'n lichaam getoond, ik heb me bloot gegeven, jouw genot heeft me beloond, dat wil ik elke nacht beleven. Angst en schaamte zijn verdwenen, nachtenlan...

Een blik op de weg toont rijen van blik op de weg: ik ben ingeblikt!

Mijn leven Als een kartonnen doos; Van het kleinste Zuchtje wind Waait het om. Van het minste Spatje regen Zakt het in elkaar. Wat nou Als het gaat Stormen?