Dagcolumns

De media is asociaal. Dat betoogde Gerrie Ruijmgaart, beter bekend als pa Tokkie, denkend dat media enkelvoud is. Hij lijkt Louis van Gaal wel. Die zegt ook altijd dat de media iets heeft gedaan, of dat de media iemand kan maken of breken. De Tokkies kan erover meepraten. Vier partijen, die de familienaam associeerden met dergelijk gedrag, worden aangeklaagd…

“Alleen een eigen geldje”, antwoordde mijn vader vaak als ik vroeg of hij nog iets gewonnen had in de Staatsloterij. Maar nog vaker had hij helemaal niets gewonnen. Hij moet een jaar of dertig, veertig meegespeeld hebben, voordat hij tot de conclusie kwam dat het hem toch wel behoorlijk veel geld kostte. De Chinese man in de sigarenwinkel heeft dat…

Op de stoep achter het huis lag ’s ochtends een dood vogeltje. Zo eentje dat net uit het ei gekropen is en vervolgens (door een hardvochtige moeder?) uit het nest geslingerd is. Het is niet echt een lekker begin van de dag, de aanblik van zo’n dood beestje. Het brandt zich in je netvlies en blijft je de hele dag vergezellen. Het roept onaangename gedachtes…

Er wordt wat vernederd in dit bestaan. Deze week bij De Wereld Draait Door. Het ging om één vraag al jaren gesteld door de actiegroep van ouders ‘Sesamstraat hoort om half zeven’ aan de netmanager en alle andere mogelijk aanspreekbare lieden. Om één vraag waarop nooit enig antwoord kwam. Noch van de NPO die de zendschema’s opstelt noch van de NPS, zendgemachtigde…

Het is gewoon een bankje in een straat. Mijn straat. Het staat ongeveer op de helft van de route van mijn huis naar het kleine winkelcentrum waar ik elke dag wel even kom voor het een of ander. Beter gezegd, het bankje staat aan het eind van een brede groenstrook tussen twee lange huizenblokken. Daar hadden ze 30 jaar geleden een trambaan gepland.…

49 jaar werd hij. Een briljant schrijver en columnist op zijn hoogtepunt. Pas geleden werd nog bekend dat zijn boek ‘De kleine keizer’ was bekroond. Je denkt dan: die Martin Bril is actief en weer helemaal beter. En dan … dood. Dus die slepende rotziekte die overwonnen leek, heeft toch teruggeslagen. Bril was bij uitstek columnist. Misschien…

‘We houden ons aan de wet,’ beweerde Theo Holman, directeur van het OV-bureau die speciaal uit Den Haag gekomen was voor een kleine PvdA-bijeenkomst in een achterkamer van Café de Wolthoorn in de binnenstad van Groningen. ‘We hebben ons aan de wet gehouden’. Dat hielp de boosheid van een winkelier uit de Oosterstraat niet verminderen. Die wilde gewoon…

Op verzoek van de PVV en de VVD fracties houdt de Tweede Kamer deze of volgende week het zoveelste spoeddebat over een incident. Na een spoeddebat over een bijbaantje van een PvdA-kamerlid, een spoeddebat over een lampionnenoptocht en ga zo maar door, is het onderwerp nu een ontsnapte tbs’er die een vrouw zou hebben verkracht. Laat ik voorop stellen…

De Iraanse Waalbrug-beklimmer mag in Nederland blijven. Niet alleen hij, ook zijn vrouw en twee kinderen hebben een verblijfsvergunning gekregen. Het is niet duidelijk of zijn actie op de Waalbrug daaraan heeft bijgedragen. Ik vrees alleen dat het wel zo zal worden uitgelegd door de virtueel grootste politieke partij van Nederland, die hier ongetwijfeld…

"Gisteren bij Jeroen Kolle geweest”, meldt mijn collega. "Fantastisch was dat. Geweldig gewoon, wat een talent.” Hij kijkt mij doordringend aan. Verwacht nu dat ik instemmend meeleef, of op z’n minst een teken van interesse toon. Ik probeer neutraal te kijken en onderdruk de vraag naar het beroep of de bezigheid van deze man. Misschien heb ik zijn…

