Dagcolumns

Het is zwoel op het benauwde af die zomeravond de 14e van de hooimaand juli. De prelaat rijdt over onverharde wegen in zijn sjees van het zilveren pastoorsfeest te Loon op Zand naar huize Gerra bij Haaren tussen Tilburg en Den Bosch terug. ‘Heer kunt u niet wat luchten, ik moet er zo van zuchten’ bidt hij, misschien ietwat oneerbiedig in zichzelf.…

Lekker zo'n mini-vakantie op de camping. Met z'n allen gaan we dus naar onze stacaravan. Zodra je zit in het mini-tuintje van je stacaravan dringt de sfeer van het boerenland in al je poriën. Je oogleden worden zwaarder en in je hoofd zweeft een zoete zomerdroom. Er is ruimte, tijd voor totale ontspanning. En een beetje gezonde inspanning. Voor…

Er was een tijd dat ik bij de ZINN werkte als programmeur. Ik weet nog dat ik op een zonnige dag langs de gevel van het gebouw fietste. Degenen die op de fiets kwamen, moesten achterom, omdat fietsen in de automatiseringswereld not done is. Men moet een zwarte of donkerblauwe auto hebben; liefst een Audi. Ik heb niets met Audi’s. Audi’s zijn de…

Met de verkiezing van Wim van de Camp in het Europees parlement kwam er in de CDA-fractie in de Tweede Kamer een plekje vrij. Deze plek werd niet door de eerst volgende op de lijst, die nog niet in de Kamer zit, opgevuld. De nummer 52 van de kandidatenlijst, Wilbert Stolte, geeft de voorkeur aan zijn huidige baan. De zetel van Van de Camp zal nu worden…

Zij is rond de zestig. Gelakte nagels aan haar handen en voeten. Knalrood. ‘Dat vindt hij mooi.’ Hij is rond de dertig. Kapsel van een militair. Verlegen glimlach, scheve tanden. Strelende handen over haar arm als niemand kijkt. ‘Hoe lang kennen jullie elkaar?’ vraag ik. Puberaal gegiechel van beide kanten. ‘Een kleine maand,’ grijnst hij. ‘Via…

Mijn broer heeft de bio-manie te pakken. Wanneer het begon weet ik niet meer, maar het is in ieder geval een voortschrijdend ziektebeeld. Hij neemt steeds meer producten zelf mee, omdat die een of ander biologisch keurmerk hebben. Tegenwoordig zoekt hij als hij blijft eten, bij alles wat op tafel staat naar de geldigheidsdatum. Als ook maar iets een…

Fabiola, koningin der Belgen en weduwe van de betreurde koning Boudewijn, is met de dood bedreigd. Iemand wil haar met een kruisboog het leven ontnemen. Veel leven zit er niet meer in Fabiola, en het is ook onwaarschijnlijk dat iemand onopvallend kan aanleggen en van de eerste keer raak kan schieten met een kruisboog, maar toch werd die bedreiging door…

Zou Kuifje de Gay Pride de blootshow in de Amsterdamse grachten vandaag bezocht hebben? Gekke vraag, toegegeven maar zo komen ze soms ineens. Volgens veel Engelsen zou de stripheld wellicht diep in zijn hart graag meedoen. Juist daar doen steeds geruchten de ronde dat de reporter de herenliefde toegedaan zou zijn. Dit jaar dacht Matthew Parris in…

Dat belooft wat! De Canal Parade 2009. Morgen steekt zij van wal vanaf het Westerdok in Amsterdam. Thema dit jaar is ‘Extraordinary’. En dat wordt het. Het kabinet vaart mee met minister Plasterk als boegbeeld. Hij zal - vermoedelijk slechts in een hoed getooid - op de voorplecht staan van zijn OCW-boot. De boot van de gemeente Almere zit ingeklemd…

Achter de schermen van de politiek werken mensen. Een enkele keer heb ik een fractievergadering bijgewoond en daar mag ik niets over zeggen, maar als ik het onderwerp en de mensen weglaat, kan ik dat toch doen. Niet dat er zo verschrikkelijk ernstige zaken gebeuren. Achter de schermen blijken mensen namelijk precies dezelfde mensen als voor de schermen…

