Alle inzendingen over K

Vandaag was anders, ze zat op de bank, heel klein sprak ze zacht een kleine letter k, ik zag een meiske op leeftijd.…

Feesten als alle goede dingen komen in drieën: de voorbereiding, het feest zelf, en als godzijdank alles weer over is.…

Het zijn idioten die van hun liefhebberij hun beroep trachten te maken. Ik ben er een monsterachtig voorbeeld van.…

'k heb je pijn gedaan met mijn onzekere woorden in je innerlijke land maar ik wilde je niet storen in je stilte 'k wou je alleen maar geven een hand jouw stem heeft nu een klank gekregen en in mijn vreugde wou ik je mijn liefde geven 'k heb je gekwetst maar al moet ik een eeuwigheid wachten wachten zal ik doen om terug te keren…

Sinter K en Zwarte P hebben daar niet het alleenrecht. Ik bedoel maar, als er een paard op kan, dan kan een brug ook. En terwijl ik aan de ene kant de lichtslang aan het plafond heb bevestigd waarna de slang er aan de andere kant weer even hard aflazert, gaat de deurbel weer.…

Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is…

‘k Mis je wanneer ik grote, witte wolken streel, dromend in een lentegeur. ‘k Ruik je wanneer ik rode roosjes zie blozen, stralend in het zomerlicht. ‘k Hoor je wanneer de wind jouw engelennaam fluistert, stoeiend in het najaar. ‘k Zie je wanneer de sneeuw jouw voetstappen achterlaat, bevriezend in een winterslaap.…

Wanneer de witte maan mij haast strelend omarmt met een vleugje stilte in een verzonnen droom, dan zoek ik jouw naam. Wanneer de diepe geur van de nacht mijn heimwee omhelst met een warme dans in kleine druppels, dan roep ik jouw naam. Wanneer de slapende sterren mij fluisterend dragen met magisch licht in mijn zacht huilende ogen,…

Ik moet je wat vertellen want, 'k Bén er weer, 'k Ben weer thuis, heb jullie zó gemist... 'k Open de p.c., Zie ál die mail.... Hártverwarmend om zó te worden gemist. Maar.... Ik bén er weer, 'k Ben weer thuis, alhoewel geen 100%. 'k Bén er weer, de rest gaat vanzelf, want ach... álles went?!…

Het wezen van het schrijverschap is het inzicht van de schrijver dat datgene, waarover hij schrijft, nooit te beschrijven is.…

K. Oren. Vr. Wie stopt ‘s Lands Voorspraak hier de mond met deze steen? K. Eén. Vr. Mauritius? Wat kon de Landvoogd dus verstoren? K. Toren. Vr. Zo heeft hij om verraad hem ‘t leven afgesneên? K. Neen. Vr. Was ‘t om de vrijheid dan met kracht op ‘t hert te treden? K. Reden. Vr.…

'k Wil je brengen naar de hemel 'k Wil je zoeken in de zon 'k Wil je voelen in het licht 'k Wil je horen in de duisternis 'k Wil... 'k Wil je glimlach in mijn hart Laat de hemel je nu verblijden Laat de zon je stilletjes ontroeren Laat het licht je nu verwarmen Laat de duisternis je zachtjes toefluisteren Laat...…

Toch, als 'k begreep: 'K moet vliegen; neen, ik dans niet - Dan dacht 'k op eens: Hoe staat 't daar ook in 't sanskrit? En aan mijn degen reeg ik gauw die text. En 'k grijpteende op transcendentale draden Van Kant en Hegel en de Oepanishaden: De bezem was 'k, die dansen mòèt, behekst.…

'k Ben éven weg... je zult me éventjes niet zien... 'k bén er éven niet.... je zult me éven moeten missen... 'k Ben éven weg van huis... 'k Moet "even" naar 't ziekenhuis... dus "plaats" ik even niet... Maar wees niet ongerust... al is mijn lichaam géén machine... 'k Ben gauw genoeg weer op de been, je zult 't zién...…

'k Droom jou in mijn bed als ik lig te slapen 'k Droom jou naast me; warm en naakt 'k Droom jou 'k Zie jou 'k voel jou Mijn verlangen is groter dan 't verschil Tussen hemelgewelf en aarde We kennen elkaar nog niet voldoende, maar---- ---'k Voel je, hoor je Paradijselijk komen In de Hof van Eden met De Verboden Vrucht Die…

