Alle inzendingen over vriendschap

In een mistig, vochtig seizoen, toen een late herfst de wereld verraste en toen de bomen beantwoordden aan de ongeschreven opdracht van de Natuur, aan de cadans en het ritme, hen door een Onbekende ingegeven, zag ik haar weer. Ik verbleef al geruime tijd op het terras onder de zwarte luifel waaraan regendruppels kleefden en zag haar aan komen lopen…

Op een enigszins grauwe en kleurloze dag waarop de hemel bedekt was - ondanks alles een zomerdag - signaleerde ik hen in de straat nabij het veld waarop gewoonlijk voetbal gespeeld wordt; twee jonge jongens. Zij aan zij liepen zij daar, op weg naar het speelveld; broederlijk, kameraadschappelijk, als personages uit een lang vergeten maar beroemde…

De bel gaat, ik zie niemand staan en denk: de post die naar binnen wilde, dacht dat een ander dan wel open zou doen… niet ik dus? Na een paar minuten gaat de voordeur bel, ik loop naar de keuken, ben verrast, heel verrast, loop naar de voordeur en zeg: wat doe jij nou hier? Voor me staat een “oude“ vriend, hij treuzelt en steekt me een mooie bos…

Een van mijn vrienden is in januari 2021 gestorven. Nadat hij herstelde van zijn botbreuken viel hij nogmaals van zijn fiets. Hij belde me vanuit het ziekenhuis. Juichend, want hij was verlost van de tabak, wiet en alcohol. Immers, dat mag daar niet. Blij als een kind, zo klonk hij, omringd door zorg en zijn vele vrienden. Twee weken later was hij dood…

Tijdens die beruchte regenzomer kwam de jongeman Bjarne Gosse zijn vriendin Trudy nog vaak tegen. Ze zag er imposant uit met haar knalblauwe hanenkam en zwaar aangezette donkere make-up. Ze had de rauwe energie van een opstandige rebel. Ze zeiden weinig tegen elkaar wanneer ze elkaar tegenkwamen. Er was niets mis met zijn beide oren of met zijn vermogen…

“Het is belachelijk dat er steeds meer mensen zich als deskundig voordoen, terwijl ze dat helemaal niet zijn!” De stem van de in het rood geklede Anita klonk hard en duidelijk in de kroeg waar Bjarne was, omdat hij een date had met een jongeman uit Almere. Bjarne zag onmiddellijk dat het Anita was, maar de kroeg was groot genoeg om haar zonder al te…

De ouders van de zieke Berend waren ooit, toen ze nog leefden, psychiater van beroep. En ook Berend zelf had zich in psychologische kwesties verdiept tijdens zijn studiejaren aan de universiteit. Het had hem waarschijnlijk zijn eigenwijsheid gebracht, maar hij had er niets aan omdat hij voortdurend lichamelijk ziek was door de chronische variant van…

Het is betreurenswaardig dat de VVD Israël niet publiekelijk wil veroordelen voor de structurele moordaanvallen op buitenlanden i.c. Libanon. Het argument dat Israël een belangrijke bondgenoot is, lijkt me niet te gelden. Juist een goede bondgenoot zou je op fouten/ misslagen/ ontsporingen/ misdrijven moeten wijzen.…

De danszaal lag enigszins afzijdig van de Korvelseweg. Je moest een binnenplaats oversteken om deze te bereiken. Ik was achtentwintig. In mijn rozerode jurk was ik zeker nog een schoonheid maar met de hoge plateauzolen kon ik bezwaarlijk door de bocht komen tijdens de foxtrot. Simon nam me echter in zijn armen en walste eindeloos Éngels met me. Later…

In het negentiende-eeuwse bureau, een erfstuk dat door mijn familie in ere werd gehouden, evenals de monumentale kast met de frontale spiegels waarin ook mijn voorouders hun beeltenis hebben aanschouwd, bewaar ik nog altijd een zilveren briefopener, een geschenk uit Engeland, mij eens toegezonden en bestemd om de toevloed van brieven te openen die mij…

