Onze adem
dwarrelde eens wulps
langs de vergeten naschokken
van het dooiseizoen
Eindeloos geboeid
knielde je om 't geluid
van 'n landend vlokje
vast te kunnen leggen
maar je was teleurgesteld
in de vorst
ondertussen slokte
't lentefrisse gras
je blijheid gulzig op
Eigenlijk
had de zon toen
wijslijk haar gom gebruikt
gelukkig…
Ze draagt bloemen
die niet meer zouden kunnen
maar haar wiegen wekt
roosjes en ander lief blad tot leven,
haar jurk en ik kleuren ervan
Geen wasmiddel kan daar tegenop…
I
ik heb de eieren gevonden
onder de aprilklokjes
opgeslokt in het lentefrisse gras
waar je nederig als een dauwbloem
onze bedjes schikten
ver van de plooien
die de winter achterliet
het verband mocht eraf
en nu de huid schoon is
kan het licht alleen maar raken
II
een vlinder heeft het gegeven
het jawoord mocht er zijn
een gekleurde…
0
Bezig met laden