(op de melodie van: ik wil terug naar de kust) 'k had vannacht iets geks was dat nu wel echt of was ik aan het dromen 'k was een vogel klein o wat was dat fijn, 'k vloog over alle bomen refrein: 'k wou omhoog naar de zon 'k wou hoger dan ik kon nee, zeiden de bomen daar kun je toch nooit komen vlieg wat hoger, zei de zon zij…

Samenleven met handicaps Moet mogelijk zijn Elkaars handicap plaatsen In 't geheel We deden een poging Helaas mislukt 'k Voel me niet goed hieronder 'k Hoop op een Weergaloos Wonder 'k Zat even fout Maar 'k hou van Jou 'k Handelde verkeerd 't Laat mij niet koud…

Ik moest vorige week denken aan het liedje ‘Jolly Coppers on Parade’ van Randy Newman. Hierin wordt de schoonheid beschreven van een parade van politieagenten op motorfietsen die door de straat komt. Het prachtige ritme wordt geroemd en ook de oceaanblauwe kleur. En hoe de zon daar op schijnt. Met name op het koper op hun uniformen neem ik aan. Grappig…

Door golventop laat ik omhoog me tillen, En 'k zie de verte parelmoerig trillen, En 'k voel me toekomst, ben, wat eens zal zijn; En laat de glazige afgrond neer me glijden, Dan zie 'k schemeren langverzonken tijden, En 't diepst verleden voel 'k bestendig mijn.…

zag 'k de toekomst, die 'k als kind mij dacht, Verwerklijkt, licht in vreemd welvende nacht; Weer zag 'k, zelf jong, jong die 'k had liefgehad: Tot me uit mijn grot joeg met heersende gong Mijn regisseur weetgierigheid, en 'k sprong De parabool op, Kant, de Oepanishad…

'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan, en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.…

Zo lees 'k, als voor een hele nacht de zon Verreist, aandachtig langs de horizon Zijn afscheidsgroet in gouden hieroglyph; En 'k voel verwaarloosd me en teleurgesteld, Als 'k niet, letter na letter, heb gespeld, Voordat 'k naar bed toe ga, een zonnebrief.…

'k wil je verhalen van al die mooie momenten die we samen mochten beleven. Moet je gaan? 'k wil je vragen, neem alles in gedachten mee waarheen je ook gaat.…

‘k heb je lief, jij, die duurzaam de mijne bent zonder mij ooit te bezitten. ‘k heb je lief, jij, die niets van mij verwacht, niet op me wacht, niet naar mij vraagt maar altijd ‘bent’. ‘k heb je lief, jij die mij niet kwetst, niet met mij breekt, nooit om mij smeekt, me niets ontneemt.…

'T is alles tevergeefs: nu weet ik al, Dat 'k dan, mijn hartje, niet begrijpen zal, Hoe 'k jou geen liefde gaf, mijzelf geen rust; Zelfkwellend zal 'k je, herrezen, zien staan, Jong, als toen ik 't geluk voorbij liet gaan, Die eene nacht, toen 'k je niet heb gekust.…

Zo lees 'k, als voor een heele nacht de zon Verreist, aandachtig langs de horizon Zijn afscheidsgroet in gouden hieroglyph; En 'k voel verwaarloosd me en teleurgesteld, Als 'k niet, letter na letter, heb gespeld, Voordat 'k naar bed toe ga, een zonnebrief.…

'T is alles tevergeefs: nu weet ik al, Dat 'k dan, mijn hartje, niet begrijpen zal, Hoe 'k jou geen liefde gaf, mijzelf geen rust; Zelfkwellend zal 'k je, herrezen, zien staan, Jong, als toen ik 't geluk voorbij liet gaan, Die ene nacht, toen 'k je niet heb gekust.…

Thuis heb 'k niet gepraat Over 't konijntje, maar 'k wou niet meer lopen, Omdat 'k dan huilde, aan die kant van de straat. Nu zou 'k me zo'n konijntje kunnen kopen, Maar 'k word zelf grijs. Want alles komt te laat.…

wat als niemand je tranen ziet wat als je wil huilen en je hebt geen plaats om te schuilen 'k heb m'n tranen weggestopt, heel diep wat als niemand je helpt 'k verberg mij veilig in mijn schelp 'k word zo moe van al dat vechten 'k dwaal rond in mijn lege leven en heb zin om de strijd op te geven…

'k ga met je mee bereis gedachten kwetsbaar open 'k ga met je mee hoe wankel ook het evenwicht je bent een zeepbel die vandaag geen hand verdraagt ook geen die streelt en zwijgend spreekt maar toch... 'k ga met je mee verpakt en ingepakt vertraand betraand vermoeid en moedeloos 'k ga met je mee…