Alle inzendingen over Gerardo Lizárraga

In 1930 trouwde je met de jonge schilder Gerardo Lizárraga. In 1935 zijn Gerardo en jij gescheiden.…

In 1930 trouwde je met de jonge schilder Gerardo Lizárraga en jullie verhuisden naar Parijs. Na een jaar ging je naar Barcelona, waar je o.a. met Josep-Lluis Florit, Óscar Domínguez en Esteban Francés bevriend was.…

Je had een zeer intense liefdesrelatie met de schrijver/schilder Gerardo Murillo Cornado, die jou Nahui Ollin noemde, de Vijfde Zon van de Eeuwigdurende Beweging. Jullie woonden samen in een voormalig klooster. In 1925 stopte je relatie met Gerardo.…

De klok heeft mijn hoofd verlaten de uren stil gezet toekomst in nevel verhuld geen tijd voor nu gelaten De tijd heeft de geest gegeven wat zij nodig had of meer nu dwaalt hij rond proberend verleden opnieuw te beleven Maar de haast eeuwig ijlende haast zelfs de tijd kan hem niet stoppen en ik ren mee, verdwaasd…

Wanneer warme woorden op hete zomerdagen ijzige gedachten verjagen verschijnen geïnspireerd of soms uit het niets letters en woorden Wanneer de kou optrekt en taal het hart verwarmt worden lege witte vellen weer gevuld met zinnen vol met hartstocht en verschijnt langzaam een liefdesgedicht…

Ze denkt de weg terug te weten maar komt niet verder dan haar eigen verdwaald zijn in het uur van de dag van de maand van het jaar gevangen als ze meestal is in haar eigenste wereld Voor ons een onbekende planeet voor haar soms bitter soms zoet maar altijd realiteit…

Scrub de negatieve laag die de open geest met lagen vuil bedekt de positieve grondlaag gevangen houdt in angst voor toekomst vrees voor realiteit lichtpunten saboterend tot schemerduisternis zonder helder perspectief Laat me weer in de spots met open ogen blaren dansen rond de liefde haren verschroeien rond m’n hart…

Wie schijnt de zon en laat de maan toch niet vallen omdat hij teveel met de sterren bezig is Wie reist een vers en laat de zin toch niet vallen omdat hij teveel met de woorden bezig is Ach schrijf me een zonnig vers met woorden die de nacht met sterren verlichten als de maan zijn zin verloren heeft tijdens de reis…

Afscheid nemend van verzande idealen die gestrand illusies bleken zonder tastbaar resultaat is langzaam de hoop vergaan op verbetering van de wereld met meer van het goede van de mens alleen geleid door de waarheid waarvoor hij zelf openstaat rest zorgen om eigen bestaan waarin geluk samenhangt met breekbare gezondheid en bereikbare…

Staande bij het zelfde kruispunt op de dode helft van het spoor is het alsof je niets meer hoort niets meer ziet dan leegte Traag slepend vervolgt zich de weg in zuigende modder zonder bodem neemt de zwaartekracht weer toe genadeloos als de botte realiteit Dit is niet het goede moment om nu hier te zijn zonder koers niet klaar voor een…

Spaar je verdriet als het kan nog even op rek je ellende nog iets langer Laten we samen eerst wat eten huilen kunnen we altijd nog later na het eten als de honger even is gestild Verdriet smaakt dan weer anders een volle maag huilt minder erg…

In de holle zandloper schuren scherpe korrels de tijd steeds verder uit hoe verder het zand hoe sneller de korrels het lijkt wel of de tijd almaar sneller gaat als je ouder wordt terwijl jijzelf alleen maar trager wordt ... .. .…

Uit het orkest klinkt getingel tangel eenzaam begeleid door een triangel die PLING doet op het moment suprème Volgt de trompet in een heftig duet met de altijd swingende klarinet Maar tijdens een korte stilte klinkt weer eigenwijs: PLING van dat kleine ding vol bezieling…

Ritmisch verschoof de troubadour het contragewicht van het leven zijn zinnen schoten soms vuur horizon scheen lichter voor even Hij brandde woorden in neon van binnen bedekt met velours het leven werd minder beton door contrast van zacht parelmoer Zwaartekracht trok minder zwaar vreugde nam plaats van verdriet toekomst leek weer wat…

