Ze rust daar als een punt van leven tegen het glas, een miniatuurreiziger die even pauzeert tussen hemel en kamer. Haar vleugels trillen nog zacht in het bewolkte licht, alsof ze een boodschap draagt die te licht is om in woorden te bestaan. Buiten strekt de wereld zich uit in wind, regen en ruimte; binnen heerst de besloten vredigheid van het huis.…
Het is een oude vraag die steeds opnieuw opduikt, alsof zij door de eeuwen heen fluistert vanuit een stilte die aan de taal voorafgaat: is God een persoon? Misschien begint het antwoord niet bij God, maar bij onszelf, bij de manier waarop wij proberen het onzegbare te vangen in contouren die ons vertrouwd zijn. Een persoon is immers een herkenbare gestalte…
Van muggen- zo bekent de Dalai Lama-
Wordt hij in zomernachten soms gestoord
Toch mept hij ze niet dood, daar dat niet hoort
En blijft hun hinderlijk gezoem een drama
Dus innerlijke vredelievendheid
Leidt met gemak tot innerlijke strijd…