Alle inzendingen

Slaande molenstenen schuim gespaand ratelend de drooglopende houten tanden, niet zonder enig bezwaarlijk gevaar De stroom hopeloos fonkelend vloeibaar plat voorbij glijdend voedend ons allen die aanbidden en persoonlijke offers aanlengen onwetend over de zon is echt God gebeden De bru...

Je gezicht hult zich in een sluier Alleen je ogen breken deze mist In een totale abstractie van culturen laat jij je ogen spreken in geheimen Niemand heeft weet van je gedachten Zwijgend speel je het verlangen De liefde die je zó graag wilt omarmen is aan een ketting vastgeklonken Je ...

zacht gleed vlak de wereld mij voorbij rust en stilte brachten in de lichte lentewind het ultiem geluksgevoel steeds dichterbij een reiger wiekte traag en zelfs de meerkoeten hadden nu geen haast poetsten veren terwijl wat eenden hun kroost de mooiste plekjes leerden e...

Zonnestraal en water toveren een schitterend geheel van flonk'rende juwelen op zijzacht groen fluweel mijn vingers tasten naar de paarlen maar de zon gaat heen en druppels spatten op en in mijn hand uiteen

een glanzende schemering is wat je omringt ook al kijk je door de ogen het is alsof je van binnen zingt en kontakt slechts is om te gedogen vragen om te dagen zal verder gaan dan zien door glazen of openen van je mond het zal je niet verbazen als ik in stilte zeg jouw bloemen staan...

ernstig ziek is het effect van politiek niets bekoort in hun accoord het hart

“Geen mens begrijpt mijn humor, potverdikke. Toen ‘t komisch geintje uit mijn mouw geschud was dat ik een stijve saaie burgertrut was toen lachte niemand, men zat “ja” te knikken ! Zo gaat het nou ook met mijn leiderschap, toch duidelijk een kolossale grap.”

Oh kassameisje parelschoon van huid en haar Zie hoe ik u bewonder om uw zuivere pracht Uw lijf uw leden en uw hoofd en haar Uw haar en wimpers en uw wenkbrauwen Tezamen met uw opmaak en uw dracht Dit schone doet mijn vaten zwaar vernauwen Mijn hart krijgt artistiek en huppelend gebons Mij...

Wat een ophef! Allemaal gedoe over schapen die met reclamehesjes in de wei lopen. Daar is men nu tegen, want dat leidt maar af, en brengt het verkeer in gevaar. Maar ik ben juist vóór reclame op schapen. Wat dacht je van een schapendekje met “Daar kun je mee thuis komen” of met “Wie is de BO...

het is zeker de wereld is rond het middelpunt is nu gevonden gister eerst rechts links gekeken daarna achter voor het loopt aan alle kanten af

halfdoorzichtige geraamtes flaneren door de volle straat heel dodenstad is uitgelopen om de laatste levende ziel feestelijk levend te begraven verstopt onder eigen armen wacht de moederziel alleen het einde van het noodlot zielloos in haar traliekooi de levensdraden tellend verzi...

halfdoorzichtige geraamtes flaneren door de volle straat heel dodenstad is uitgelopen om de laatste levende ziel feestelijk levend te begraven verstopt onder eigen armen wacht de moederziel alleen het einde van het noodlot zielloos in haar traliekooi de levensdraden tellend verzink...

ik die dacht dat ik dichten kon mij viel de parelmoeren schelp uit de handen en op de grond lag maatwerkglas.

nooit schreef ik bij nacht zo rood een supplicatie op spiegelzilver zacht een verzoek om gratie nooit heb ik iemand zo onzeglijk liefgehad de uren van de nacht hebben wij opgebrand nog gloeit de sintel te onblusbaar na ik kus je zichtbaar door de spiegel heen als het vuur van timan...

Kom mij maar halen goede dood. Ik wil met mijn leven betalen, mijn lijden is te groot. Je rol veranderde op slag van vijand werd je vriend. Ik was blij dat ik je contouren zag een goede dood heb ik best verdiend.

