Alle inzendingen

Liefde zit niet of ligt niet zoals een steen, Het moet worden gemaakt als brood of koekjes, Neem er de tijd voor, Anders mislukt het zowiezo.

Een stafylokok in Stavanger Die maakte de mensen steeds banger Want als men hem vond In een heel vieze wond Dan duurde 't ge-etter nog langer

Voor jou zet ik mijn masker af Met jou speel ik geen spel Je mag me zien zoals ik ben Maar bang maakt het me wel Voor jou zet ik mijn masker af En hoop dat je dan ziet Dat ik gewoon een jongen ben Die lacht om zijn verdriet Voor jou zet ik mijn masker af Ik heb geen muren meer ...

The sun comes up and in the end all decisions were only justifications for what already has been decided unconsciously. On the bench in the clear light of the morning sun, your hair knotty, touched by sleep becomes an untouchable halo. My voice is uttering a lonely sigh and when...

getrokken groeven door een landschap van rimpels opgehoogde wallen onder ogen zien het zicht vervagend grijze strepen wolken ...

Nog een keer deed hij zijn ogen open Ze waren groot en heel erg blauw Het was toen bijna afgelopen... Hij keek nog een keer naar zijn vrouw... Zijn lippen droog en ook gebarsten kwam hij van zijn kussen omhoog een opleving vlak voor zijn sterven keek hij ons aan en naar omhoog... ...

De schoonheid vertelt- historie vertaalt zich in verborgen vlekken

Zielen die ver gaan- ik weet hen in te leven tot mijn verbazing

Het bloeien in pracht- nijvere bijen raken aan het instrument

Bloed schuimt en ruikt naar gistende wijn. Toch walg ik van wat groeit en vertrappel de prille kiemen en snik met het plotse berouw om de kelken en knoppen die knakken onder de zool. Het ijsvlak smelt tot een broos vlies. De boer gelooft nu al in de vette oogst, verslikt zich in rekensommen ...

De klap kwam hard aan, ook nog eerder dan gedacht, ik had er nooit naar toe moeten gaan, maar wie had dit verwacht? Een beetje tegenslag was te voorspellen, maar van ruïneren sprak men niet, nu kan ik wat ik wilde niet meer navertellen, omdat men mijn beelden niet ziet. En ze omschrijve...

Ik word wakker van 't eerste ochtendlicht, stap uit bed en open de gordijnen om de zon in onze kamer te laten schijnen. De eerste stralen glijden naar binnen, ze beroeren jouw gezicht, ik word verlegen, bij de gedachte dat ik naast je heb gelegen maar dat is natuurlijk kul en ik begin te zi...

Even stilstaan bij de bloemen Even stilstaan bij het gras Even stilstaan en benoemen Even stilstaan bij hoe het was Even stilstaan bij het leven Even stilstaan bij de dood Even stilstaan en beleven Even stilstaan klein en groot Even, als het kan heel even Even, als het kan intens Even,...

Hoeveel tranen heb ik niet gelaten Ik heb 't niet eens meer in de gaten Overdag stromen ze wanneer ik zit 's Nachts gaat het door terwijl ik pit Het verdriet grijpt me toch wel erg aan Eigenlijk moet ik er boven staan In de moderne maatschappij is toch bekend Dat je eigenlijk alleen op de...

LIEFDE, één woord, één gebaar Liefde, kijken naar elkaar Liefde, genoeg aan een blik Liefde, is wij en ons, niet IK Liefde, luisteren en geven Liefde, alles intens beleven Liefde, het heeft zoveel waarde Liefde, is er nooit genoeg op deze aarde

Ik leefde van dag tot dag, want morgen was vandaag toch niet, totdat ik eens een keer verder zag, zoals iedereen dat altijd al ziet. Dus keek ik verder vooruit, een toekomst ging aan mij voorbij, maar mijn boek is nu al uit, voordat het heeft geleefd in mij...

