Ik zie hoe hij breekt
Onder het verdriet dat ze hem gaf
Hoe iedereen hem een hart onder de riem steekt
Zelfs goeds van buiten af...
Ik probeer de situatie voor hem te schetsen
Want die ken ik zelf maar al te goed
Maar ik kan uren tegen hem kletsen
Het lijkt of het niets uitmaakt en niets doet.
Ik zeg hem dat hij het leven op moet pakken…
Vanavond heb je me echt verrast
Dit had ik niet durven te dromen
Dat jij zomaar na al die jaren…..
Weer eventjes langs zou komen
Weet je zoals je nu naast me zit
Precies op het juiste moment
Voel ik weer die verbondenheid
Ik ben zo blij dat je er even bent
Ik heb ooit zoveel van je gehouden
Daardoor zal ik je nooit vergeten
Vanavond heb…
je hebt me van mijn hart bestolen
jaren gelee heb je het verstopt
alleen voor jou heeft het geklopt
als je het daartoe had bevolen
je hebt me van mijn tikkertje beroofd
wist mij hartloos te verblinden
ik droomde ‘t zelfs niet terug te vinden
trouw heb ik mijn leven beloofd
te lang zijn wij al geen beminden
te veel heb ik me uitgesloofd…
Ik wil je zo graag bij me hebben
hier waar ik me thuisvoel
zo veilig en zo warm bij me
zo dichtbij je toen was
wil je komen en wil je blijven
tot het einde van de tijd
zoveel energie kan je me geven
zoveel kracht kan je uitstralen
wanneer ik me verlaten voel
zie ik je voor me
je haalt me eruit, je haalt me in
het leven, en daarom
wil…
Minuut tot minuut
in al die dagen gaan ze zo
hopeloos langzaam voorbij
als een bijna opgebrande kaars
met een lont zo zwart
van al de tegenslagen wacht ik
wacht ik rustig op de volgende
minuut
waarin jouw gezicht even
zal oplichten door iedereen heen
en mij al nee schuddend met je hoofd
de boodschap kort overbrengt
er is nog geen licht…
Wanneer was het definitieve moment dat ik de liefde voor mijn zestien jaar oudere erudiete hospita verloor, vroeg ik me af terwijl ik een oud gedichtenboek bekeek met op de eerste bladzijde een opdracht van Emma Petronella. Ze had me de liefde voor poëzie bijgebracht. Ik vroeg me af of die liefde er zonder haar ook zou zijn gekomen? Waarschijnlijk wel…
Ik kan geen afscheid nemen van je
er kan geen knopje zomaar uit worden gezet
je blijft toch altijd bestaan in mij
niets kan zomaar verdwijnen uit me
een zucht is niet genoeg om het gevoel
weg te laten waaien
geen gedicht is goed genoeg om de grootste
kracht van de liefde te beschrijven
om het afscheid normaal te laten verlopen
het is moeilijk…
Ik wil geen geld
Ik wil geen roem
Ik wil jouw liefde
daar kan ik meer mee doen
Ik wil geen pracht
Ik wil geen praal
Ik wil alleen jou
dan heb ik het allemaal
Ik wil geen zilver
Ik wil geen goud
Ik wil jouw hart
de rest laat me koud
Ik wil geen presentjes
Ik wil geen cadeaus
Ik wil jouw warmte
omdat ik jou boven alles verkoos…
0
Bezig met laden