Nu pas,weet ik ,waarom 't nooit meer Lente wordt Bomen bloesemen niet, Vogels zwijgen, Zelfs de wolken houden halt, Zwijg mij van hart en zon en maan; Nu Gij der Eeuwigheid bent ingegaan...

de zon op je gezicht liegt een gezonde kleur het buisje in je neus ademt de leugen mee een scherm volgt impulsief jouw journaal en terwijl jij je vasthoudt aan draden van zijde geven wij steeds weer de gladiolen water

Uit angst voor plannen om ons in te lijven Stierven we duizend doden voor de Russen Straks komen ze alsnog, daar er intussen Reële kansen zijn bij gasbedrijven Wat helder was wordt weer een beetje troebel Wordt gas dan voortaan ‘rA3’ en euro roebel? ---------------------------------...

door stille straten dool ik rond jagend achter een blind verlangen op zoek naar wat ik nimmer vond in mijn prille kindergezangen: dansen naar morgen lachen naar vogels slechts hemelse zorgen ik hoefde alleen maar mooie dromen te vangen deuren ga ik voorbij tel ze allen één voor één ...

Ook Nederlandse automobilisten moeten de mogelijkheid hebben een autokenteken samen te stellen en van dat kenteken eigenaar te worden.

Oorlog is lawaai dat gras verbleekt, bloemen verdort en bomen verdroogt.

Ieder jaar is anders. Nu ben ik zelfs het voorjaar vóór. Ha! Had je maar eerder moeten beginnen! Brandnetels beheers ik, zelfs bomen kan ik voorkomen, paarse hemabollen rollebollen tussen lieve vrouwe - Zal ik voortaan wat meer in de pas, wacht even, straks smeed ik nog sonnette...

O minnespel en zoete beuzelpraat, O sleutel waar het hart mee opengaat. Wat maalt de liefde om kennis en om geld. Zij wil de gloed van handen en gelaat.

ik houd me vast aan duinen voeten stevig in het zand zoek voorbij het grijze einde vloed rolt golven op het strand de zee is wit opdringerig het water somber koud branding laat het donker zingen de melodie is stervensoud ze belooft het zachte wiegen rust en stilte in de dood verl...

de grond bezaaid met sierlijk groen en overal gezoem gefladder en gefluit ik luister en verstil vermoed een glimp van hoger hand

De zon is eindelijk terug van weggeweest, wel een beetje bedeesd kijkt ze naar de zaden op de grond, ze voedt ze met haar stralende mond. Ze neemt hen, in haar warme armen ze bloost en zoent hun knopjes, die worden bloemenkopjes strijdvaardig als ze is gaat ze de aarde verwarmen.

Ik kijk je aan en lees de zinnen die dieper dan je woorden gaan en zie verstand strijdende staan om het gevoel te overwinnen maar terwijl de tijd versnelt verdiepen wij ons andermaal letter voor letter in het verhaal waar liefde nimmer grenzen stelt doch bij het dagelijkse schijnen slaa...

zo breekbaar als je schoonheid was zo teer het ogenblik het is niet de tijd van rozen tracht ik in je ogen zonder woorden wat mededogen een beetje troost te strooien al was het maar een vleugje hoop.

de geur van afwezigheid in stilte bekranst dooft geen sterren in de zomer noch in de herfst er zijn soms geen woorden in gedachten die lichtslierten laten stijgen in de dag of in het avondzwijgen nauwelijks zichtbaar in die diepe stroom beeft zacht en in zichzelf verloren ee...

Een man kwam met een zaag te leven. Spraakzaam was de zaag niet en ook kon de man het niet opbrengen de zaag te omarmen. Toch was er tussen hen het zachte zingen van de gordijnen een wolk die aan het raam voorbijtrekt en een vogel op de vensterbank, door beide waargenomen. Onverminderd he...