Entropie is een ander woord voor chaos in het heelal. Daar gaat dit tekstje over, chaos, op een voortschrijdend entropische manier. Vandaag zie ik Karin Bloemen optreden. Chaotische pijpenkrullen, fonkelende jurk. Het is op mijn broertjes eerste echte feestje, in Utrecht. Omdat ik een kaartje over heb smokkel ik hem mee in de trein. Althans, de trein…

Een foto van een horloge rustend in de hand van degene die hem gevonden heeft. Een hand in een handschoen, de handschoen vol modder van het graven in de aarde. Het horloge lag in een massagraf in Srebrenica. Los tussen de gevonden lichamen die al in een zeker stadium van ontbinding waren. Onnodig te vragen hoe lang dat horloge daar lag. Net zo lang…

Wat een begin van de week. Op weg naar mijn werk zie ik voor mij een collega rijden. Helemaal fout. Collega’s op het werk, dat gaat nog, want je moet tenslotte genoegen nemen met het onvermijdelijke. Maar als ik de deur weer uit ben wil ik terug naar een andere wereld, ver weg. Reizen is geen punt, maar de trein is geen optie. Vreselijk, je kunt de…

Er was eens een meisje dat Kimberly heette. Achttien lentes nadat ze een luchtje was gaan scheppen toen het verstand werd uitgedeeld, besloot ze dat er iets mis was met haar gezicht. Er ontbrak iets. En dus ging ze met haar vader en haar oom naar een tatoeëerder. Aan Rouslan – want zo heette de tatoeëerder – vroeg ze of hij drie kleine bolletjes boven…

Ook met al die mooie kiekjes van mooie vakantielanden op tv gaat het leven gewoon door. Pas nog zette ik 's avonds mijn kar weg bij de grootgrutter en zag plots de lieve oude mevrouw Marjet staan. Stil in een ongewone houding. Verslagen leek ze me en dat past haar niet. Achter haar rollator. Marjet, klein breekbaar tenger en integer. Normaal altijd…

Gemopper op het kabinet is niet van de lucht. Geklaag over hoge prijzen en belastingen gaat maar door. Ook ‘die rare in de straat’ en ‘de collega’ zijn gewilde objecten. Vooral als ze er even niet zijn. Tellen we de eigen zegeningen? Beseft de inwoner van Nederland wat geluk is? De klagers over de regering zijn vaak dezelfden die ook al boos waren…

Stadspoort, tegenwoordig Noorderpoort, wilde een gebouw neerzetten aan de Kraneweg. Hoewel Stadspoort een verzameling MBO opleidingen was, kunnen we toch niet zeggen, dat het hier om domme jongens gaat. Ze dachten dus in staat te zijn zelf een architect uit te zoeken voor het gebouw. Daarbij zochten ze opzettelijk in de regio, want dan konden leerlingen…

Afgelopen vrijdag zat ik in de laatste bus vanaf Utrecht CS, die op het punt van vertrekken stond. Er kwam een vrouw aangerend. Zij vroeg aan de chauffeur hoe lang ze nog had om een toilet te zoeken. De chauffeur gaf aan dat hij 1 minuut later zou moeten vertrekken. Omdat het donker was en in de verste verte geen geopend toilet te bekennen was zei de…

Hoe anders klinken de woorden van de dichter bij dood dan bij leven. De weerklank van wat er onder de woorden schuilt; de eeuwigheid, het afscheid, de loop der dingen en weer een nieuw begin. Het galmen van de dichters woorden worden pas werkelijk gehoord wanneer de dichter zelf is gestorven. Alsof hij het daarvoor over de anderen had. De anderen…

Mijn vriendelijke vrouw van de helpdesk is al een tijd weg. Ik bel haar niet dagelijks en haar collega’s zijn ook erg aardig. Maar ik begin haar te missen en dat knaagt aan me. Ik ben niet verliefd op Kerstin. Nee, ik vind dat ik niet verliefd op haar ben. Toch vraag ik mij af wat er met die goedlachse vrouw aan de hand is. Het is minstens vier weken…

