Alle inzendingen

Ik heb vannacht een ster uitgezocht voor mijn opa die moest gaan Een ster voor iemand zó bijzonder dat hij eigenlijk alleen moest staan Nu kijk ik naar de sterren en huil ik naar de maan Dan straalt daar weer die éne ster dus is mijn opa eigenlijk nooit weggegaan Hoog in de hemel straa...

En lachend gezegd: 'We hebben de dagen gevuld Met vrijheid en vreugde'. Verzwijgen Dat ik alleen reed Door het Brabantse land. Naar wie, de weifeling, Naar niemand. Rijden. Vond het landschap Treuriger dan ooit Veranderd. ------------------------------------------ Uit: Tirade nr 2...

De wereld draait zoals je weet dat een samen niet werkt. Regenboog geeft kleuren waarvan je niet hoopt te aquarelleren. Regen valt in plassen uiteen waar je niet in dansen kan. Liefde straalt net als een motor van een vliegtuig aan mij voorbij.

in elke traan gevallen breekt zacht verlangen duizend verborgen wensen ontvluchten aan jouw lach waar iedere vraag gesteld smeekt om het waarom geen enkel antwoord kreeg op liefdevol gelaten duizend stille tranen

ik ontmoette je op weg de richting was vergeten ik heb al die tijd geweten wat vroeger is gezegd ik koos de ruimte voelde hoe nabij je was je dook als zon door glas toen we in ijlte kruisten eeuwen huisden in je geest tijd was slechts passant als zand dat tot woestijnen waaide je keek...

Een vreemde huivering verbergt mijn klauwende kreten Verpulverde angsten worden in duizendvoud ingevreten Een korst van tijd bedekt mijn geharde lijf Mijn ernstig hart weet met het allerlaatste licht geen blijf

lief, ik hou van je woorden in zand geschreven door golven ontvoerd

Ik ging langzamerhand beseffen dat je uiteindelijk geen goed gevoel overhoudt van dingen die niet echt zijn. Guusje Nederhorst (1969 - 2004)

Wat toeft gij, die in 't eenzaam duister, Gelijk een engel voor mij zweeft! Wat toeft gij, die me bij een zacht gefluister Als mij bestemd verkondigd heeft! Ik reik, van zoete waan bedrogen, Mijne armen naar uw beeldtnis uit; Zij deinst terug; zij is vervlogen, En laat me alleen...

Wij zitten als oprechte liberalen Niet graag in altijd maar dezelfde hoek En daarom gaan wij links en rechts op zoek Waar wij de meeste kiezers kunnen halen. Wij zijn niet van die consequente types, Wij hebben liever stemmen dan principes.

Woorden die blijven liggen en met de as en het stof van de vergeten liefde schrijven wat ze verliezen en waar het zwijgen kijkt en ik zie dat niemand met mij wil waken bij de droom die niemand wenst omdat hij niet meer geboren zal worden of ...

Langzaam slenter ik door het niets ijskoude sneeuw plakt onder mijn schoenen er vallen witte sneeuwvlokken uit de hemel vanwaar komen ze... zo vol liefde en vreugde ik vang een verdwaald wondermooi vlokje op laat het heen en weer glijden in mijn hand zo zacht... maar het wit, hartveroverende...

Een weerkundig expert in Kapelle Had veel met zijn vrouwtje te stellen Hij zei: haar gedrag Dat wisselt per dag Die buien kan ik niet voorspellen

Weet je nog van de parkeerplaatsen waar ons bloed opspeelde omdat we elkaar wilden. Soms spanden koplamplichten tegen ons samen soms viel er iets uit: speciaal voor ons zei je, een knopje om in naam van onze liefde. samenvallen in een soort somber onecht neuken, en zelfs dat is hard gez...

Neergedaald naar de bodem Gevangen achter tralies Overspoeld door verlangen Een gezonken wrak Vastgeketend aan jou Verdronken in de overvloed Aan schijnbare minieme wonden Enig lichamelijk gevoel Verdwenen Getransformeerd in een zwarte gloed Waar enkel hoop Een redder in nood kon zijn...

