Alle inzendingen over rem

Ik rem in mijn zinnen ik rem in mijn woorden en ik rem in mijn uitlatingen. Wat wil je horen? Wil je de waarheid echt horen? Dan vertel ik je dat wat we nu zijn niet echt is zoals ik het graag zou zien. Ik zou in je armen willen liggen. Dan zou ik uren tegen je aanpraten en al mijn gedachten met je delen.…

Ik ben deze week even heel erg van mezelf geschrokken. Heeft u dat ook wel eens, dat je iets denkt dat je eigenlijk niet mag denken? Ik had dat even toen ik hoorde dat Oekraïne bereid bleek te zijn het 28-puntenplan van Trump in overweging te nemen. Ik dacht namelijk op dat moment: “Nee, het zal toch niet waar zijn, straks gaan ze nog akkoord ook en…

Weg met pixels, projectietoestellen! Was ik maar aan de andere kant van de evenaar. Zou mijn kompas zich vanzelf naar de zuidpool richten. Zuidpool: die van de pinguïn, vogel in duikerpak die het eigen lichaam als slee gebruikt om over de hard geworden winter te glijden. Vogel die liever zal zwemmen in het donker onderwater dan vliegen…

niet rem niet - Je voert je bruid naar Texas heen de negers hebben dikke lippen de negers hebben dikke rode lippen en alle dominee's zijn goed Als je van het meisje van Milwaukee houdt van haar houdt ram rem de trem ram rem…

Wat velen voor gebruikersvriendelijkheid aanzien, is meestal een dun laagje vermeende kunstzinnigheid die de beginner op weg helpt, maar juist een rem is voor de gevorderde gebruiker.…

Politici, gedreven en ad rem Proberen ons hun visie uit te leggen Terwijl ze allemaal hetzelfde zeggen Ik ben immuun geworden voor hun stem Zo wordt de kiezer tot een twijfelaar Maar straks is het college wel snel klaar…

God, wat mis ik hem, ik voel mijn hart zakken met vaart zonder rem. Ik mis zijn bruine ogen, die altijd zoveel tegen me logen. Ook al is hij nooit eerlijk geweest, hou ik toch van hem het meest...…

Omgeven door verbrandde lucht van leven op de rem. Kluisters van fatsoen verlammen het reiken naar, de trommel vol geneugten en de strijdlustige vlam sterft als de drang naar vrijheid wordt gesmoord.…

Van die machteloze toestanden die je op de rem zetten, wat zeg ik: de noodrem als het ware? Dat er dingen - nare dingen gebeuren waar je niets tegen kunt beginnen?…

Warmte in jouw handen Warmte in je stem Warmte om te verwarmen Warmte, zonder rem Warmte in een klank Warmte in een blik Warmte in een oogopslag Warmte, ik slik Warmte om te geven Warmte in een gebaar Warmte om te voelen Warmte, geven om elkaar…

Hij had mij ongetwijfeld uitgedaagd en nauwelijks verwacht dat ik ad rem zou zijn.....…

Raad mogen verordeningen geven maar uw remedia staat hulpeloos Sedert het beschrevene mij verkoos word ik in afzondering verdreven Zelfs zonlicht heeft verlaten dit gelaat verloren heeft elke uitweg mijn pijn Zoekend naar wat zand in deze woestijn betreur ik alleen mijn verbannen staat Verhoor mijn woordenloze gebeden haar bijzijn doet…

Copulatie is goed voor de wereld als de rem maar wordt gebruikt. Of condoom of ander voorbehoedmiddel. Anders ruiken rechtse politici onraad. Waarschijnlijk voor een deel nog terecht ook. Dat zou mijns inziens jammer zijn, daar we uiteindelijk állemaal wel beter (horen te) weten...!…

weet je ik val een beetje op je op je ogen op je stem op je grappen zo ad-rem weet je ik val een beetje op je op je trui op je jas op je wat slepende pas weet je ik val een beetje op je als je je haring hapt ik denk wel dat je het snapt en zo niet, heb ik pech, een beetje, maar weetje... ik val op je!…

Ik kijk liever naar de herhalingen van 'Toen was geluk heel gewoon', waarbij vriendje Stokvis zo humoristisch ad rem is, dan naar 'Derrick', waarbij ik steeds de terechte satire van Jiskefet voor me zie. Liever die dikke pens van Gerard Cox dan dat oeverloze gezever van Herr Derrick!…

het is de pijn het mes het bloed die haar steeds doen vluchten in dromen weg van hem het is de wijn de fles de gloed die haar hart doen luchten te komen zonder rem het is de geest het glas het rood die haar steeds doen huilen in schokken verspilde kracht het is het beest de as de dood die haar laten schuilen voor brokken…

