Alle inzendingen

als tiener droomde ik reeds van warmte, liefde, leven, van iemand die me bij de hand zou nemen. Iemand die me mee voeren zou naar het heelal in stille verrukking en ontroerd begrijpen. Iemand die van me houden zou. Die iemand was er en het was mooi, maar nu voel ik alleen nog kilte.

Het wachten en de druppels zijn gesponnen in het grijze moedeloze licht waar ik kijk met verloren ogen en weet dat jij naar mij kijkt waar ik niet kan zijn en waar jij samen met mij zoekt naar gedachten die het einde van de regen op het begin van mijn verh...

mijn frans is niet meer wat het is geweest mijn dans in een vergeten hoek verborgen we passen samen heel wat af maar in de maat van de muziek ben ik voor jou niet meer te vinden pas de deux

”Dime; no ves aquel caballero que hacia nosotros viene sobre un caballo rucio rodado que trae puesto en la cabeza un yelmo de oro?' ”Lo que veo y columbro”, respondio Sancho, ”no es sino un hombre sobre un as no pardo como el mio, que trae sobre la cabeza una cosa que relumbra.” ”Pu...

Stond een peuk te roken, in de kou, en dacht daarbij, ineens aan jou. Waarom, ja dat weet ik niet. 't Is droog buiten, dus 't regent niet. Je bent gek op rijmpjes van mijn hand, dus doe ik maar wat, ben best bijdehand. Als je voor een duppie geboren ben, wordt je nooit een kwar...

Een wit kussen Een wit hoofd Ogen met een kinderlijke glans Breekbaar zo kwetsbaar Je knuffel bij de hand Je geeft geen grote woorden meer Aan al die kleine dingen Geen trieste woorden meer Aan al je geleden pijn Je hebt geen blije woorden meer Voor de gelukkige momenten Je hebt geen ...

hij kwam van ver zij zag door hem hij overwon haar glimlach hij kwam niet ver zij doorzag hem hij overwon niet haar begeerte hij kwam niet zij nam hem waar hij behaalde louter zege op haar zinnen

Donkerwitte luchten drukken op mijn gemoed. Mijn motor slaat vandaag niet aan. De vliegende start vind ik in de schittering van jouw helderblauwe droomogen. Zo reik ik snel naar de tropische tuin waarin ik je mag minnen. Jij verzet je niet en reist me stralend achterna

I. Hij zeeg in een gemakkelijke stoel. Plaatje op. Ergens buiten een oorlog. Maar hij volumeknop.

We zeiden: Samen sterk We konden dat mannetje in jou wel aan Na vallen en opstaan Versloegen we hem En net op het moment Van vreugde Viel het verdict En de strijd begon opnieuw

Wie ziet nog liefde als een gouden stroom, die rustig kabbelt door eenieders leven? Die, soms opgemerkt, ons aller harten kust? Wie ziet nog liefde als een gouden droom, die ons, iedere dag weer, wordt gegeven? Vertel me eens, wie is er zich van bewust? Want het is in egoïsme dat we ons v...

Aan de volle groene rokken verscholen in de zandse zoom van het trotste Veluws land ligt lieflijk aan de waterkant het leven van mijn droom. Waarin ik heldere beken waad die monden in de Neder Rijn en uiterwaarden doelloos dwaal geen tel minuut of uur bepaal, bewust ben van mijn ...

Help me om uit deze donkere gloed te komen, Help me uit deze dromen. Geef me kracht om te leven, Geef me macht om te geven. Ik ben gesloten of juist open, Ik durf soms niet alleen op straat te lopen. De wereld is oogverblindend en luidruchtig, Mijn wereld oogt zelfzuchtig. Flitsend gaat de...

bomen zijn weg uit het bos het ruisen is aan het verhuizen jengelt nog na in versgezaagd hout op het mos hun zielen dwalen in het woud van oudsher dat tot park verwordt paden van naalden zijn al door asfalt vermoord hoor drift in het stappen van mensen, hier knispert bescha...

