Alle inzendingen over der

Wie a zegt, hoeft niet b te zeggen. Hij kan ook inzien dat a fout was.…

Het geloof in God is niets anders dan het geloof in de mens, in de oneindigheid en waarheid van zijn wezen, in zijn absolute vrijheid en onbegrensdheid.…

Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten, met, aan mijn tafel, de twee-broederlijke gasten: Liefde die glimme-lacht en Troost die woordloos treurt, - zij zien mij beiden aan bij lange wissel-beurt aan 't laatste levens-maal dat wij gezaêm genieten en laten, uit de kelk van hunne handen, vlieten het welkom-water, dat het stof der reize…

De mens heeft twee benen en twee overtuigingen: een voor als het goed gaat en een voor als het slecht gaat. De laatste noemt men religie.…

Een Nederlander maalt evenveel om cultuur als een pissebed om zonlicht.…

De weg van het hart gaat door het hoofd. Ook de liefde maakt hierop geen uitzondering.…

Waarom moet een meisje blozen Als zij 't woordje liefde hoort? Waarom moet zij kunstig veinzen Als de liefde haar bekoort? Is de liefde dan onedel? Is ze een grove, lage drift, Die de grote mens vernedert? Voor de wijsheid…

Arm moedertje is zo allenig, Arm moedertje is zo bedroefd, De Vader, Die zij dankte, Heeft haar zo zwaar beproefd. Zij staart in ’t verlatene wiegje, Op ’t speelgoed nog zwervend in ’t rond; Daar ligt zijn popje; zij kust het Met bleekbestorven mond. Haar armen zijn ledig, zo ledig! Weg, al haar levenslust! Haar huis…

Die ik het meeste heb liefgehad,- 't Was niet de slanke bruid, met wie 'k in 't zoeter leven Mocht dwalen op het duin en dromen in de dreven, Wier hand hand mij leidde op 't rozenpad; 't Was niet de jonge en teedre vrouw, Die, goede genius, mijn hart, mijn huis bewaakte, Die mij het leven, ach, zo licht en lieflijk maakte, Met al de rijkdom…

Het knaapje sluimert! maar de moeder aan zijn sponde Bespiedt de onvaste rust van ’t krank en lijdend kind; Ach, hoe dat hoofdje gloeit! ’t Is alles stil in ’t ronde, Doch in heur ziele niet, die vreest, zoveel zij mint. O God, waar hier op aard wel ’t innigst wordt gestreden?.... Aan ’t kinderziekbed, Heer! Daar buigt ook ’t twijflend…

Lente lacht in onze dalen! ’k Durf niet treden in mijn hof, Vol van geuren, kleuren, stralen, Zonder liedeke van lof. Met de takken, met de knoppen, Lopen al de meisjes uit, En de jonge boezems kloppen Voor de milde Lentebruid. Vreugde, liefde, trooste, zegen Brengt zij in haar bloemkorf mee, Al haar vrienden aêmt zij tegen…

Een mens is de mens toch altijd nog liever dan een engel.…

De grootste straf voor mensen die zich niet met politiek bezig willen houden is dat ze geregeerd worden door mensen die zich voor politiek interesseren.…

Toen bliezen de poortwachters op gouden horens, buiten daar spartelde het licht op 't ijs, toen fonkelden de hoge bomentorens, blinkende sloeg de Oostenwind de zeis. Uw voeten schopten omhoog het witte sneeuwsel, uw ogen brandden de blauwe hemellucht, uw haren waren een goudgespannen weefsel, uw zwierende handen een roôvogelvlucht.…

Bijna al mijn vrienden zijn atheïst, en ik ook. Om een moralistisch wezen te zijn, heb ik geen hoogste, heilige scheidsrechter nodig.…

Als gij mij leest, dan moet gij mededichten, En algeheel in mijn gedicht opgaan, Het moet gelijken op een zelf-verrichten, Alsof niet ik, maar gij het had gedaan. Gij zult tevreden zijn, en ziet het aan, En blijdschap zal uw dichtend oog verlichten; - Het is een kleinigheid, een vers te dichten, Al lezende, is het in u ontstaan. Ik las het…

Ideeën komen voort uit iets dat groter is dan de persoonlijke mens. Niet wij zijn degene die hen maakt, maar wij worden door hen gemaakt.…

