Dagcolumns

Bejaarden, ze slenteren op het voetpad, lopen voor mijn voeten als ik gehaast ben, denken dat ze alleen op de wereld zijn. En ze hebben tijd. Ze hebben zoveel tijd. Ze moeten nergens meer zijn, want ze zijn overal al geweest. Ze bestellen vlees bij de slager en ze wandelen er zo traag mee naar huis dat het bedorven is tegen dat het op de pan ligt. En…

Vandaag 1 mei werd tot voor kort in brede kring gevierd als "Dag van de Arbeid". Voor mijn generatie vooral een feest door en voor de linkse arbeidersbeweging in al haar vertakkingen en stromingen. In communistische landen was het een nationale feestdag. Ter viering van de bevrijding van de arbeid uit de klauwen van het kapitaal. Ook al kreeg die…

Ze zijn de deur uit. Allebei onze kinderen. Hoewel de deur uit ? Onze dochter Barbara woont samen met haar vriend Martijn in Den Haag. Beide ouders wonen in Brabant. Meestal komen ze om het weekeinde op bezoek. Gezellig weekendje Uden zeggen ze dan. "Dan kan ik van mijn dochter en schoonzoon genieten" denk ik dan. Het is in huis zo stil nu hun…

Op Koninginnedag zie ik haar. De dikke koningin. Tegen de nok van ons tuinhuisje is zij bezig de eerste cellen te metselen. Zij legt de grondslag voor het stichten van haar staat. Alsof zij een uitgewezen asielzoeker was, verwijder ik haar met cel en al van het hout. Zij vliegt weg en kruipt door de kier boven de deur naar buiten. Na mijn daad kijk…

Gisteravond was ik op een bijeenkomst met een aantal nieuwe leden van de PvdA. Een van hen sprak mij aan. ‘Ik zag jouw thirty seconds of fame’. Ik keek hem verbaasd aan. ‘Fame?’ ‘Ja, ik zag jouw optreden op internet. Het congres is integraal uitgezonden door de NOS.’ ‘Aha.’ Ik heb inderdaad geprobeerd een amendement van Haarlem en eentje…

Iemand zei: "in de hemel doe je datgene wat je op aarde erg leuk vond maar niet genoeg hebt gedaan". Ik raakte in een gesprek verwikkeld over de hemel. De man stelde zich voor dat hij in de hemel door de natuur zou wandelen. Een ander hoopte op een zeilboot, op rustig water, zonnetje boven haar hoofd en een lekkere maaltijd erbij. Ik dacht…

Enkele keren per maand onderneem ik met een vriendin een lange wandeling door de natuur. Het liefst aan zee, daar waar de lucht open is en the sky the limit. Mijn vriendin is beeldend kunstenaar, en het duurt niet lang of wij bevinden ons midden in een vaak filosofisch getint gesprek. Nu was het voor de Grieken al een gegeven feit dat wandelen de…

Mooi weer en dan gewoon een stukje met de auto rijden op zondag. Mijn opa vond dat altijd geweldig. En ik verveelde me op de achterbank. Zwijgend, domweg naar buiten kijkend. Dvd, mobieltje, Nintendo of wat dan ook, niets was er. Zo’n ritje duurde eindeloos, want het tempo was net zo rustig als de zondag zelf. Een goede vriend die mij meeneemt pakt…

Vandaag twee weken geleden zette ik mijn enigszins moede benen neder bij een bank in een park te Amstelveen. Omstreeks een uur ’s middags. Monter gezeten keek ik om mij heen en ontwaarde de dame naast mij. Vrijwel meteen. Lang slank en sjiek. Zeker niet stokoud maar ook niet piepjong. Een persoonlijkheid elegant en interessant met eigenwaardige uitstraling…

Het is leuk. Volgens steeds meer jongeren. Eindelijk 16 jaar en wat doen ze? Ze zetten het op een zuipen. In een biertent of jeugdhonk. Mag ook bij mam in het tuinhuisje zijn. Ze gaan op kratjes zitten, zetten de muziek lekker hard en drinken maar. Het schijnt steeds vaker voor te komen dat kinderen zich in coma drinken. En dat het ziekenhuis eraan…

