Dit schetst, denk ik, de psychologie van het gordeldier. Het is een groepsdier, een kuddebeest met een kuddegeest, daarbuiten aan de wilde spinnen overgeleverd. Daarom is het gordeldier onverzoenlijk en hangt het theorieën aan die het eigen gordelgelijk dienen. En daarom vecht het mee tegen andere gordeldieren, tot de dood erop volgt.…
waarin je droomnacht
smelt tot kwik zwaar naar
je navel lik het lood tot in je schoenen
strompel 's nachts als schaduw
van een gordeldier de grachten rond
en rond rondom de borsten van de
stegen stad als zilver zwijgen stappen
steen en staal.…
Een twijfelgeval blijft het gordeldier, omdat dit voortdurend in en uit loopt. Dit dier wordt echter zelden gegeten, wat te wijten is aan de slechte verkrijgbaarheid.…