Ze is moe, zo moe... Ze kan geen pap meer zeggen want ze is moe heel erg moe De kracht trekt uit haar lichaam haar energie is op 't is moeilijk voor haar uit te leggen want ze is moe zo vreselijk moe... Ze is te moe om zelfs te slapen, om te kijken, alles is teveel Ze is m...

met je ogen vol van pijn zag ik je staan het ergste vond ik nog dat ik dat had gedaan ik wilde je niet kwetsen ik gunde je geen pijn ik gun je best een leven ik wilde alleen verlost zijn ik wilde weg van alle leugens weg van jouw donkere hart toch kan ik het niet helpen dat ik geef om...

in de kamer zit een vrouw starend de muren om haar heen zijn vuil het behang gescheurd haar ogen dof en gesloten ze begrijpt het niet alles heeft ze hem altijd gegeven haar handen haar ogen haar geest haar lichaam en nu na jaren van dankbaar gebruik heeft hij haar verlaten ze...

De dag dat jij vertrok Was zwarter dan de nacht De leegte zo enorm Jouw actie goed doordacht Je wou al eerder weg Maar wist toen nog niet hoe Het vechten was je zat De ruzies allang moe De dag die weer bewees Hoe eenzaam leven is Zonder jouw aanwezigheid Die ik zo node mis Ik hield zovee...

Ik wil zeker niet op hem lijken en daarom kan ik niet verder kijken. Het verleden is er niet meer, het heden doet zo'n zeer. Gebroken door de twee tijden kan ik alleen maar eenzaam lijden. Een gegil diep in mijn ziel overtreft alles wat ik beziel.

Langer dan gedacht Groter dan verwacht Stromen tranen, blijft verdriet Zoveel had ik willen vragen Maar een antwoord komt er niet Niemand voelt wat ik bedoel Dat ik heel veel aan hem denk Onzichtbaar droevig het gevoel Als ik aandacht aan hem schenk Nooit meer samen lange ritten Praten ...

Ik ga modern worden en begin vast met mijn spraak dat moet toch wel gaan lukken want ik hoor mijn kinderen vaak. Ik gebruik niet meer genieten maar ga nu uit mijn dak ook het woordje leuk wordt gaaf voor het gemak. Misschien maak ik wel foutjes en lukt het niet zo goed zodat ik van mij...

Ze stond daar bleek en stil. Een lege blik En ik? Ik wil haar zo graag zeggen even uit gaan leggen ook ik had dat verdriet maar dat van haar en mij is toch hetzelfde niet. Zoute tranen hebben we samen geschreid. Mijn lieve dappere meid, houdt moed. Eens komt alles weer goed.

Ik hou van doodgewone dingen Maar het meest van een lieve lach Een lach kan een schaduw verdringen En zorgt dan weer voor een zonnige dag Ik hou van de mooie gele zon Hij verwarmt en hij verlicht Zou willen dat ik zo schijnen kon Dan scheen ik op ieder droevig gezicht ...

Ik probeer jonge mensen te begrijpen Die het hebben over snijden en pijn Het doet mijn tenen samenknijpen Dat iemand zo wanhopig kan zijn Is de wereld dan zodanig vergeven Nergens meer een luisterend oor Het gaat hier om een mensenleven Waarom krijgen ze geen gehoor Er moet toch iemand...

Hij is niet meer... kon niet meer lopen, drinken en eten evenmin, horen en zien, was er ook niet meer bij, ziek was hij ook nog, niemand, ook hij niet, was nog blij. De laatste stap was moeilijk, de rit naar de spuit helemaal, tergend langzaam brachten we hem weg, 't was zo achter de rug!...

Het is vaak zoiets simpels, het is gemis van je stem bijvoorbeeld, geen verhaal over landschappen meer, geen gedoe met je was, je kleren onaangeroerd in de kast. Het is van je handen op zoek naar houvast de afdruk nog weten op leuning en deurpost en je voetstappen op het parket en de trap, ...

ogen snijden ijskoud stukken leven een messcherp beeld beent warmte uit blikken slijpen wildgroei tot bewegen kijken is de norm in afzien van vooruit we fileren tijd op duizendste seconden maar onze geesten hebben "het" nog niet gevonden niemand kent het creatieve denken we...

Sierlijke vogel Streel mijn ruisende golven Op weg naar de kust