De zon zal mijn gids zijn op paden die ik zal gaan, en gaat hij 's avonds onder dan zal ik stil blijven staan. Een plek om te slapen, die zal ik zoeken. En de volgende reis zal de zon voor mij boeken. ik zal worden beschut door de bladeren van de bomen, daar zal ik rust vinden in...

een laars en een schoen wilden iets raars toch lekker...doen maar ach de laars was te paars en de schoen véél te groen

uit de nevelen zonder begin tolt blauw gestaag rond haar as ongewoon gewoon nietig in het al heelt ze geslagen door mens en meteoor haar wonden ze spreekt niet, stelt geen vragen, maar ze huilt, ze vloekt boombuigend over weggegomd groen druipen stormnachten haar leed verzinkend in een z...

Helden vragen geen respons gewoonlijk wonen ze onder ons hebben haast helderziende ogen en helpen, uiterlijk onbewogen, degene die in zijn verdriet het zelf soms even niet meer ziet. Belangeloos, zonder misbaar, alsof geroepen zijn ze daar. Misschien heb ik het je nooit verteld maar voor m...

Zwarte letters op het witte scherm Een droom die breekt pijnigt mijn hoofd Mijn ogen staren , doen pijn, verstard. Weg illusie, dag werkelijkheid, zo hard. Wakker geschud uit een lange droom Hij was van mij, die van jou was mij onbekend. Hier was het antwoord waar ik steeds op had gehoopt ...

Blikkend door de donkere nacht vallen sneeuwvlokken langzaam in alle rust als gedachten op hun plaats. Ik voel de koelte op mijn huid als strelende vingers die mij raken betoveren zij de wereld in en om mij heen. Stil en geluidloos los ik op in de warmte van je lichaam als een drupp...

Warm goudgeel smaakvol en rijp een aroma dat iedereen verleidt achter deze korst vullen holten de leegte met onfrisse lucht deze rotte boel zo doorprikt onbegrijpelijk dat je toch nog toehapt

Een ijsbeer zwaaide met een palmtak een verdwaald vaandel over het rillend land de verlaten voetstap die de sneeuw brak schotsen van oker in het fluisterend zand Nergens leefde nog het daglicht nergens nog een vertrouwd gezicht Dagdromend van de verlaten helling waar zijn oude kim gebroke...

het stormt voor de kust van Oostende de stroming die op golven jaagt het zand dat zich perst door de gaten kieren van de oude, trotse huizen op het strand geen volwassen mens twee kinderen slechts met hond hun jassen hoog boven zich geheven handen gehaakt in hun jaspanden zij zeilen voor d...

Wie zal in mijn schoenen lopen? Wie van mijn vriendinnen dromen? Wie terecht gelukkig zijn met mijn schilderijen, wie mijn boeken niet lezen, mijn saldi nadelig ontdekken. Maar op is nu eenmaal op. ----------------------------------------------- Uit: 'De warme slager', 1973.

ik heb de tijd en jou maar ingelijst in passepartout een inkijk moet het zijn van wat ik doe er is geen plaats de hemel op een kier zo aarden we de dromen we hopen op ontmoeten ver van hier het samen mogen komen verschroeiend is de hand die jou tot minares zal strelen org...

Met een sluier van schaduwlicht verberg ik bittere nachten. Wanneer de morgen naar me lonkt, wil ik de dag niet langer afwachten. Ik vergaar een innerlijke rijkdom en geniet van kleine, grootse dingen, zoals de kruidige geur van lavendel, ‘k wil zelfs in een frisse regenbui springen. M...

Kikkers rusten uit Op meubels van de natuur Gezwam van vliegen

Gisteren, op de Gedichtendag was ook uw dichter danig in de weer. Als Nederlander trok hij flink van leer en ging met vele Belgen in de slag. Helaas werd zijn bijdrage niet gekozen. Een dichterspad gaat zelden over rozen.