Zij zaten aan de zachte tafel
op het ovale terras
hij ademde saffraandraadjes
zelfs de zon speelt er graag
Zij dacht aan blauwe riddersporen
en hoe de tijd zal barsten
Rond de kerktoren zwermden kraaien
hij zei; ze overleven ons
ach, weten is een erfenis
een scheef gevoel
aan de voet der dingen
mag ik verdwijnen wat
ik drink is op jou…
zijn druppels glanst aan Zonnedauw
walst sierlijk het Juffertje in ‘t Groen
met een rood blozende bol Pioen
die lacht naar de grote Bereklauw
Afrikaantje bespeelt als ‘n fanaat
een fijnbesnaarde Akkerviool
de ranke Florentijnse Lis
blaast trompet op een gele Narcis
de vrije Meiklokjes klinken frivool
Jonkvrouwviolier volgt het Ridderspoor…
de mildheid van de regen
is nog even weggebleven
de pruim schudt zijn takken
en kijkt meewarig de heg voorbij
fluitekruid wuift wit
terwijl riddersporen star
onbewegelijk roestbruin
met hun ijzige blik verdrogen
boerenwormkruid gele teint
bundelt zijn knopjes
druk insekten werend
verlangend naar de zon
tegenover deze natuur
huilen…
Al zoekend op internet kwam ik bij diverse groothandels terecht die ze distribueren onder de naam 'textielpins' of 'riddersporen'. Ik houd het op plaxina, mooier, makkelijker en zeker origineler!…
De Dieffenbachia en zijn Wilde Wingerds bekogelden hem met Granaatappels en wilden hem net een Knolbegonia verkopen, toen de Wandelende Jood, die zijn Riddersporen dik verdiend had, hen met zijn Berenklauwen versloeg en verjoeg naar een bos vol Venijnbomen en Treurwilgen.…
1.195
Bezig met laden