Vlak voor het einde
heb ik gevraagd
of je nog wakker was
de deur op slot had gedaan
en de kat naar binnen had gelaten
Ik wist al dat je
je ogen zou sluiten
en de onverschilligheid in je hart
zou voeden
Ik heb je uit bed getrapt,
de trap af, de deur uit!
Daaaag, donder maar op,
dit was het, tabee!
De kat glipte langs
mijn blote voeten…
Je moet nooit het vermogen verliezen om ergens laaiend enthousiast over te worden, noch om iets afschuwelijk te vinden. De allerergste houding is die van onverschilligheid, laksheid en zelfgenoegzaamheid. Wie niet meer geraakt wordt door wat er hem heen gebeurt, is geestelijk zo goed als dood.…
0
Bezig met laden