Ooit heb ik gezworen nooit een stropdas te dragen. Een stropdas dragen stond voor mij gelijk aan je overgeven aan zinloze etiquetteregels, die alleen maar bestonden om zichzelf in stand te houden. Ik ging me toch zeker niet vrijwillig opknopen omdat anderen dat van me eisten. Als een sollicitatiecommissie me een baan niet wilde geven omdat ik geweigerd…

Mooi weer wat een lente en de trein naar Didam Goes Nuth Zelhem Assen Mantgum of Ulst, naar Borne Bedum Olst Oss Beesd Echt Delft Cuijk Obdam Wijhe of Goor rijdt. Zoals u en ik zeker weten. En ook dat we bij 9292 maar even verder hoeven te koekeloeren. Wat evenwel niet opgaat voor Zoetermeer de derde stad van Zuid-Holland na Den Haag en Rotterdam.…

Er wordt steeds meer over geklaagd. Burgers bellen de politie en deze doet wat zij kan. Agenten stappen in de surveillance auto en rijden naar de plaats delict. En ja hoor, daar hebben ze weer toegeslagen. De bejaarden. Dit keer in de supermarkt waar ze een voordeelpak luiers achterover drukten. Het verweer van de oudjes dat incontinentie materiaal…

Maandag keek ik naar een uitzending van BNN. Patrick, de man heeft vast ook een achternaam, was in Uruzgan. Het was een aandoenlijk stukje televisie. Hij reisde mee met een stel soldaten. Soms vond hij het prachtig. De poort uit, dat was een prachtig moment. Bij het instappen in de pantserwagen droop de spanning van zijn gezicht. Mannen gaven elkaar…

Enkele weken geleden was er een merkwaardige dag. In de Tweede Kamer in Den Haag was de gehele dag het debat gaande over de maatregelen tegen de economische crisis. In dit debat was er voor de oppositie nauwelijks ruimte om iets aan de maatregelen, die voorgesteld werden, te veranderen. De ruimte voor de oppositie om nog dingen te veranderen is “buitengewoon…

Eerste paasdag was de warmste in vijfentwintig jaar. Dat stond op Teletekst, dus is het waar. Eerlijk gezegd herinner ik mij van Pasen 1984 in het algemeen en van de temperatuur in het bijzonder hoegenaamd niets. Ik was toen twaalf, dus ik had wel wat beters te doen dan stilstaan bij het weer. Paaseieren vinden bijvoorbeeld. Vorig jaar sneeuwde…

Hé daar ligt een boodschappenlijstje op straat. Interessant, raap ik altijd op. Het is eigenlijk een heel persoonlijk stukje papier. Iemand heeft de moeite genomen om zijn of haar gedachten te ordenen. Deze is keurig netjes geschreven. Misschien door een vrouw. Schoonmaakmiddel staat er op. En wasmiddel, vaatdoekjes, spiritus, stofdoeken, glassex…

Ik moest afgelopen weekend in een lagere versnelling. Buikgriep dwong mij hiertoe. Zaterdag bracht ik grotendeels op bed door. Vanaf die plek registreerde ik de geluiden van mijn huisgenoten, die wel in de normale versnelling stonden. Weekendboodschappen, weekendbaantjes, sportwedstrijden, huiswerk en afspraken met vrienden bepaalden het tempo. Zelf…

Mijn nicht bij wie ik in de tuin met Pasen zou kamperen wilde me nog gerust te stellen. Maar stel dat die zwijnen weer razend oprukken. Van konijnen restten nog een paar pluisjes. Ik belde haar over het drama Radio Kootwijk. En ja hoor zij woont in één van de achtendertig belegerde huizen. Ik zeg beste meid slaap jij dan wel met al dat gebonk geschuur…

Een van mijn eerste herinneringen is de smaak van gedroogde appeltjes. Op een dag zei mijn vader ineens: ‘en nu allemaal onder de tafel.’ Daar zaten we dan. Met ons zessen opgepropt onder een weliswaar uitschuifbare, maar voor dat doel veel te krappe eettafel. Dat herhaalde zich een paar keer - ik weet nog goed dat ik een keer klem zat met de stinksok…

