Alle inzendingen over Lonneke

Dat Lonneke Slöetjes (30) haar loopbaan heeft beëindigd betekent verdiende rust voor Lonneke maar een zeer ernstige tegenslag voor de ambities van het Nederlandse vrouwenvolleybal. Zonder superspeelster Lonneke lijkt een top-3-positie op internationale toernooien praktisch uitgesloten.…

Veel zal afhangen van de vorm van Lonneke Sloetjes, in wier standvastigheid, inzicht en slagdynamiek ik heel veel vertrouwen heb.…

De nederlaag in Ankara tegen de Turkse vrouwen kwam niet door Lonneke Sloetjes die een redelijk niveau haalde. De services van Nederlandse kant waren onvoldoende. Men had geen antwoord op het variabele spel van de Turkse aanval, die met tips over het Nederlandse blok heen onze aanval én verdediging lam legde.…

Hier staan we dan jou hand tegen de mijne je bent als een droom zo onvoorspelbaar alsof je straks zomaar weer verdwijnt Ik geniet elke seconde van je aanwezigheid ik lach en staar in je mooie ogen Maar het liefst neem ik je in mijn armen en houd je stevig vast maar geen woord er wordt niet eens gefluisterd Je lijkt zo onbereikbaar…

Afgewezen las zij het bericht, niet van plan het op te geven, Tot hij zou zijn gezwicht!…

Van verre komt hij aan, Stilletjes grijpt hij naar mijn hand, Een mooie zwarte zwaan.…

Vol paniek en angstgevoel, Zat ik hijgend op de trap, Een ellendig voorgevoel... Plots stond hij daar, Met in zijn hoofd wat woorden, Voor praten was hij nog niet klaar, Het waren mijn ogen die hem stoorden, Kansloos zocht ik naar 'n blik, Een blik die mij ontvangen zou, In de stilte, die alles zei, Bekwam ik van de schrik, Het was verdomme…

Terwijl je irritant tevreden, lachend in die stoel zat, Analyseerde je mijn verleden, En wist je, met jouw "weten", exact hoe alles zat, In je arrogantie en behoeftigheid, Zag je jezelf als medicijn, Je boeide mij in mijn afwezigheid, En je maakte me toen klein, Na een dag zag ik het, Doorzag 'k het helemaal, Weg met die hoge pet,…

Hun leegten vulden elkaar, Vulden elkaar met het hoofd, Voor beiden was de liefde waar, Ze hadden het elkaar beloofd.... Soms doorzien ze nu hun eigen spel, Maar verwikkeld en verslaafd, Blijven zij toch een stel, En de "verstrikkingswet" gehandhaafd, Zo leefden zij samen lang, Lachend en weinig pratend, De illusie werd erg wrang,…

Hij liep me na, Bestuderend door een vergrootglas, commanderend waar ik bij sta, Totdat alle liefde van mij dood was, Geobesedeerd door de destructie, Nam hij me alles af, Door de jaren.. geen reductie, langzaam werd t erg donker.. waar ik mij begaf, Enkel door 't kijken en bestuderen, Door alles in mij te haten, En door al zijn controleren…

Ik word wakker van de schrik, Met in mijn hoofd zijn naam, Geobsedeerd ben ik door Nick, Pijnzend kijk ik uit het raam, Oud gevoel deed zich ontwaken, Na kort heen en weer gepraat, Woede was aan de oppervlakte aan 't raken, Met alles in mij dat haat, Onzeker was hij, met een grote mond, Hij wist immers al wie hij zelf was, Jammer dat…

Ik ken mezelf echt helemaal, Ik ben en geef echt, Ik geloof niet meer in "t verhaal", Geen illussie waar ik nog aan hecht, Mijn liefde is puur, Onvoorwaardelijk en vrij, Ik leef in het hier en nu... niet met 't uur, Dat is de onzelfzuchtigheid in mij... Ik ken geen strijd, Vertrouw me maar, Ik heb alle tijd, Want ik ben echt WAAR…

Bij De Volkskrant TECH staat boven een artikel van Laurens Verhagen en Lonneke van der Palen: ‘Even internet een tandje lager.’ Een applaus is hier op zijn plaats. Een ’Lang leve Maarten Wolzak’ mag niet ontbreken. Geloofd zijn ook de middelbare scholen die mobielvrije dagen invoeren.…