Alle inzendingen

Je moet niet klagen dat je het koud krijgt als je zelf in de schaduw van 'n ander bent gaan staan Je moet niet klagen dat je niet kunt groeien omdat je te weinig licht krijgt onder de boom waar je zelf bent gaan staan Je moet niet klagen dat je verdort omdat de regen jouw wortels ...

Hoe opgewonden kan ik raken lief, als ik naar jou verlang 'k droom je op een zachtgroen laken... De eerste regels van een gedicht. Ik schreef ze hem omdat het allemaal alweer zolang geleden was. Een uitnodiging dus. Er zit een land tussen ons, zaken die gedaan en vliegtuigen die gehaald moe...

Je wordt verlaten, helemaal alleen gelaten. niemand die van je houdt, van binnen zo ijskoud. Niemand die met je lacht, iets dat de pijn verzacht. Geen toekomst in zicht, die jouw pad verlicht. Toch geef je de moed niet op, dus jij zegt hardop: "ik kan best alleen, jullie zijn overbodi...

Generale repetitie Hulde aan alle fouten die ik beging aan alle keren dat ik met schaamrood de planken mijn diepste excuses bood en spijt ten leste zorgde voor bekering Applaus voor al het vallen en weer trachten voor de wonden die ik in janken heb gelikt alle rotstreken die me door het...

1000 bommen en granaten vliegen in het rond vele dode soldaten liggen op de grond liggen kinderlijken 1000 schreeuwen en gillen zijn gevangen in mijn oor Mensen die andere mensen villen Is dat Wat ik hoor Is doodsangst Er is nooit een winnaar In oorlog sta je ook nooit quitte Ik kan...

Wazig... het ontspringt, rolt, schuift. Het streelt je huid. Subtiel. Met bevende vingertoppen, alsof het je troosten wil. Het valt, het druppelt. Je laat het los, maar je huilt.

Tu est passé à côté de moi. L'odeur, je sais, c'est toi. Mon coeur, brille dans mon corps. Tes yeux, je ne sais pas où ils vont. Ce sont eux, qui me touchent.

Ouders en schoonouders zijn nu tachtig Ik ben erg blij en vind dit prachtig. Hun bronnen van ervaring kan ik aanboren De wijze verhalen, machtig om aan te horen. Nestwarmte, geborgenheid, je kan het toch niet kopen Al zoek je echt heel hard en ga je er achteraan lopen. Ondanks huidige we...

De uren die wij slechts gedroomd beleven En die wij naar verkiezen overslaan Staan in het grote boek van ons bestaan Gewoonlijk als de mooiste bijgeschreven. Zo was er ook in Bagdad, naar men meldt, Van twee tot drie geen sprake van geweld.

Jij links van mij Jij in mijn hart geest en ziel Jij maakt me blij Jij bent degene voor wie ik viel. Wij op een boot Je vader die met water spoot Wij op onze levensweg Vaders zegen dat is wat ik je zeg. Regenboog Regendruppels Zonnestralen. Verwachtingen zo hoog Verrassingen zo schoo...

Ik wou dat ik nog even met je kon praten Nog één keer kon zien dan zou ik niet nalaten je te zeggen dat we elkaar eens weer zullen zien ik wilde je nog zoveel vertellen maar dat heb ik niet gedaan ik wou dat ik je op kon bellen maar dat zal niet meer gaan eens zullen we elkaar ontmoete...

Nu het stortregent en ieder ding verdwijnt, in ‘t overwegend en onbelijnd geweld van overvloed, wordt mij bewuster wat ik geloven moet: men kan geruster zijn als de ramp losbreekt over het leven, dan waar de lamp verbleekt in angst en beven, want in de overmacht van ’t reppend oer...

Eigenwijsheid wordt vaak een negatieve eigenschap genoemd om aan te geven dat de als eigenwijs gekwalificeerde persoon niet meewerkt aan een (meestal niet uitgesproken) plan van de kwalificerende persoon. Als het op deze wijze wordt gebruikt zegt het predikaat 'eigenwijs' iets over beide personen...

