aan de rand van een
afgrond
achter het hekje
kijk je me nog een keer aan
nog maar een stap
vallen
naar het onbekende
heel ver weg
ik hou je vast, heel stevig
je wil het niet
je zegt het is daar mooi
laat me los, ik ga
je trekt steeds harder
ik hou je niet meer
ik kan niet meer
geef me even rust
maar dan val je…
Omdat je weet van mijn gevoelens
mag ik niet te dicht bij je komen,
hou je me op een veilige afstand
en mag ik alleen maar van je dromen.
Omdat je weet van mijn gevoelens
kan ik niet thuis bij je komen,
slapen we nu definitief apart
en mag ik alleen maar van je dromen.
Omdat je weet van mijn gevoelens
probeer je me nog in te tomen,
beloof…
Ontembare pijnen borrelen op vanuit je ziel
vullen je met hun luid geschreeuw
een minuut lijkt wel een eeuw
wanneer de walging je overviel
Je ziet geen zin voor je bestaan
omringd door luxe en consumptie
zie je voor jezelf geen functie
- binnenkort is het gedaan
Dan ga je weg van al die pijn
en ontvlucht je elke schijn
Je voelt je nooit…
Wat begon als een onschuldig lijkend griepje bleek na maanden toch geen simpel griepje te zijn, nee het was erg, erger dan iedereen had verwacht. En zo kreeg ze te horen dat de kanker al in vergevorderd stadium was.
Niks meer aan te doen zei de arts.
Niks meer aan te doen? Een verkoudheidje, een griepje, een kuurtje dat niet aansloeg en dan dit…