Alle inzendingen over Herrinnering

woest en onbesuisd trots en zelfvoldaan kolkend en spuwend kollesaal en indrukwekkend Het stijgt en daalt het komt en gaat het spoelt herrinneringen weg en onthult de toekomst…

Bent als een dauwdruppel van een vroege zomermorgen Bent als een zonnestraal maar dan om middernacht Zo lekker fris als je rook Zo lief en zacht als je was en tegelijk als vuur zo oplaaiend en heet Bent als een bij die in een bloem kruipt beetje terughoudend, maar toch niet bang Maakte mij als de zee, gevende en nemende met een paar vloedgolven…

je knipt bloemen uit verkleurde foto's maakt boeketten van die tijd de restanten leg je maar terzijde omdat het niemand verder spijt ze bloeien in het licht van alle kleuren de geuren zijn nog schraal herinneringen gaan weer leven in beelden met een nieuw verhaal de scherpte is afgevlakt tranen zijn verdwenen jaren schoonheid komen…

als herrinnering aan wat te vlug voorbij moest gaan.…

de grond is omgewoeld de keien zijn gebleven de aarde lijkt weer vruchtbaar voor het zaad van eens geweten het onkruid van herrinnering schiet op in onbewerkte bodem zij kent geen onderhoud, haar wildgroei is het niet vergeten ik heb mijn bloem de zon en maan gegeven haar kleur verbijstert het heelal ze neemt de tijd voor eeuwig leven…

komen ze bovendrijven steeds één voor één het is soms niet te beschrijven ze gaan snijdend door me heen veel is er weggestopt nooit meer aan gedacht maar ik heb mezelf gefopt nu zijn ze er, volkomen onverwacht ik dacht dat ik het was vergeten dat ik klaar was met jou maar mijn lijf laat me weten dat ik nog steeds van je hou herrinneringen…

Eens wist ik nu niets zeker schijnbaar vaste vormen vervagen in herrinnering. Wie ik was en waar jij steeds minder is het gewicht.…

Het is voorbij Je zit naast me je zwijgt Ik denk aan toen aan jou en mij Vleugjes verdriet pompen door mijn aders bij elke hartslag Stukjes herrinneringen razen door mijn hoofd bij elke ademhaling Flarden heimwee waaien door mijn ziel bij elk zuchtje wind Het is voorbij Maar jij bent nog lang niet uit mijn leven Je woont in mijn hart,…

De eenzaamheid lijkt haar te verstikken. Opstaan om weer te gaan zitten. Alle zin om iets te doen verloren, niet wetend wat ze moet beginnen. Kon ze maar even ergens naar toe. Voor de zoveelste keer pakt zij haar adresboek. Om nog eens door te kijken of er iemand in staat waar zij eens langs kan gaan. Zuchtend en met tranen in de ogen gaat…

De allereerste zonnestralen Strelen zachtjes mijn gezicht Ik staar naar het mooie strand Glinsterend in het ochtendlicht Ik denk weer terug aan toen Wij zaten samen op dit terras Ik voelde me zo intens verliefd Toch kende ik je nog maar pas Jij gaf mijn toekomst kleur Maakte me zo vrolijk en blij Een jaar vol liefde en geluk In een zomer…