Alle inzendingen over Enkele cirkels

Ruimteschepen in het omniversum dansen als de aura's van planeten in zijn lichaam waar het zwart de kleuren verbindt. Ronde bollen doemen op in het vierkant van zijn spectrum, ze vervloeien en ze schieten heen en weer, onvoorspelbaar, die zachte tedere kogels. De raaf, afgerond, hangt in het blauwe middelpunt, waar alles om draait, gezien de lichtgloed…

De beste geemeenschap is de enkeling.…

De muziek en tekst van de Matthaeus Passion zijn nog maar nauwelijks verstomd of het profane leven met alles d'r op en d'r an herneemt zijn dagelijkse loop weer Slechts bij een enkeling heeft het verhaal van de volgens de overlevering gekruisigde visser, een geestverruimende indruk achtergelaten Misschien wel bij die eenzame enkeling die daar…

een enkeling slechts vermaakt zich is zichzelf de rest is entourage zaalvulling dienend ter decoratie niet onaardig niet bijzonder alleen maar aanwezig de eenzaamheid van dit samenzijn schuilt echter in het feit dat eenieder zich de enkeling waant…

En in de cirkel, zijn geen mensen om je heen Ontspan je nu heel even, en maak je zelf eens zwaar Problemen kunnen je in de cirkel niet raken Denk maar aan niets, gewoon aan niets hoor enkel maar geluiden die jij wilt horen... Ik zeg nu even niets meer... Straks voel je je herboren....…

Gedachten draaien in cirkels, de aarde in het rond, 'k wilde je één keer zeggen, wat ik werkelijk daarvan vond. Even gewoon tegen je aanleunen, praten zonder geluid te maken, begrijpen zonder woorden, één blik is genoeg, da's de aandacht die ik van je vroeg.…

En uit het niets kwam nu het onderwerp "cirkels" opduiken. Half augustus heb ik over een schilderij waar ik niet tevreden mee was een paar cirkels geschilderd, daarna een stuk of wat werkjes mét cirkels en nu dus uiteindelijk uitsluitend cirkels.…

De kudde is groot genoeg, maar enkelingen zijn er te weinig.…

het zijn zulke vreemde tijden de dag verliest zich al vroeg in schemer terwijl bloemen zich verdringen in te kleine tuinen iets verderop loopt de jongen met het zuivere hart maar met een getekende grijns onverstaanbaar door de nieuwbouwwijk waar mensen als zwaluwen hun huizen binnen vliegen omgeven door geuren van vijf uur -------------…

Jij rechtvaardigt mijn bestaan: als ik jou niet ken, heb ik niet geleefd; als ik sterf zonder jou te kennen, sterf ik niet, want heb ik niet geleefd.…

wie telt de druppels van het dauw, zoet en zacht wie was het kind dat liggend nog lacht totdat de aarde haar zal ontvangen in dankbaar verlangen te geven, te verzorgen opdat op n frisse morgen de dauw likt aan het blad van een volgend levenspad…

Tot en met 1983 volgde ik lessen op Chr. M.A.V.O. 'De Saad'. Een enigszins strenge school met uiteindelijk een goed resultaat voor de leerlingen die hier hun eerste lessen in het voortgezet onderwijs hebben genoten. Binnen een straal van ongeveer 15 kilometer kwamen brugpiepers en andere pubers elke dag naar deze school om zich te laten informeren…

Terwijl jouw ogen mijn lichaam uitkleedden trok het leven een wissel langs perron en spoor vijf bus na bus na bus na bus was dit de enige reis zonder vertraging jij kwam thuis jij wel…

werd voltooid in de ruimte van je cirkelende buik…

de liefde van de blijvende cirkel waar alles ooit terugkomt…

nadat ‘waarheen…’ mij stamelend ontsnapt blijft enkel onvermogen. nu lange monologen zijn vervlogen kijken de honden op, herkennen dit als simple waste of time.…

Laat deze laatste cirkel van tranen vervagen, in een plas van tedere dagen. Laat ons nog één keer samen dansen in het sterrenlicht van blije en droeve verhalen. Laat me rusten met een geschonden weemoed, 'k verberg mijn tranen, heel verwoed.…

Vol plezier ga je in het leven Alles verdient beleving Sommige dingen maar heel even Terwijl het andere je totaal beving Lekker spelen met de blokken Lekker spelen met een pop Of met de badeend in het sop Heerlijk deugniet en onverschrokken Opeens is dan de onschuld vertrokken Krijg je besef van broek en rokken Dan wordt ook jij een ouder…

Aanstormend door mij nimmer gehoord komen doden gedachten wreed vermoordt klinken hol en leeg mijn klanken van heden gekende terreinen op de tast betreden Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen om warrig zoekende haar rode draad los te tornen Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren misgrijpend zoekende ondergane levens…

Gevangen in de ronde cirkel Ben ik als vierhoek vals misplaatst Bemerk ik alles op het laatst Krijg ik aan de ronding hekel Doch draaierig van het verdwalen Zoek ik door naar mijn ontsnapping Verliezend in de overlapping Van de tijd die mij laat dralen Zolang ik niet vergeet te hopen Zal ik wachten, zoeken, leven Nimmer een hoek van mijn…

Daar waar de zon ondergaat wiegen enkele vogels in de zacht cirkelende stralen van de ondergaande zon. Wolkenstapels verzinnen witte feeën en kastelen, hoog in de betoverde lucht, waar ze meedrijven op mijn gesloten ogen.…

Thuiskomen binnen de cirkel.…

Eigenlijk zit ik in deze cirkel gevangen en weet niet meer hoe ik eruit kan komen. Ik kwam er in maar ik weet de weg niet meer, en niemand die het mij wil uitleggen. Ik ben verdwaald, ik weet niet waar ik heen moet. En er is niemand, die mij wil helpen. Ze laten me allemaal in de steek. De wereld die ik vroeger kende ben ik kwijt.…

een snelle, ronde dood zou vinden Hij heeft zich van de wereld bevrijd; enkel de smalle ijzers die hem binden aan 't evenbeeld.…

nieuwe vragen sluiten zich aan vormend een onbekende cirkel deze die ik tracht te vermijden. het eerste zonlicht laat zich zien maar de sluimering overvalt mij waardoor ik slapende ben tussen de levenden.…

onderweg naar de stille oceaan om de stadse drukte te vermijden; neem dan mee een verrekijker om de meeuwen te observeren om mee te gaan in hun cirkelen boven de zeespiegel.…

Wij waren aan het meer van dromen in de schaduw van de treurwilg, vissend naar gedichten, grappen en verhalen wij waren soms heel stil en keken hoe de eenden cirkels op het water dansten in onze kamer dat een universum op zichzelf was geluk als origami hart varend op je lachrimpels, wij waren...…

Kunst als uitdagend of grensverleggend te beschouwen is als een cirkel rond te noemen.…

zijn rechte lijnen ons bestaan abrupt beeindigd door een verrre lucht die ze beknot in verder gaan een horizon die rond de aarde spant en cirkeldraaiend met geen rechte lijnen samenvalt in schitterend bedrog geeft ons optiek in het geniep van een vaste voorstelling in zaken is recht toch eigenlijk de cirkel waar we nooit uit…

Een cirkel in je hand. Je telt de stiltes, die zichtbare lijn leidt naar jezelf … naar niemand.…