Laatst was ik ’s morgens op bezoek bij een bevriende kunstenaar. Vanwege de visite, die hij op dat moment had, mocht ik even wachten in zijn woonkamer. ‘O ja’, zei hij tussen neus en lippen door: ‘houd je de deur naar de gang wel dicht? Er zit namelijk een muis in de woonkamer en die wil ik net bij mijn visite zien rondrennen!’ Ik grinnikte even om…

Zoals wel vaker in het weekend lagen de bedriegers op de loer om Bjarne met een list geld afhandig te maken. In alle gevallen tevergeefs want Bjarne had nooit de behoefte gevoeld om mensen geld te geven voor diensten waar hij niet om vroeg. Deze keer was het iemand die op zoek was naar een serieuze relatie. Bjarne merkte meteen op dat er wat vreemds…

Lalaki Intumwa had de regie overgenomen van het internettoneelstuk over vriendschap en liefde. Terwijl Mukhammad schreef over het vieren van de verjaardag van zijn werkgever, dook Lalaki verder in de intimiteit van vertrouwelijke vriendschap. Bjarne kreeg een vreemd gevoel bij het lezen van de vertrouwelijke informatie. Hij probeerde te begrijpen waarom…

Hallo Mukhammad Het is vandaag woensdag 26 februari 2025. De was zit in de wasdroger. Ja, soms kan het huishouden een bron van inspiratie zijn, maar het is wel fijn dat de wasdroger daar een beetje mee helpt. Het geeft mij de tijd om met andere dingen bezig te zijn. Het is wel bijzonder dat je in een land woont waar de natuur nog ruimte heeft, al…

Hallo Mukhammad, Een magnetron is altijd handig, dus daar zal je zeker blij mee zijn, want worstelen met het ontbijt lijkt me niet prettig met een lange werkdag voor de boeg. Ik heb nog niet veel van Poesjkin gelezen, maar ik hou je op de hoogte wanneer ik weer verder lees. Voor mijn eigen gedichten had ik een schrijversnaam verzonnen, die naam…

“Hallo, mijn liefste Bjarne!  Mijn gedachten zitten vol twijfels en zorgen. Ik hoop dat je gewoon met iets belangrijks bezig bent. Ik kijk ernaar uit van je te horen.  Pavel.” Het was het laatste bericht dat Bjarne van Pavel kreeg, Bjarne deed geen moeite meer om te reageren. Hij had al duidelijk gemaakt dat hij geen hulp kon bieden. Zeker niet…

Mensen zijn vreemde wezens. Als iemand psychisch lijdt dat niet snel is op te lossen, stoot men deze persoon uit de groep. Omdat ik meende dat de K-buurt dit niet zou doen, ben ik in deze progressieve kant van de stad gaan wonen, toen mijn huis werd afgebroken en ik moest verhuizen. In de tijd dat ik hier kwam wonen, zat ik nog midden in de juridische…

Mijn zoon heeft sinds kort een kamer in de stad waar mijn vroegere huisgenoot geboren is. Het is meer dan veertig jaar geleden dat ik hem voor het eerst ontmoette. Drie weken voor mijn komst arriveerde hij als student aan de sociale academie uit een grote stad, naar een tot twee kamers verbouwd kippenhok in Twente. Hij verwachtte van verveling dood…

Ze is in het zwembad en kijkt naar haar kleindochtertje dat tijdens het schoolzwemmen zwemles krijgt, samen met de kinderen van haar groep. Haar kleindochter heeft de grootste lol en spartelt vrolijk in het water. Het gaat goed en het zal niet lang meer duren of ze heeft haar zwemdiploma. Haar gedachten gaan terug naar haar eigen zwemverleden. Ook…

Violette baalde er stevig van dat zij de informatie van Bjarne over zijn avonturen met buitenlandse correspondentievrienden niet meer mocht gebruiken voor haar onvolprezen misdaadverhalen. Ze was er in het verleden altijd discreet mee omgegaan, door de namen en locaties te veranderen, maar Bjarne had haar verteld dat hij het confronterend vond om…

