Ernst verborg zich op een nacht in Cora's grote kleerkast en slaagde erin om haar door het sleutelgat naakt te zien. Haar tepels waren zo groot als pruimen. Ze had het dus niet koud. Kleurige gordijnen. Schaduwspel. De glans van de maan op haar lichaam. Een moedervlek op haar heup. Nog geen kenmerken van hem op het bleke lichaam.…
Waarom hadden zijn moeder en tante Marie hem ooit van Cora gescheiden? Langzaam kwam de herinnering terug. Ze hadden de deur van het prieel moeten openbreken en hen uit elkaar moeten trekken. Het maagdenbloed van Cora donker en glanzend op zijn handen. Ze keken hem vol afschuw met een niet-begrijpende blik aan. Vervolgens trok tante Marie Cora haastig…
Ik drukte me steviger tegen hem aan, mijn lichaam bewoog uit zichzelf, ik duwde mijn schaamdelen tegen zijn heup. 'Ja, ja, meiske, ja, ja...' fluisterde hij kalmerend. Hij liet mij mijn gang gaan, maar deed zelf niets. Ik durfde zijn lid niet aan te raken. Ik duwde me tegen hem aan, hij streelde mijn haar. De vage, bedwelmende weerstand. Ik boorde…
Ik voelde haar warme borsten tegen mijn arm. Haar tepels waren zacht. 'Zeg dat het waar is!' verzocht ze me. 'Natuurlijk is het waar, natuurlijk is het waar,' neuriede ik, en ik wiegde haar heen en weer. Haar ademhaling werd rustig. Algauw sliep ze in mijn armen. Dat was voor het eerst. Het zware, bonzende kloppen van haar slapen. Ik was onrustig…
De manier waarop jonge meisjes koketteren is in de ogen van een vrouw voorspelbaar, zo makkelijk te doorschouwen, maar toch slaat het bij de mannen aan. Waarom zou ik het hele spel niet verachten? Ze denken een soort macht over de mannen te verkrijgen, net als ik ooit dacht dat ik macht over Georg kon krijgen, alleen omdat ik vrouw was, tamelijk jong…
(voor Christine Falkenland)
Toen ik mijn armen om haar stevige atleteschouders legde, bleken haar heilige borsten de edele wijngaarden van God, want uit haar werk puurde ik haar verknochtheid aan christelijke taferelen en op een foto van haar draagt zij een kruis rond haar nek.…
0
Bezig met laden