Ik ging het land in met ontblote ziel en het geloof in een nieuw begin met ruimte zonder nauwe grenzen Toen kwam het wachten eerst vol vertrouwen maar langzamerhand veranderde het vuur in een trouwe waakvlam die uiteindelijk werd gedoofd Nu dwarrelend door ‘t hoofd flarden verscheurde hoop geblokkeerde…

Richtingloos los van zee en aarde zweefden zij als witte meeuwen loom verwarmd door moeder zon de twee kinderen van de wind Als verliefde vlinders fladderend rondom elkaar steeds even rakend waarbij vurige vonkjes oversprongen zoals bij sterke elektrische magneten In het dal van de engelenkloof daalden zij in cirkels naar omlaag bedreven…

Texel met je mooie brede stranden je geeft me een lekker leeg gevoel ik loop hier nu met koude handen eindelijk weer eens zonder doel Wind waait wilde golven in het water stuivend zand kruipt in mijn oren ik denk aan nu en niet aan later alleen de zeewind wil ik horen Duinen, strand en zilte moddergrond de Muy, de Slufter, de grijze wadden…

De witte lakens zijn bevlekt met maagdelijke tranen van nieuw verdriet over oude zaken die niet willen verjaren Oude kou bevriest van binnen resten levensvreugd van toen vertekent ook het beeld van nu tot een simplistisch afgietsel van gedane zaken zonder keer…

Een virusontwerper uit Dongen werd zelf door zijn virus besprongen Hij bracht zijn pc naar ‘t technisch IC en is zelf het raam uitgesprongen…

Bij een verslaafd' vampier in Alkmaar steeg het peil van de bloeddorst alsmaar waar hij zocht of vroeg geen maagden genoeg nu werkt hij op de bloedbank aldaar…

Gedachten bespringen constant het slaapdier in doorgaande jacht steeds houdt rust voldoende afstand zo blijft de geest prooi van de nacht Eind’loos gedachten bezwerend wakker te midden van de nacht af en toe wel animerend maar ‘t is weer eens geen goede nacht Als voortdurende alertheid de nacht blijft scheiden van de dag kent tijd geen…

Fluisterlach ruist welgezind overstemd door bulderlach Lach huilend mee in canon galmend in de echoput Ogenvocht bij lachers en huilers Het verdriet blijft anoniem misschien…

Een zeer verliefd stel in Veenendaal maakt bij het vrijen zo’n luid kabaal dat de buurt aanbelt angstig voor geweld dus eindigt abrupt een liefdesmaal…

Een oude Utrechtse pyromaan had genoeg van zijn vurig bestaan Al zijn vuurwerk thuis nam hij uit de kluis, stak het aan en vliegt nu naar de maan…

Dans nu met mij de Przwalskiwals ook al is de muziek een beetje vals Ik zal proberen goed op te letten om niet al je tenen te pletten Dans nu met mij de tijgertango of is de muziek wat te rauw zo Ik beloof je niet te verslinden maar niet m’n ogen verblinden Dans nu met mij de foxtrot de muziek is zo lekker hot Kom dicht tegen m’n vacht…

het volle hoofd is hol het lege bed eist tol lange lege horizon korte koude middagzon ijle mijmering volle hunkering vol van liefde toch liefdeloos geliefde spoorloos...…

't Is al weer bijna volle maan sprak de hongerige weerwolf hij pakte brood zonder beleg en trok z'n harig werkpak aan…

gisteren in een lichte regen je paraplu hield je ogen tegen maar ik zag je kin, je mooie mond je prachtige borsten, hard en rond je liep voorbij mijn fijn verleden de rest van de dag heb ik geleden aan heimwee, verlangen en gemis van wat moest zijn, maar niet meer is…

Ben ik het of is het hij die daar wegloopt van mij Mijn vergankelijke ik verlaat mij en ik bangerik laat mijn alterego gaan angstig voor nog meer waan Mijn geboren dubbelganger loopt niet met mij op nog langer Lichaam van geest afgevroren ego verdubbeld verloren Alleen is zo vreselijk alleen zonder spiegelbeeld om je heen…

Hersenen als woordmachine letters gegrepen in het rond woorden als moordmachine gelijk voor eeuwig altijd gelijk terstond Kan een boek beledigd worden of kan het alleen zelf beledigen Absolute waarheden leiden tot fanatisme en onderdrukking dat is absoluut waar gebleken Kunnen de doden nog tellen vermenigvuldigen altijd…