Ik ben een kind, Van God bemind, En tot geluk geschapen. Zijn liefde is groot; 'k Heb speelgoed, kleedren, melk en brood, Een wieg om in te slapen! Ik leef gerust; Ik leer met lust; Ik weet nog van geen zorgen. Van 't spelen moe, Sluit ik mijn oogjens 's avonds toe, En slaap tot in de m...

het dakloze bos opent zonovergoten vogelpodia

Lamme smeerlap, met je baard, dor van geest maar dicht behaard, die ons daar stond aan te staren of wij huursoldaten waren. 'k Weet nog alles, luizig dier, ook al zit je ver van hier, teruggetrokken en stokoud in een blokhuis vol met goud. Dat je er Stein hebt uitgetrapt nadat hij...

Mijn liefste Rev Ik tast je af Teder streel ik buik, bol en haren? Mijn handen in mijn schoot Koesteren het droombeeld Zachtjes wiegend, terwijl ik ’t ledikant En commode al ’n plek in het huis plan Namen vliegend in gedachten Tot mijn strenge stem maant tot wachten Tijden lang verwa...

Het is stil... Zo stil... Gedachten zijn gestopt Zo stil in mij... Niet meer denken Het is stil... Het is stil... Zo stil... Hoeveel kun je hebben Zo stil in mij Dieptepunt gekomen Het is stil... Het is stil... Zo stil... De lange weg terug Zo stil in mij... Waar de stilte het wi...

vogels spreiden vleugels blazen krachtig wind voortstuwend uiteen warme luchtstromen strelen woelige vrijheid in snelle ogenblikken wolken groeten ogen waarin rust weerspiegelt in diepte van hun kleuren zo schrijdt de vlucht vol passie en harmonie naar ondergaande zon

Een leven ,zo snel Geleefd,dat wel Afscheid tijd zat, Moeilijk is dat Tranen genoeg, Ik wou dat de dood jou oversloeg

Geleefd door haar emoties Scherp glas snijdt in de huid Want pijn overheerst de woede En het geschreeuw van binnenuit.

Een topcouturier uit Almere, ontwerper van officierskleren, kreeg toen maar de schuld: 'Uw plicht niet vervuld, dit pak moest Jan Blom camoufleren....'

Hier zit ik dan zonder jou Ik kijk naar buiten en voel de kou Overal branden lichtjes in de bomen Mijn ogen branden, ik voel een traan opkomen Iedereen lacht en danst met elkaar Ik zit hier en denk terug aan dit jaar Ik weet nog het moment dat ik in je ogen keek Dat was het moment dat ik voor...

In tijden van oorlog is de waarheid het eerste slachtoffer.

Bijna alles meegemaakt behalve oorlog in de zin van bommen en dat het nog lang zo moge blijven

de zon komt niet door regen wacht nu op haar beurt grijs reeds de wolken

Nu soortgenoten uit Amerika Ten oorlog trekken na gedegen training Bent u wellicht nieuwsgierig naar de mening Van ons, dolfijnen van het CDA. Wel, politiek krijgt Bush van ons gelijk, Maar toch blijven wij mooi in Harderwijk.

Ik heb een ieder doen verbazen dat ik niet mezelf vergat alsof ik nieuw leven kreeg ingeblazen was dit blijkbaar wat ik nodig had: Opnieuw heb ik gekozen voor een ervaring zonder grens waar binnen gevoel en verstand verpozen als in ieder medemens Ik ben volop aan het genieten en in rede...

Met 't vlossig deksel was de wind aan 't spelen; En nu de weefsels losgeplozen zijn, Wijs ik je met mijn stok van zonneschijn Dwars door de ring van drijvende kastelen, Hoe 't vasteland ligt als een open schrijn, Vol blauw gefonkel van gletscherjuwelen, Behoedzaam vastgelegd in groen-fluw...

In pastelkleurige wolken, verlies ik mijn hart... ...denk ik aan allen ...vooral aan jou... die de hemel bevolken... Ik verloor mijn hart, Droom mijn dromen... die helaas nooit uitkomen... en probeer, steeds weer, ...een nieuwe start... Mijn hart is verloren, Bloedeloos en stil... M...