Ik dronk
op de liefde
gouden bergen
glinsterende torens
je zei nooit
wat je dacht
ongeboren woorden
in je ogen geschreven
te prematuur
om te bestaan
een luchtkasteel
aan gruzelementen
ik lijm
de scherven
hef het glas
op wat nooit was
drink en vier
het leven…
Ik heb een vaasje, een heel klein vaasje, platvoetend tuut het glazig in rechte lijn in de kast. Soms komt het daar uit, een roos, chrysant of gerbera heeft mijn vaasje dan nodig om uit de verf te komen. Het lijkt wel of mijn vaasje dat weet, een enkele bloem schittert in glas.
Ik heb een glaasje, zwarte voet en steel, gedraaid doorzichtig voorzichtig…
0
Bezig met laden