Het was een warme dag in juli en lange, antracietgrijze schaduwen legden zich over de wereld. Zijn naam was August en ik vergeleek deze met de naam van mijn lang overleden oom wiens as op een ver continent rust met die van mijn favoriete schrijver August Strindberg. We hadden afgesproken samen naar "Peerke Donders" te gaan, een etablissement…

Dit is de laatste keer. Hij heeft mij losgelaten, want ik hoor de kinderstem niet meer boven iedereen uit. Het is negen uur. Zondagochtend. Een jongeman met roodblond haar, samen met een ongeveer zesjarig blond meisje, heeft deze tijd ook gekozen. Ze komen uit Portugal, raad ik. Wat ze tegen elkaar zeggen, versta ik niet, maar het klinkt super gezellig…

Eens had ik een vriend. Zijn kaken werden omlijst door een zware, zwarte baard en zijn gezicht werd gedomineerd door zijn mokkabruine Indonesische ogen van waaruit mij een stroom van intelligentie en warmte tegemoet trad. Maar de jarenlange, gefundeerde, kennelijk gevestigde traditie van onze vriendschap werd ogenschijnlijk vernietigd door enkele…

Ik was achtentwintig. Het lokaal van de dansschool lag enigszins afzijdig van de Korvelseweg en het was bereikbaar via een binnenplaats. Ik droeg de tafzijden jurk. Simon wilde alsmaar "Engels" walsen. Het zij ook toegegeven dat ik op de hoge plateauzolen moeilijk door de bocht kwam bij de foxtrot. Bezorgde Tilburgers die de zitjes bezijden…

Het huis in het naburige dorp van mijn zachtmoedige ex-collega waar de trofeeën van de welstand en van de rijkdom stonden uitgestald, herinner ik me uit zo lang vervlogen tijd. Na de verwikkelingen en rampspoed die zich opstapelden gedurende de zeventig jaar van mijn leven en na de vele verliezen, is A. de enig overgeblevene en als door een wonderlijke…

In de eikenhouten kast had ze het voorwerp bewaard tussen het snoep, de sieraden en de overige parafernalia. De kop en schotel, in plastic verpakt, en met een feestelijke strik eromheen, stond daar te wachten om overhandigd te worden aan de trouwe vrijwilligster die iedere maandagmiddag de eenzaamheid van mevrouw wat kwam doorbreken en die dan de boodschappen…

Soms passeert mijn taxi nog altijd de Tilburgse achterbuurt en het kleine huisje; het miezerige verdiepinkje dat mij eens zo vertrouwd en bekend was. Daar kwam de gigolo haar lusten opvijzelen en daar vierden we eens Kerst, Nieuwjaar en de verjaardagen van mijn vriendin en daar bracht zij haar laatste levensjaren door, steeds verder gesloopt door…

In het voorjaar van 1992 stond er een fietstocht door het Amsterdamse bos in de agenda van Bjarne Gosse gepland. Tussen alle sombere regendagen door kwamen er dagen dat het de moeite waard was om er op uit te trekken. Om het voorjaar te beleven in de natuur. Joshua Eenoog uit de Hudsonstraat had met Bjarne afgesproken. Het werd een onvergetelijke dag…

We schreven december 2010. Kerstmis naderde. Ik liep door de duistere, donkere straat en keek op naar een verlicht raam, gesierd door een lichtend kunstwerkje van glas. Het was het raam van de woning van mijn vroegere vriendin, een woning die eens mijn tweede thuis vormde. Door onherroepelijke en onoverkomelijke ruzies en conflicten hadden we ons…

Het was een warme dag in juli en lange, antracietgrijze schaduwen legden zich over de wereld. Zijn naam was August en ik vergeleek deze met die van mijn lang vergeten oom wiens as op het verre continent rust en met de naam van mijn favoriete schrijver August Strindberg. We hadden afgesproken samen naar Peerke Donders te gaan, een etablissement dat…