Onze fantasieen zo vrij, geen rem Je leuke grappen, fijne stem Alles samen delen, vreugde en verdriet Maar bestemd voor elkaar waren we niet Wachtend tot wie de ware het eerste vond We braken huilend het draadje wat ons bond O zo verslaafd waren wij, aan elkaar Maar we moesten kappen, voor haar…

De twinkling in mijn ogen, Mijn rem in te gedreven, De stroming door mijn alles, En toch niet meer mijn leven.…

Gedachten stromen zonder rem wie ik ben wat ik wil stil Woorden zonder reden noch doel geluidloos gaan zij hun gang ik wil het stoppen en verstoppen het benauwd en maakt mij bang Ik wil krijsen gillen het razende bloed in mijn donder stillen Ik wil zoveel maar ben gebonden met handen en voeten aan gedachten het verwachten…

Om zich te beschermen als hij zich bedreigd voelt als hij alleen wil zijn vouwt de mens zich ineen Als de mens zich prettig voelt klapt hij open haalt zichzelf van de standaard en rijdt volle kracht vooruit Als men te hard rijdt kan de rem gebruikt worden De bel als communicatie een gevoel dat men wil delen De bel kan mensen ontvouwen…

Waar geluk slechts een onbereikbaar ideaalbeeld is als een snelle flits in een ooghoek ongrijpbaar als eeuwige jeuk buiten handbereik Waar de hellende weg in de chaos van de doolhof in het volle hoofd leidt richting het dal met het zwarte gat Trap ik voluit op de rem schakel ik achteruit rukkend aan de handrem maar is het…

Wees toch niet zo boos als je denkt dingen te denken die niet zo zijn maar alleen bestaan in jouw hoofd wees toch niet zo bedroefd als je denkt dingen te voelen die je niet hoeft te voelen in je hart wees toch niet zo ad rem als je denkt dingen te moeten zeggen terwijl je die juist moet zeggen in gedachten wees toch niet…

wit lakentje, wit lakentje onder warmblauw dekentje tussen knusse grijze wandjes van mijn kinderwagentje ik voel de wieltjes gaan onder het rijdend bedje dat mamma voorduwt over straat de weg naar mijn bestaan hoor ik haar zachte fluisterstem schommel lekker kleine schat van mij mag het nog jaren duren maar op elke rit volgt ook een rem…

Weer ben ik alleen Weer voel ik pijn Weer baal ik Niet als anderen te kunnen zijn Weer eenzaam Weer afgewezen Weer niet goed Afgedaan Weer een snee in mijn arm Weer bloed overal Weer totaal in paniek Ik zit in de val Wanneer leer ik leven Wanneer houdt het op Waar zit de rem Wanneer ga ik kapot…

gister overleden in faucon onze grote bankier onder den uyl geroemd als fries en zuinig bij DNB als 'dim wim', bonvivant en luimig met gretta vlagde hij palestina in 't vizier minister zalm trok meteen ad rem de wijze les: dankzij wimpie duis' is d'euro 'n groot succes…

van haar donker bruine ogen en van haar vermogen blijheid te scheppen in mijn bestaan ik houd van haar zwart golvend haar dat een gelaat omzoomt waarvan nog geen enkel mens dan ik ooit droomt ik houd van haar warme huid die geurt als het verse kruid en eerste bloesem in de lente ik hou van haar heldere stem die altijd kwettert zonder rem…

Maar 'tot de dood ons scheidt' vormt ook een rem die ons beangstigt. Op dun ijs kun je niet zo maar een momentje stilhouden. Eeuwige verbintenissen beperken de wendbaarheid die de toekomst zo nadrukkelijk van ons vraagt.…

Het gerinkel van een bel, mannen op zoek naar Le Courbusier, Rem Koolhaas, Van den Broek & Bakema. Over welke namen hebben we het hier? Kunnen in een ruimte werelden zo verschillen dat er sprake is van opruiming of ruimtegebrek?…

Zoals wij daar lagen met takjes en twijgjes nabij een bosrand zonder vragen het stuifzand dwarrelde blij Minuten die zich moeiteloos plooiden in een waar geworden droom de ranke grassprietjes tooiden het spel zonder rem, zonder toom Een roek kwam en streek neer in het geschilderde licht van de dag zag goudvinkjes getooid zonder veer en…

ik voel de brok in mijn keel de snik in mijn stem nog even en het word me teveel ik heb geen rem laat al mijn gevoel naar boven komen ervaar het oprecht voel weer de pijn door me heen stromen nadat je je laatste woord hebt gezegd waarom moet ik nu weer huilen? is het verdriet dan nooit op?…