Alle inzendingen

Voor mijn venster juichen de bomen naar het nieuwe blauw. Een jonge zon schittert over takken, vindt mijn raam en lacht om mijn nog niet ontwaakt gezicht.

Waarom heeft dit onze vriendschap Op zo een manier kunnen verstoren Dacht dat men op een vriend kon bouwen Dacht dat vriendschap was om te vertrouwen Begrijp nu wat ik aan je had En bouw een muurtje rond mijn hart Zal me nooit nog aan een vriendschap hechten Hoef dan nooit nog met mijn ...

Ja, de aanhef zegt het al, ik ben jarig, niet erg uniek maar in dit geval maak ik gewoon een gedichtje voor mezelf. Natuurlijk word ik wel gefeliciteerd, daar ligt het echt niet aan, ook kreeg ik koffie op mijn bed, van mijn eigen wederhelft, mijn man. Als geen ander weet ik, dat ik best...

Mijn lieve man, mijn maatje, kortom, mijn Pluis, vandaag zijn we zoals je weet 6 jaar getrouwd, en al wonen we met z'n vieren in een huis, weet wel dat ik onnoemelijk veel van je houd. Ik wilde dat deze dag, bijzonder zou zijn, net als jij dat voor mij bent. Dus geniet erva...

Het is weer goed gekomen Ik heb je terug genomen Je houd van mij , dat zeg je vaak Maar elke keer is het weer raak Je opvliegende buien, de haat in je ogen Terwijl ik je lief had, je nooit had bedrogen Ik kan niet zonder jou, zeg je daarna altijd weer, En dan proberen we het nog een keer ...

aan gene zijde staat een doos op mij te wachten vol onvoltooide zaken te veel verspilde krachten afgebroken gesprekken en steeds gemiste kansen nog nooit bezochte plekken en ongebroken lansen aan gene zijde staat een doos op mij te wachten vol onbestemd verlangen en zoekgeraakte nachte...

tranen op mijn wangen van grenzenloos verdriet grote gaten in mijn hart van wat er is geschied probeer de tranen weg te vegen de tranen van verdriet probeer mijn gezicht te laten lachen maar mijn spieren willen niet

Jeetje Jan, wat doe je nou, ben je ziek, heb je een kou, da's snel genoeg weer over, tenzij 't wat anders is, in dat geval tover, ik een lief rijmpje voor jou in elkaar. Ik denk namelijk dat je je veel te druk maakt, en als dat de reden is, nou dan zeg ik je Jan, da's niet mis, wan...

Een rode draad, in een verhaal, lopend door een vriendschap die ooit niet genoeg voedsel kreeg, om te blijven bestaan. Dat leek zo, tot vandaag, als door een toeval (bestaat niet toch) kwamen we elkaar weer tegen, of we gisteren, nee vorige week, nog aan de telefoon hingen. Je zei 't...

Ik heb zoveel gepraat Ik had zo veel te zeggen Maar antwoord kwam er niet nu heb ik niets meer uit te leggen Mijn woorden zijn verstomd Mijn mond is stil Zo vaak al uitgelegd Wat ik nu eigenlijk wil 't Was net of jij niks hoorde Je wimpelde het af Met holle, loze kreten Je was dichtb...

Er was geen stervensangst geen pijn, God heeft hem zomaar weggenomen, Zijn engelen zijn stil gekomen. Geen groet geen afscheid mocht er zijn. Nu staan wij bij zijn planken woning, Zien voor het laatst zijn lief gezicht, Waarop een glans van vreugde ligt, Omdat hij zomaar 'thuis' mocht ko...

Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht, Zilveren-zacht, de half-ontloken maan Bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht, Wier bleke bladen aan de kím vergaan,- Zó zag ik eens, in wonder-zoet genucht, Uw half-verhulde beelt'nis voor mij staan,- Dán, met ...