Verbannen en vergeten tussen ijskristallen muren Vertwijfeld warmend aan gedoofde vuren Broos, toch onbreekbaar ...dit bevroren hart Hoop, neemt afscheid ...als de nacht verstard

De zon schijnt alweer Ik begroet deze lente Mijn hart, niet meer koud

Dat in de wereld van de criminelen Ook Heineken-ontvoerder Cor van Hout Is koudgemaakt, laat mij natuurlijk koud; Zo zijn nu eenmaal daar de rituelen. Wij burgers wijzen braaf de doodstraf af, Maar boeven zelf zijn wel voor deze straf.

Zal ik van de wereld zijn Mijn haren in een schutkleur bleken tegenstanders tegenspreken met bovenlijf ontbloot misschien Eens onbevreesd de zaal betreden. Voor haar en iedereen te zien Een spuuglok van mijn voor- hoofd vegend; als teken van beschikbaarheid

Een overdrachtelijk schip zonder anker drijft doelloos en in verwarring naar de kust waar Samaritaans gezang en mededogen oprijst voor een doorgeschoten enkeling; hij die het overleefde. Geboden kansen echter niet benut. Hersenschimmen zaaien twijfel. En dan is hij weer thuis. De rest va...

Ooglijkende eenvoudige zaken laverend tussen dunne slierten inkt stempelt de dichter hetgeen hem ontriefde bij het wegnemen van zijn hand heeft hij het gelijk aan zijn kant - behalve dat van de liefde.

Klop aan bij mijn stilte, treedt binnen in mijn eenzaamheid. Doe het licht aan, leer me terug wat liefde is. Met een engel op het terras, drink ik een zoet verhaal over wat niet zijn kan. Haar gezicht maakt me dronken van verlangen, verlangen naar de dood.

Het zwarte schaap staat in de sneeuw, het staat er langer dan een eeuw en als een tentzeil hangt de grond om zijn vier poten in het rond. Het zwart schaap is iets dat weet en elke hoef is een magneet voor 't voetstuk dat onzichtbaar is. In bei zijn ogen zwemt een vis. Des na...

Hóóg boven mensen en hun klein bestaan Zweeft er een vlucht breed-vleugelige accoorden, Dat zijn mijn boden, mijn getrouwe woorden, Die mijn vèr Lief vertroosting brengen gaan. Vrees niet! de mensen zullen 't niet verstaan, Schoon zij het groot geruis der vleug'len hoorden, Mensen zijn ...

Een gezond mens bloost altijd wanneer hij een gedicht heeft gemaakt.

Ik ben een steen. Geef me een duw En ik geef je te leen Een lawine van stenen, ruw. Maar niemand duwt. Ik blijf staan en ween Tot de storm luwt En weer ben, een gewone steen.

Mag ik wegglippen? Lichten laten branden. Wat neem ik mee? Een hoed?! Een paraplu?! Zonnemelk?! Nee, niks behalve mijn luchtmatrasje. Alles donker buiten, niet voor lang. Open het raam. Klaar om te springen. Ik spring. Oogjes open, alleen maar blauw, alleen maar zon. Ik zit hier da...

De pottenbakker zoekt de leemsoort uit voor als in de gestoofde zomerdagen de Randstad hier haar rondje Echten doet. Nog is de oven dood, nog lopen kippen op de lege schappen en is daar buiten het dorp een opsomming van niets: schoorvoetend zonlicht, vechten tegen de gure molenwind, nauweli...

Hoe sterk het licht ook straalde het was haar lichaam dat faalde dat niet meer in staat was de strijd aan te gaan hoe mooi de toekomst ook had kunnen zijn, alles was nu van de baan Langzaam dovend licht voor die nare ziekte gezwicht De strijd gestreden alles wat rest is het heden en verle...

Ik staar omhoog en zoek naar jou in het zwarte van de nacht. Ik stel me voor dat jij daar bent en gewoon tegen mij lacht. Ik zie je niet, ik hoor je niet, maar doordat ik je zo mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat daar boven mij iets is. Ik sluit mijn ogen en beleef een intensief moment. I...

Je ogen o zo blauw stralen van onsterfelijk verlangen en fluisteren een zoete dauw waarin ik me graag laat vangen Ik zie je, gouden sneeuwgodin, vanuit m'n subjectief gevoel Je geeft m'n leven zin met onsterfelijke liefde als ultiem gezamenlijk doel Met jou kan ik waarlijk vliegen, vliege...