Tegen september zullen meer dan 3 miljoen Belgen Mexicaanse griep hebben. 7 werknemers op 10 zullen ziek zijn en dus minstens van een week extra vakantie genieten. Enkel risicogroepen – kinderen jonger dan vijf, bejaarden en mensen die op zich al niet meer zo gezond zijn – zullen nog behandeld worden met antivirale middelen. De anderen moeten gewoon…

Wat hij was we konden het lezen: gedreven, intens, archivaris, profeet, lyrisch, nieuwsgierig, vragend, netwerker, confronterend, wietambassadeur, verstaanbaar, olifantengeheugen, geëngageerd, authentiek, overvloedig, bibliografisch, verzamelaar, vriendentrouw, profetisch, lijstduwer etc. Na dagen in de Vinkenoogbijbel(‘Vinkenoog Verzameld’) lezen…

Het is nu precies veertig jaar geleden. Ze waren onderweg. Daarvoor had ik het science fiction verhaal gelezen van Jules Verne. En de strip van Hergé in Kuifjes avontuur ‘Mannen op de maan’. Maar de realiteit van 1969 was mooier. Als jongen was ik getuige van de spannendste tv-uitzending ooit. Het live verslag van de landing op de maan. Zou alles…

Heinrich Heine maakte zich boos over Kant, omdat hij God vermoordde. Dat vertelt mij mijn filosofische kalender. Heine vond Robespierre verschrikkelijk, omdat hij een koning en duizenden Fransen had vermoord, maar Kant was vele malen erger, omdat die God vermoordde. Vanno Jobse, de auteur van deze bepaalde dag, vergoelijkt Kant. Kant had God niet…

Sinds gisteren heeft het Vlaams parlement een nieuwe voorzitter, zo las ik op de Vlaamse teletekst. Nu zul je denken wat maakt mij dat nu uit. Op zich niets natuurlijk. Wel was het voor mij weer een moment om me te verdiepen in het merkwaardige en even zozeer ingewikkelde Belgische staatsbestel. Ik dacht over welke functie ik zou willen als ik een…

Er zijn er al veel gestorven, op hun eigen manier. Een bijzondere groep mensen vormt daarop geen uitzondering. Eens per jaar, dit keer op 20 juni, hebben ze hun eigen dag; Roze zaterdag. Ik heb het over de homoseksuelen. De homoseksuelen zijn een groep apart omdat de liefde die ze voelen zich richt op dezelfde sekse. Verder zien ze er uit als alle…

Ik maak mij ernstig zorgen om mijn zoon. Hij is pas vier, maar hij staat nu al in de Verwijsindex voor Risicojongeren. Het begon met die nepsigaretten. Waar hij ze vandaan haalde weet ik niet. Ik vermoed dat er een dealer op zijn school rondloopt. Hoe dan ook, in mijn huis geldt een algemeen rookverbod, dus ook voor nepsigaretten. Maar m'n zoon zet…

Wat doen veel mensen het liefst als ze vrij zijn? Reizen. Liefst naar verre oorden. Om andere culturen mee te maken. Te genieten van exotische stranden met palmen. Avonturen te beleven. Hopen op nieuwe contacten, vriendschap, ja zelfs liefdes. Daar hebben ze wel een paar duizendjes voor over. En een paar prikken her en der tegen enge ziektes. Met Toscane…

De Tour kwam voorbij en ik keek. Maken ze kruistekens of – gepaster – buigt er iemand eerbiedig? Vanuit het peloton richting kathedraal rijdend door Seu d’Urgell? Nee dus. Toegegeven, Mart Smeets kwam niet in beeld, en die is gastheer bij het Rijke Roomse af. Terwijl de bisschop van Urgell, Joan Enric Vives i Sicília, toch samen met Sarkozy soeverein…

‘Mijn papa is de beste vader geweest’, zei dochter Paris over Michael Jackson. Het was een ontroerend moment uit een ingetogen dienst in het Staples Center. Veel emoties, grote woorden en mooie muziek. Zijn broers pakten de microfoon en zongen ‘Smile’ en ‘Gone to soon’. Zij huilden om hun overleden broer, legden hun hand op zijn gouden kist. Stevie…