Als ik een dag heb geschreven, it’s a living, ben ik binnenhoofdig. Dat is iets anders dan in gedachten. Als je in gedachten bent, denk je gewoon na. Je let weliswaar niet goed op, maar je kunt elk moment ‘uit gedachten’ komen en meedoen met wat er om je heen gebeurt. Binnenhoofdig is meer een roes. Je bent niet meer in staat snel te reageren. Je…

Als moeder weet je dat je kinderen eenmaal het ouderlijk huis gaan verlaten. Dat gebeurt natuurlijk ook bij ons gezin. Maar dat ik er zo'n moeite mee zou hebben......... Voor zijn studie vertrok onze zoon ruim 3 jaar geleden naar Leuven. O, wat ging hij met tegenzin er de eerste keer naar toe. Na verloop van tijd wende het allemaal en kwam hij…

De zon stond hoog aan de hemel, de warmte straalde van de struiken af en het stof van het pad kringelde bij iedere stap om mijn voeten. De wind kwam uit het oosten, wat bestendig weer betekende. Zo anders voelde ik mij van binnen. Mijn auto staat al maanden te koop. Ik zit te wachten tot mijn lessen aan een instituut mogen beginnen. Ik wacht op…

We moeten dus dit jaar al meer gaan betalen voor de dokter en de tandarts. De zorg is alweer te duur geworden. Maar je kunt ook zeggen, het is de regering weer niet gelukt om de grootverdieners in de zorg én de farmaceutische industrie aan te pakken. En voor dat wanbeleid moet ik straks extra gaan betalen. Nou, ik weet er wel wat op. Ik ga gewoon…

Sommige mensen blijven altijd bij. De zondag overleden Piet Meerburg is er één van. Hoewel mijn contact met hem in tijd en belang weinig tot niets voorstelt. Ik ontmoette hem bij een overleg met het DB (Dagelijks Bestuur) van Stichting Onderlinge Studentensteun S.O.S.S. Kriterion. Niet toevallig. Piet hielp in de tweede Wereldoorlog joodse kinderen…

In Holland staat een kerk. Tegenover mijn huis om precies te zijn. De gemeente kleedt zich overwegend in zwart en grijs. Als de dominee met pandjesjas aan en met zwarte hoed op in het donker over straat wandelt, is hij onzichtbaar. De diensten beginnen elke zondag stipt om 10 en 19 uur. In de winter een extra dienst op woensdagavond. De duur ervan varieert…

De toekomst wordt gerestaureerd. Het is hoog tijd. Hij stond er bepaald somber bij. Gisteren zag ik een inspirerend programma over biomassa: een programma over hoe de chemische industrie samen met de argrariërs de problemen kan bestrijden. Energie en voedselproductie hoeven elkaar niet in de weg te staan. Eerst maak je graan – dat eet je op, maar…

Verheugend nieuws voor de NVM in het jaar van haar 8e lustrum. Want dit jaar werden in Spanje de tanden ontdekt van een Neanderthaler, die daar ongeveer 63.000 tot 64.000 jaar geleden geleefd heeft. Mooier nog, die Neanderthaler bleek reeds zijn tanden te poetsen en dat in een tijd dat er nog helemaal geen mondhygiënisten waren om mensen te vertellen…

We hadden een beetje mot met de bovenburen. Of als je het optimistisch benoemt, er was een discussie gaande over wel of geen bakfiets voor de deur. De bovenburen hebben namelijk twee kleine kinderen. En wij wonen beneden, met de ramen op straat, een bankje en de scooter voor het raam waar we zelf op uitkijken. Zo'n bakfiets is een mormel. Handig…

Ineens is er weer kleur op straat. De natuur schudt de winter van zich af, maar de mens ook. De veelkleurige shirts van fietsers zijn weer terug. Aan de overkant van de weg, maar ook vlak bij. Terwijl ik rustig fiets van huis naar mijn werk, flitst er weer eentje langs. Ik probeer heel even bij te blijven. Ik ben er niet op gekleed, maar met het lentegevoel…

