daar in de bushbush
van het tomatenwoud
hij plukte in een roes
fluitend frisjes in de kout
recht toe recht an
tomaten d’r af
einde van ’t pad
mand leeg in de krat
daar was laaie lien
groen in boezeroen
met tieten nog van toen
die je zo kon zien
de losse borsten van laaie lien
hij hoefde nooit te zeggen
laat je tieten effen zien…
Jaren geleden op de fiets door Het Gooi over de hei bij Laren in de lente werd mij iets fenomenaals schrik- om niet te zeggen afschuwwekkends met een shock gewaar. Een gewaarwording die zich traag en in fasen als komend ver van buiten in mij schoksgewijs voltrok. Bij de verklaring later kon ik niet om de factor ontkenning heen. Mijn leven ging eerst…
0
Bezig met laden