Alle inzendingen

Neen, de mens mag zijn lente geen tweede maal smaken; Op zijn winter volgt nooit weer herleving en groei!

Er is een leven in wat bewegen, de takken beven een beetje tegen elkaar. Een even beginnen schudt elke boom: een bezinnen dit, een schemeren gevend van eerste denken, met lome vingers gaan zij wenken wenken, wenken, brengen uit een vrezend menen nauw geuit. En lichte dingen, herinneringe...

Voor het raam zit ik gespannen op de post te wachten, tweemaal daags, tot nu toe tevergeefs. Maar ik weet dat er tot nu toe ook altijd reactie kwam. Bij mijn schoongeschreven brief en kleurentekening van hond op voetbalschoenen, een poedel met gekrulde kuif in oranjewitteblauwe shirtbroe...

Beminnen Het is een kunst Zalig om te krijgen Mooier om te geven Beminnen Het is een geheim Dat verscholen ligt In ieder mens Beminnen Het is een gave Die je mag geven Aan je geliefde Intens hefig en puur Beminnen Ik doe het met liefde Voor diegene Die echt van mij houd

“Kwik-ik-ik” roept de kwartelhaan, een buikspreker gelijk, stokstijf stil blijf ik staan dit unieke tafereel gade te slaan. Geen Patrijs, al moet ik heel goed kijken, als bigamist bekend, laat meneer meerdere hennen prijken. Eieren, bruingevlekt in roomkleur summier even te zien, ...

U ziet in Nederland een ware gekte En zeker als u kijkt naar de details Men baart nog enkel Dewies en Jamais Terwijl men deze vroeger nooit verwekte Ik had het graag poëtischer gezien Dus ouders kom en noem uw kind Quirien - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ...

Bij zonsondergang Steekt er een klein briesje op Die de dauwgeur brengt

Een herfstblad laat los en zeilt mee met het water. De boom gaat op reis.

Olie in de golf. Alles sterft een heldendood maar de zee draagt zwart.

Bloed drenkt de woestijn. Wrange vruchten torst zij thans - een verkilde oogst.

Sous le dôme sonore de la Baselberg de Koekelique une hirondelle s'était offerte la villa la plus charmante pour y passer des nuits entières à rêver de ses futurs bébés. Je me demande d'où provient l'heureuse ressemblance avec cette fille aux cheveux rebelles - câlin...

Je bent een kostbaar, mooi geschenk, door God aan mij gegeven. En telkens als ik aan je denk dan ben ik dankbaar, dat je bent gekomen in mijn leven.

Kreten in de kelder een wit paard verschijnt zie nu ineens helder als het donker verdwijnt Geritsel in het wilgenbos uilen huilen overal glinstering in de ogen van de vos dauw breekt de lichtinval Gejoel van massa-mensen visoenen uit oude boeken dat ze dit verwensen - de menselijkheid...

Op mijn vensterbank leeft een man van cactusbladen Al vele jaren wacht hij daar tot ik hem zie Dan raak ik even vingerzacht zijn naaldenjas en vraag hoe het hem gaat Maar hij zegt niets hij prikt

Met holle schreden zwerven jouw woorden door mijn stad. Soms klop je aan zo verlegen bij ons huis. Maar daar woont niemand meer. Ik leef nu op kamers bij mezelf.

Gewoon een moeder ben ik, als dertien in een dozijn, maar eigenlijk moeten dat er twaalf toch zijn? Gewoon een moeder met een paar kinderen, waarvan de oudste een zoon is, een zoon met een eigen bedrijf, maar of dat nu allemaal zo "gewoon"is? Lees zelf en oordeel daarna, of ik nog volop...

Langzaam lig ik te weken in het bad van vergetelheid en zie ik mezelf veranderen in jouw gedachten tot een dier dat je volgt en spreken leert zoals jouw gedachten mij laten gehoorzamen en waar ik niet meer kan blijven zolang jij me niet verdrinkt in het bad ...

Alle moeders die te vinden zijn op de gedichtensite, voor iedereen die verslaafd is aan dit net, wens ik toe, dat Moederdag, gezellig knus en vooral gloedvol, verlopen mag. Zonder gemopper, zonder gezeur, nee even luisteren nog, een dag per jaar, is de dag van ons, MOEDERS heel speciaal! W...

Als pijn zich blijft presenteren. Als het verdriet je blijft verslaan. Moet het geluk zich trotseren. En als lichtpunt in je leven staan. Het geluk moet je durven te vertrouwen. Kan dat niet, dan gaat het mis. Want van geluk moet je gedeeltelijk je leven opbouwen. Tot iets wat het mooiste v...

het gevoel van de branding die in mijn hoofd aan stukken slaat opgefokt en rusteloos niet in staat om iets te doen hang ik rond en doe ik niks waardoor het alleen maar erger wordt hoop wordt wanhoop in seconden en wisselt net zo snel terug een gevoel van machteloosheid omringt me als een ...

De storm wakkert aan, klokken klinken. Uit zichzelf zijn ze gaan slaan, terwijl ze blinken. Ze zingen zwaar, gevolgd door een daverende klap. Het is waar, een afgerafeld touw hangt slap. Gewicht dendert door de schacht, terwijl het dorp nog pit Weg koperen pracht, hoe pijnlijk is dit....

Ik voel me miserabel, is 't operabel, kan het worden weggesneden, is het een onzichtbaar gezwel? Verdorie nog eens aan toe, 't lijkt warempel wel, of 't minder wordt, terwijl ik schrijf! Zie je nou wel, wie schrijft, die blijft en houdt de moed erin, ja hoor, voor elkaar. Ik krijg w...

Een oude sintbernard uit Kloten die nog nimmer drank had genoten probeerde zijn vaatje aan te slaan maar toen dat niet open wilde gaan is hij bij het avondje stappen uit een ander vaatje gaan tappen

Er was laatst een haantje in Venray Dat klaagde: als ik in de ren kraai Dat d' ochtend al gloort Kijken ze altijd verstoord En denken ze weer dat ik hen naai

Leven in de schaduw van het verleden Deel van het schimmenrijk van geblokkeerde gedachten Op de tast door de brokstukken van de geest Gevangen in de schemering van een betekenisloos bestaan Prooi van rafelige herinneringen Het verleden als uitzichtloos perspectief Het leven gedoofd opge...

karpers zoenen aan de vijverpond traag bevaren gouden schubben met open mond de cirkels rond tot malse regen kringen maakt van rimpels die weg deinen een houten bank staat eenzaam leeg als 't paartje is verdronken of schuilt het onder bladerdak al weer met open monden tot mijn bo...

De stilte is voor eeuwig Geen woorden uit jouw mond De dood heeft jou verslonden Voor altijd is het stil Ik zal je niet vergeten Voor altijd in mijn hart

Ik ben een heel klein vogeltje en ik vlieg nog niet zo goed ik weet nog niet zo heel precies hoe of ik dat dan moet. Moet ik mijn vleugels strekken of trekken in mijn zij soms denk ik ach dit leer ik nooit dit is niets voor mij. Dan kijk ik soms naar boven in de blauwe lucht en oefen d...

Alles zie ik in jouw ogen je pijn,wanhoop en verdriet ik wou dat ik je kon helpen maar spiegels praten niet... Glazen woorden op het puntje van m'n tong die aan jou toebehoren maar die ik steeds verdrong woorden als glas zo breekbaar gebroken in m'n mond voor eeuwig onuitspreekbaar omd...