De columnist was op weg en de wereld zou het weten. De rose cadillac Coupe de Ville 1967 gleed omstreeks half acht ‘s avonds door het Hollandse landschap over de A-4. Met een opzienbarende dame, Suze, aan het stuur. Vetrood van de lipstick en zwaar onder de oogschaduw. Volstrekt uit de tijd en – het moet gezegd - aftands gekleed. Haar minirokje was…

Elke dag begint met strijd. Je ligt heerlijk warm tegen haar aan. Maar dat besef je pas als de wekker dat verstoort. Wekker. Afgrijselijk woord. Wel heel treffend. Wekker. Want dat is ie – dat wrede apparaat. Maar we kunnen niet zonder, tenminste wij niet, ik niet. Zonder wekker zou ik m’n nest niet uitkomen. Zou er niets van de dag terechtkomen. God…

Van Middelkoop heeft niets achtergehouden. Ik vind het knap. Volgens NOVA van 3 april schijnt er een brief van de NATO geweest te zijn die in het bezit was van Van Middelkoop en waarin stond dat Nederland, als het niet door zou gaan met de missie in Afghanistan, eventueel ook een opleidingsmissie zou kunnen doen in compounds (een nieuw woord voor kampen…

Het lot van een schrijver wordt bepaald door zijn invallen. Het lot van elke kunstenaar hangt wellicht af van de mate van inspiratie en de kunst zich over te geven aan het wachten hierop, om zich daarbij volledig op het scheppen te richten. Iets maken wat er niet eerder was. De kunst is daarbij ook om het accent te leggen op het proces van het scheppen…

Jawel, daar zijn ze al, de proefballonnen in de vorm van bezuinigingsvoorstellen. Een fors aantal ambtenaren heeft keihard gewerkt en gerekend en komt met een grabbelton vol ideeën. En welk pakketje er ook uit gegraaid wordt, het zal hard aankomen en niemand ontkomt er aan. Dat wordt er steeds dreigend bij gezegd. Niemand ontkomt aan bezuinigingen…

Vroeger waren er geen regels. Er waren grotten, er was honger en er was loslopend wild. De mannen waren jagers toen, ze namen hun speer en liepen kilometers ver om een dikke buffel te doorboren. En daarna kilometers terug met hun trofee achter hen aan, de tong tegen de kin. Het leven was eenvoudig toen. Zolang er buffel was, was er geen honger.…

Wij mensen zitten met nooit op te lossen vragen waar we langs heen leven. Als we ons weten te gedragen. Een kwestie van cultuur. Voor wie mij eerder las weet: hier schrijft een man die dat vaak niet zo goed weet. Een milieuprobleem dat zich al vroeg deed gevoelen. Wij werden bang vormelijk opgevoed naar de doctor de pastoor de meester zeg maar iedereen…

De vijfjarige Niels klaagt over hoofdpijn. Dat deed hij wel vaker dus zijn ouders vermoeden niets ernstigs. Maar dit keer moet hij ook spugen. En weer. Als paracetamol en rust niet helpen, schakelen ze de huisarts in. Deze onderzoekt Niels maar vindt niets. De klachten herhalen zich. Pas maanden later lukt het zijn moeder om een neuroloog te consulteren…

Vorige week schreef ik over Machiavelli – vandaag over Balkenende. Kipling schijnt ooit over oost en west geschreven hebben: never the Twain shall meet, maar dat geldt ook voor Machiavelli en Balkenende. Maar dan om een andere reden. De een is al lang dood. Maar op een andere manier lijken ze elkaar te ontlopen. De stijve Zeeuw is ongeveer het…

We hadden afgesproken op de boulevard. Bij het grote schip voor kinderen, zodat hij er eerst zijn energie kwijt kon. Voor vliegeren is geduld en doorzettingsvermogen nodig, en dat heeft een kind van vijf doorgaans niet. Mijn neefje mocht zich dus eerst uitleven op het piratendek. Dat deed hij dan ook met volle overgave. Roodharig als hij is, spat zijn…