Wanneer zal dan die heimelike pijn, die niemand weet of weten zal, ten einde zijn? Wanneer zal ik me moeten verbergen, zeer timied, en schuchter doen, omdat een man mijn naaktheid ziet? En wanneer zullen beter sterkre handen m'n schouders omvatten en mijn lijf strelen, als ik, 's avonds, van...

de zon schijnt op mijn nog bleke gezicht de heldere stralen laten op mijn gezicht een lach verschijnen steeds feller worden de stralen dan verdwijnen ze zomaar, in het niets de zon wordt opgegeten door de schaduw de lach verdwijnt van mijn gezicht opeens is het donker geen zon meer ...

handen klauwen naar houvast groevenloos voelt steen nog zachter dan de dood in uitzichtloos verglijden het blauw dat gele koren zingt in het glooien van de hellingen verblinkt als stilte in de samenkomst van dalen is wit het graf dat sterven heeft gebaard rust die neerdaalt in d...

Al waren hun verschillen zonneklaar, Toch voerden ze oneindig veel gesprekken Om elke keer opnieuw weer te ontdekken Dat ze nog steeds verschilden van elkaar. Ze moesten blijkbaar maandenlang bespreken Hoe ze het beste samen konden breken.

wij samen hand in hand. een gevoel dat je niet weet waar je beland. wij samen zij aan zij niemand die er tussen komt de liefde nabij. even wij samen deze liefde, een gevoel van kracht. is dit liefde of is het jouw macht? het zijn de momenten waar ik lang op heb gewacht. een gevoe...

Ach wat had ik je graag als vriend Maar ik zal je maar vergeten en vergeven Want de pijn die ik mocht voelen Is iets vreemds voor jou. Net als het woord “gevoelens” Elkaar nu niets meer te verwijten Enkel het gebroken glas is wat er overblijft.

De onvrede op de straathoek roept rood rijdt door rem af. De onvrede van de buren is veel groter en met meer. De onvrede op het scherm is een onwaarschijnlijk lage resolutie Onvrede vooral op maandagmorgen goed uit te tekenen in rood en zwart… …en waar ik de vrede z...

Muziek weerklinkt aan alle kant en als op vleugels vliegt het geluid tot de hoogste spant almaar hoger zwevend verder nog de studio uit. Het weet menig obstakel te vermijden brengt de lucht slechts even in beroering verspreid zich door het ganse land en laat de mensen beven in extatische ...

de lucht draagt als ik vlieg de verte vraagt bestemming van mijn vlucht de wind vertraagt in koude vlagen het glijden piekt als hij thermiekt mijn schaduw streelt de aarde speelt licht en donker uit als ik mijn vleugels sluit ik wil ontsnappen verder gaan voordat de sporen ...

Laat mijn hersencellen swingen Ik wil niets meer bedwingen Rollen en krullen die mijn leven vervullen Geef me de kracht op te gaan in jouw macht Dat muziek mijn leven wordt Dat mijn leven muziek wordt

Ik draai mijn hand om en ik zie een verschrikte blik Onwerkelijk maar zo mooi, dat het bijna echt is

Iedereen die langzamer rijdt dan jezelf is een idioot, iedereen die harder rijdt een maniak.

vegen van zomer een dronken behang voelbaar de liefde van levensbelang droomde van leven een gouden glans de herfst is een streven de liefde een dans ik wil je nog even lief geef me een kans de kilte de stilte de winter brak de kilte de stilte ik huiver ik snak de kilte de stilte ...

De Irakezen juichen met z’n allen. Ze tonen naast hun vreugde daar op straat ook openlijk hun opgekropte haat, nu Saddam van zijn voetstuk is gevallen. De klus die vader Bush ooit heeft gestaakt is met succes door zoonlief afgemaakt.

Het spel is uit.

Schoon, maar los en ongestadig Is het lieve Lenteweder. Gistren lachten al de bloempjes, Al de kruidjes op de velden. Zachtjes blies het westenwindje Zijne adem door het lover. Lieflijk vloeide 't zilv'ren beekje Langs, met...

Mijn vader is alleen nog jas; mijn opa nog alleen het dragen. De eerste nog het ijs, de tweede slechts het dooien. Ach ja, mijn vader en mijn vaders vader: de één van vuur de as de ander het verstrooien.

Badend in het licht en de warmte van de oriëntaalse avondzon we ruiken de shoarma en nooit nee nooit meer hoeft deze avond te verstrijken wij zou moeten verstijven om de beelden te bewaren om te laten zien hoe het was en hoe gelukkig wij hier waren misschien kan als het roodkoperen...