Wat verwoest vriendschap en liefde? Hebzucht bij prominenten, arrogantie bij wetenschappers, schaamteloosheid bij vrouwen en onwaarachtigheid bij mannen.…

(Wijze: Phoebe Qui Mesme Jour Etc.) Als ik in mijn gedacht’ Der scheps’len aard doorschouw, ‘k En vind geen meerder macht Als ’t vermogen van de vrouw, Die met haar gezicht ’s Mans moed* verlicht Van haar* last, van haar leid* Van haar smart, van haar smaad, Van haar kwaal, van haar kwaad, Van haar hoon, van haar haat, Die zich ter vlucht…

Kon ik eens recht* bedwingen Mijn vliegend wild gezicht*, Maar ik misbruik deez’ dingen, Daarom is ’t hart zo licht*: ‘t Lust altijd naar wat vars*, Verandering is goed, ‘t Nieuw maakt mij ‘t oude wars*, ’t Veranderen is zo zoet voor een die ’t doet, dat werd ik vroed* door wankelbaar gemoed. * recht = goed * mijn vliegend wild gezicht…

(bij een rondedans, op de wijze van 'Hansje sneed dat koren was' etc.) Ik zie je wel, al ga je snel U in het bos vertrekken*. O maagdeken, uw klaar’ aanschijn En kun di* niet bedekken. Voor die u mint, mijn lief! Ik bin ’t*, Ai, wendt uw snelle voetjes! En is ’t uw wil, zo sta wat stil Of ga tenminste zoetjes*! Laat mij toch iets verwerven…

Onze belangstelling ... is gericht op de retrospectieve vraag naar de oorspronkelijkste zin waarmee de meetkunde ooit is ontstaan en sindsdien als eeuwenlange traditie bestaan heeft, dezelfde zin waarmee ze nog voor ons bestaat en in verdere uitbouw levend blijft.…

Lente lacht in onze dalen! ’k Durf niet treden in mijn hof, Vol van geuren, kleuren, stralen, Zonder liedeke van lof. Met de takken, met de knoppen, Lopen al de meisjes uit, En de jonge boezems kloppen Voor de milde Lentebruid. Vreugde, liefde, trooste, zegen Brengt zij in haar bloemkorf mee, Al haar vrienden aêmt zij tegen…

Zorge, zorge, bouw mijn huis, Timmer, timmer, timmer, Eerst uw kruis, dan uw huis... Ach, een huis voor immer. Zorge, zorge, weef het kleed dat de dagen spinnen. Eerst het leed, en dan het kleed. Ach een kleed van linnen. Zie, de nacht is zwoel en zwart. Sluit mijn ogen, zorge, Eerst uw ogen, dan uw hart... Heeft mijn hart geen morgen…

Wat de rest van ons alleen onder de invloed van mescaline ziet, is de kunstenaar van nature in staat te allen tijde te zien. Zijn waarnemingsvermogen is niet begrensd tot wat biologisch of sociaal bruikbaar is. Een klein deel van de kennis die tot de Volledige Geest behoort sijpelt langs het reducerende ventiel van brein en ego in zijn bewustzijn. Het…

Wanneer de slangenkracht het hoogste chakra bereikt, ervaart de yogi de vreugde van het opperste bewustzijn van Brahman, het onvernietigbare,absolute bewustzijn van het universum.…

Dat wat boven is, is als wat beneden is, en wat beneden is, is als wat boven is, aldus zijn de wonderen van de Ene tot stand gebracht.…

Als iemand alleen goed schrijft wanneer hij dronken is, zal ik tegen hem zeggen: 'Bezat u.' En als hij zegt dat zijn lever daaronder lijdt, dan antwoord ik: 'Wat is uw lever? Een dood orgaan dat leeft zolang u leeft, maar de gedichten die u schrijft leven eeuwig.'…

Haar schrijfslavin, Greta Seghers, heeft verklaard 'dat ze nooit echt van iemand heeft gehouden'. Ik vrees dat dit de enige niet-leugen in het hele boek is.…

En schuin achter de richtende gestalte van de Verlosser zal men ontwaren de grijze, wijze figuur van den Leermeester, aan wiens boezem zal rusten zijn Bussumsche vertrouweling, Sint-Frederik-Martelaar, die vanuit de duizeling-wekkende hoogte van dien wand op mij neer zal zien met een blik of hij wil zeggen: 'Ai, ai, ai, jonge vriend, de druiven zijn…