Een goed wetenschapper is in de politiek een stoorzender, een goed politicus is in de wetenschap een studieobject. Hoe langer ik op de scheidslijn van beide vertoef, hoe meer ik ervan overtuigd ben, dat politici mensen zijn die aangesteld zijn om namens ons allen te besluiten, zonder enige kennis of begrip. Dat gebrek aan kennis heeft voordelen.…

Enige tijd geleden schreef ik al eens iets over Noord-Korea. Toen waren het de verkiezingen die daar plaats hadden gehad. Deze keer heeft het Noord Koreaanse regime een raket gelanceerd, dat volgens Kim en de zijnen een communicatiesatelliet de ruimte in zou zenden, om vervolgens patriottistische liederen ten gehore te brengen over de gehele wereld.…

Plotseling klinkt een doffe klap. Zonder iets te zeggen, heeft de medewerker van de servicedesk een doos op de redactietafel neergekwakt. Hij verwacht nu dat iemand aan hem vraagt wat erin zit. Ik weiger, maar mijn collega speelt het spelletje mee en allebei horen we op van het antwoord. "Asperges." Ja dames en heren, ze zijn er weer! Overmorgen…

Flash! Na pak weg tien jaar rij ik weer eens op de route van vroeger. Niet veel veranderd. Hier en daar een nieuw hekje rond een tuin. Een enkele keer een heel nieuw huis. En ik zit nog steeds achter een veel te langzaam rijdende legertruck. Achterkant open, jonge jongens links en rechts in de laadbak. Dat gaf mij altijd een ongemakkelijk gevoel. Ze…

Op zoek naar de gedichtenbundel ‘Niets dat zegt’(2002, Patricia de Martelaere) stuitte ik op iets dat mij hoogst bevreemdde. Voor als u het nog niet wist: Patricia stierf op 4 maart j.l. in Wezemaal(geboren te Zottegem, 16 april 1957). Zij was Vlaams filosofe, hoogleraar, auteur en essayist. Hoogleraar aan de K.U. Leuven. Hoog aangeschreven filosoof…

‘Leeft ie nog?’ Mijn dochter pakte het bruine verenballetje voorzichtig op van de stoeptegels. Even daarvoor was het vogeltje in de vlucht geschept door een voortjakkerende auto. Dankzij zijn vaart was het niet op de rijbaan maar op het fietspad beland. ‘Ja, volgens mij ademt ie. ‘t Is een roodborstje.’ Eenmaal thuis legden we het diertje op een krant…

Ik ging een keer met een vriend mee naar een evaluatiegesprek. Een half jaar daarvoor had hij een functioneringsgesprek gehad en hem was gezegd dat hij niet goed functioneerde. Daar had hij nog niets van gemerkt, maar goed, er kan verschil van mening zijn. Hij moest beter communiceren. In de aanloop van dit gesprek had hij geen signalen gekregen,…

Hij zou fysiek contact hebben gezocht met een medewerker van de club nadat hij was overgeslagen bij het uitdelen van de bitterballen. Hij zou een jeugdige stagiaire op de club seksueel hebben geïntimideerd ("Ga je mee een ritje op de achterbank maken?"). Hij zou hebben geweigerd de jas van de sponsor te dragen. Hij zou zijn auto verkeerd hebben…

Met z’n vieren wachten we in de rij voor de kassa van de supermarkt. We kijken naar de vrouw die aan de beurt is en haar boodschappen stapelt op de lopende band. Niks economische crisis hier. Ik gluur naar de drie wachtenden voor me. Die hebben ook weinig te maken met bezuinigingen. Ze lijken wat rustiger dan ik zelf altijd ben in zo’n rij. Ik twijfel…

“Is er dan werkelijk niets meer heilig?” Ik besef ten volle dat dit een ouwelullenvraag is. Een vraag die riekt naar “vroeger was alles beter”. Die je niet hoort te stellen als je nog (even) 50-min bent. Toch kwam deze vraag dezer dagen bij me op. Voor ik de aanleiding noem, neem ik u mee naar het begin van mijn studententijd. We spreken over het…